Πριν από λίγες ημέρες τελείωσα το δεύτερο e-book μου. Πίστευα ότι θα το τελειώσω τον Ιούλιο, οπότε κλασικά το τελείωσα δύο μήνες αργότερα. Συνήθως κάπως έτσι πάει, αργείς μερικούς μήνες…

Το e-book όμως δεν ήταν τόσο μικρό όσο νόμιζα, οπότε άνετα θα μπορούσες να το συγκρίνεις με ένα βιβλίο. Και το να γράφεις ένα βιβλίο είναι δύσκολο. Αλλά αυτό που με εκπλήσσει περισσότερο απ’ όλα με το γράψιμο, για το ένα πράγμα που είμαι σίγουρος ότι θα κάνω για την υπόλοιπη ζωή μου, είναι αυτό:

Όσο περισσότερο το κάνεις, τόσο πιο δύσκολο γίνεται…

Σίγουρα, υπάρχουν κάποια πράγματα που με τον καιρό καταντούν παιχνιδάκι, όπως το να κρατάς κάποιες λέξεις στο μυαλό σου, να γίνεσαι καλός με την αναζήτηση και την μελέτη και να μην κάνεις συντακτικά λάθη. Η προπόνηση, σε οτιδήποτε κι αν κάνεις, κάνει κάποια πράγματα να φαίνονται παιχνιδάκι μετά από λίγα χρόνια. Αλλά μπορεί επίσης να σου δείξει πόσο δρόμο έχεις μπροστά σου για να επιτύχεις τους στόχους σου ή να γίνεις καλύτερος σε αυτό που κάνεις.

Αυτό έγινε σε εμένα πρόσφατα.

Τώρα που το τελευταίο μου e-book είναι πλέον τελειωμένο (θα το κυκλοφορήσω σε λίγους μήνες παρεμπιπτόντως), συνειδητοποιώ πως κάθε φορά γίνεται όλο και πιο δύσκολο και εξαντλητικό. Για την ακρίβεια, είναι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που έχω κάνει στην ζωή μου.

Όταν τελειώνω ένα μεγάλο e-book, συχνά με ρωτούν αν έχω ανακουφιστεί. Όχι. Η αλήθεια είναι ότι είμαι φοβισμένος. Τι γίνεται αν τα σκάτωσα όλα; Τι γίνεται αν δεν έκανα σωστά την μελέτη μου, ξέχασα να αναφέρω μια πηγή ή πολύ απλά δεν έκανα καλή δουλειά; Τι θα γίνει αν όλοι μάθουν ότι είμαι ένας “απατεώνας;”

Όπως είπε και η Maya Angelou κάποτε:

“Έχω γράψει εφτά βιβλία, αλλά κάθε φορά σκέφτομαι, ωχ, θα το μάθουν. Έπαιξα ένα παιχνίδι σε όλους και θα το μάθουν.”

Δεν υπάρχει πλέον καμιά αμφιβολία γιατί οι περισσότεροι συγγραφείς πάσχουν από κατάθλιψη και είναι αλκοολικοί. Είναι δύσκολο να γράφεις.

Αλλά πιστεύω πως οτιδήποτε θελήσεις να κάνεις πάρα πολύ και όσο πιο τέλεια γίνεται, θα σου συμβεί αυτό το πράγμα. Θα αισθανθείς πως δεν είσαι αρκετά καλός, πως δεν έκανες κάτι σωστά ή πως η δουλειά σου δεν είναι άξια προς το κοινό σου. Οπότε, όσο περισσότερο το κάνεις, τόσο πιο καλός γίνεσαι και τόσο πιο χάλια αισθάνεσαι, καθώς γίνεται πιο δύσκολο.

Γιατί γίνεται όμως αυτό;

1. Σημαίνει ότι παίρνεις την δουλειά σου στα σοβαρά

Δεν πιστεύω πως αυτό είναι κακό πράγμα – να αισθάνεσαι άσχημα επειδή έκανες καλή δουλειά. Εξάλλου, οι μεγαλύτεροι συγγραφείς αναφέρουν το ίδιο πράγμα, άρα δεν είναι κάτι που παθαίνεις μόνο εσύ κι εγώ.

Όπως αναφέρει και ο Geff Goings:

“Όταν τελείωσα το δεύτερο πρόχειρο κομμάτι του τελευταίου μου βιβλίου και συνειδητοποίησα πως δεν ήταν ούτε το μισό τελειωμένο, αισθάνθηκα άσχημα. Αλλά σε εκείνο το σημείο, έριξα μια ματιά στο προηγούμενο βιβλίο μου, το οποίο έγινε και bestseller, και κατάλαβα πόσο καλή δουλειά έκανα με το καινούργιο βιβλίο μου σε σύγκριση με το παλιό.”

Άλλα έτσι είναι, όσο πιο πολύ κάνεις κάτι που αγαπάς, τόσο πιο προσεκτικός γίνεσαι με τον καιρό. Μαθαίνεις το πόσα πολλά δεν γνωρίζεις και πως οι γνώσεις σε κάνουν πιο έξυπνο και καλύτερο.

Όπως έγραψε και μια μέρα ο Steven Pressfield:

“Μόνο ο ερασιτέχνης πιστεύει πως η δουλειά του είναι τέλεια. Ο επαγγελματίας πάντα θα έχει αμφιβολίες. Αν σκέφτεσαι συνεχώς για το αν είσαι καλός ή όχι, αν έχεις τα κότσια να τελειώσεις ή να κάνεις κάτι, τότε και είσαι καλός αλλά και έχεις τα κότσια να το κάνεις.”

Οπότε, ξεκίνα την δουλειά και συνέχισε να βελτιώνεσαι.

2. Σημαίνει ότι δεν τελείωσες ακόμα

Όταν τελειώνεις ένα μεγάλο άρθρο, ένα e-book ή ένα βιβλίο, συχνά νιώθεις πως κάτι λείπει από αυτό ή πως δεν είναι τελειωμένο. Άλλες φορές νιώθεις πως θα μπορούσες να κάνεις καλύτερη δουλειά με αυτό, ή πως δεν βγήκε τελικά έτσι όπως το περίμενες.

Η αλήθεια είναι πως, όταν γράφεις ένα βιβλίο, ή τελειώνεις ένα, δεν θα νιώσεις το αίσθημα της ικανοποίησης. Και αν το νιώσεις, δεν θα κρατήσει για πολύ. Αυτός είναι και ο κυρίως λόγος που αρκετοί επαγγελματίες πουλάνε τις επιχειρήσεις τους για να ξεκινήσουν μια καινούργια (στο τεχνολογικό κομμάτι). Ή για τους bloggers, που αρκετοί, όπως κι εγώ άλλωστε, κλείνουν τα blogs τους για να ανοίξουν ένα καινούργιο.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί είσαι δημιουργικός και συνεχώς θέλεις να δημιουργείς καινούργια πράγματα. Δεν θέλεις να σταματήσεις σε κάτι. Θέλεις συνεχώς να συνεχίζεις να δημιουργείς όλο και καλύτερα πράγματα. Γι ‘αυτό και οι αρθρογράφοι ή οι συγγραφείς, μόλις τελειώνουν ένα άρθρο ή ένα βιβλίο κατευθείαν ξεκινάν το επόμενο.

Η δουλειά ενός συγγραφέα ή blogger δεν τελειώνει ποτέ. Μόνο συνεχίζει.

Ποτέ δεν θα τελειώσεις. Η δουλειά σου δεν τελειώνει ποτέ. Η καλύτερη δουλειά που μπορείς να κάνεις δεν έχει γίνει ακόμα, είτε είσαι συγγραφέας/blogger μερικές εβδομάδες, μήνες, χρόνια ή δεκαετίες. Υπάρχουν πολλές ιστορίες που μπορείς να γράψεις ακόμα και πολύ δημιουργικότητα να δώσεις στην δουλειά σου και τον κόσμο.

3. Σημαίνει πως γίνεσαι καλύτερος

Ο Σωκράτης είπε κάποτε πως όσα περισσότερα μάθαινε, τόσο περισσότερο αντιλαμβανόταν τα πόσα δεν γνώριζε. Αυτός είναι ο ορισμός της σοφίας. Όσο περισσότερο μεγαλώνω, τόσο λιγότερο θέλω να δίνω συμβουλές και όλο και πιο πολύ διστάζω να πω μια γνώμη μου πάνω σε ένα θέμα – και αυτό γιατί πολύ απλά αντιλαμβάνομαι πως όσο πιο πολύ μεγαλώνω, τόσο πιο λίγα γνωρίζω.

Έχω γράψει πάνω από 3.000 άρθρα στο διαδίκτυο μέχρι σήμερα, έχω γράψει δύο e-books και ξεκίνησα το πρώτο μου βιβλίο και όσο περισσότερο μαθαίνω, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνομαι ότι δεν πρέπει να είμαι σίγουρος για τίποτα.

Όσο γίνεσαι καλύτερος, σημαίνει πως τόσο περισσότερο ξεκινάς να εστιάζεις περισσότερο στον εαυτό σου και λιγότερο στο τι κάνουν οι άλλοι.

Αλλά αν είμαι σίγουρος για ένα πράγμα είναι πως όσο περισσότερο δημιουργείς, τόσο πιο καλός γίνεσαι. Και όσο περισσότερο ανεβαίνει η όρεξη σου για να δημιουργήσεις μεγαλύτερα και καλύτερα πράγματα, τόσο πιο πολύ αλλάζει και το στυλ σου.

Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πως δεν θα είσαι ποτέ άκρως ευχαριστημένος. Εγώ σίγουρα δεν είμαι πάντως. Έχω δώσει όλη μου την δύναμη στο βιβλίο που γράφω, και όμως όσο περισσότερο φτάνω στο τέλος, τόσο πιο πολύ φοβάμαι και τόσο πιο πολύ αγχώνομαι για το αν είμαι σίγουρος τι ακριβώς κάνω ή όχι. Γιατί; Επειδή βλέπω πόσο μακριά πρέπει να πάω ακόμα και το πόσα λίγα γνωρίζω.

Η τέχνη δεν τελειώνει ποτέ, μόνο παραιτείται. – Leonardo da Vinci

“Η τέχνη δεν τελειώνει ποτέ,” είπε κάποτε ο Leonardo da Vinci, “μόνο παραιτείται” – οπότε δεν είναι ότι πρέπει να τελειώσεις την δουλειά σου, είναι ότι δεν πρέπει να την παρατήσεις ποτέ.

Όταν έρχεσαι σε μια θέση όπου βλέπεις τον εαυτό σου να αισθάνεται πως δεν είναι ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα της δουλειάς του, αυτό σημαίνει πως γίνεσαι καλύτερος και ξεκινάς να καταλαβαίνεις όλο και περισσότερο το νόημα και τη “πηγή” της τέχνης με την οποία ασχολείσαι. Όσο περισσότερο γράφω, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνομαι πόσο υπέροχο είναι αυτό που κάνω, τι γνώσεις και εμπειρία απαιτεί και πόσο δρόμο έχω ακόμα μπροστά μου. Είναι σίγουρα μια πρόκληση.

Οπότε, συνεχίζω να γράφω. Θα ξεκινήσω το επόμενο βιβλίο μου αυτή την στιγμή – όχι αύριο, ούτε σε δύο εβδομάδες, τώρα. Τι σημαίνει αυτό; Τίποτα σε αυτό το σημείο. Απλά άνοιξα ένα νέο αρχείο στον υπολογιστή μου και το ονόμασα “Το επόμενο βιβλίο μου.” Έγραψα επίσης και μια πρόταση, λέγοντας “Αυτό είναι το επόμενο βιβλίο μου.

Τίποτα το σοβαρό. Τίποτα το τρελό. Αλλά είναι η αρχή του νέου μου ταξιδιού. Ενός ταξιδιού που θα με βοηθήσει να κατανοήσω περισσότερο αυτό που κάνω, να το αγαπήσω περισσότερο και να γίνω καλύτερος.

Η σημασία του να είσαι συγγραφέας ή blogger είναι να γράφεις. Μου αρέσει να τελειώνω ένα βιβλίο, να το πουλάω και να βοηθάω όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο γίνεται. Αλλά μου αρέσει ακόμα περισσότερο όταν γράφω. Αυτό ήθελα να κάνω πριν από περίπου 3.000 άρθρα, να γράφω.

Οπότε, αν μου επιτρέπεις, θέλω να ξεκινήσω να γράφω το βιβλίο μου.

Να γιατί δεν θα είσαι ποτέ ευχαριστημένος με το γράψιμο σου
4.7 (93.85%) 13 votes

  • MommyJammi

    Εξαιρετικό το άρθρο σου… Για ένα έτος blogging έχω αρχίσει και αναρωτιέμαι… ενθουσιάζομαι όλο και πιο δύσκολα, ικανοποιούμαι με τον εαυτό μου όλο και λιγότερο … κατάρα; τελειομανία; Δεν ξέρω τι απ’όλα!

    • Για οκτώ χρόνια blogging έχω κάψει πολλές φλάντζες!! Ίσως προχωράς στο επόμενο επίπεδο του blogging ταξιδιού σου. Προσπάθησε το επόμενο άρθρο σου να το εμπλουτίσεις περισσότερο με φωτογραφίες σε διάφορα σημεία, ίσως βίντεο, μερικά blockquotes και πάει λέγοντας. Ίσως αν έγραφες για κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα; Εμένα με βοηθάει αρκετά αυτό, τόσο στην παραγωγικότητα μου όσο και χάρη στα backlinks που παίρνω από το guest blogging 🙂

  • Θαυμαζω τον τρόπο που γραφεις. Απιστευτα κατανοητα. Συμφωνω απολυτα μαζι σου οτι πρεπει να εξελισομαστε σε οτι και αν κανουμε μα πανω απο ολα σαν ανθρωποι. Να δουλευουμε το μεσα μας ωστε να λαχταραμε το καινουριο, να λαχταραμε το επομενο βημα και να μην μας ικανοποιει η σταθεροτητα. Το να πλατσουριζω στην λασπολιμνουλα μου επειδη ειναι σιγουρα και σταθερα εκει μεσα δεν με ικανοποιει…περιμενω το βιβλιο σου με αγωνια!!!

    • Όπως πάντα, είναι χαρά μου που σε βλέπω στο blog μου Αθανασία! Χαίρομαι που συμφωνείς με αυτά που γράφω στο άρθρο, μου δίνεις δύναμη να συνεχίζω δυναμικά. Για να είμαι ειλικρινής πάντως, κι εγώ περιμένω το βιβλίο μου με αγωνία, ακόμη κι αν είμαι αυτός που το γράφει.

  • Μέσα από αυτό το άρθρο γνώρισα τον Παναγιώτη περισσότερο και ναι.. μου αρέσεις γιατί έχεις μια αμεσότητα σε ότι κι αν κάνεις.
    Καλοτάξιδο λοιπόν το νέο σου ebook θα το περιμένουμε με αγωνία κι ας αργήσει όσους μήνες θέλει..

    • Σ’ ευχαριστώ πολύ Τζίνα!! Το e-book δεν θα αργήσει πολύ, ίσα-ίσα σκοπεύω να το δημοσιεύσω μέσα στις επόμενες ημέρες. Το βιβλίο, από την άλλη πλευρά, με ζορίζει λιγάκι αλλά το ταξίδι για τον τελειωμό του είναι μαγικό! 🙂