Αυτή τη φορά αποφάσισα να εστιάσω σε μια διαφορετική θεματολογία. Έτσι, για να φύγουμε λίγο απ’ τη ρουτίνα του Blogging, του Vlogging και του Podcasting. Μια που πιθανότατα να ξέχασες – και με όλο σου το δίκιο – γιατί η τελευταία φορά που δημοσίευσα άρθρο σε αυτή, ήταν στις 3 Νοεμβρίου του 2019, όταν είχα αναφερθεί στο πως να ξεπεράσεις το Writer’s Block.

Το πιο προηγούμενο άρθρο, με τίτλο “Ποιος είπε ότι η δουλειά από το σπίτι είναι εύκολη;“, το είχα δημοσιεύσει στις 5 Δεκεμβρίου του 2018. Έτσι, συνεχίζω να διατηρώ τις παραδόσεις μου, δημοσιεύοντας τουλάχιστον ένα άρθρο κάθε μερικά χρόνια στην κατηγορία LifeHack.

Αποφάσισα επίσης να εστιάσω σε ένα ιδιαίτερα γνωστό θέμα: Τα bullet journals, ή αλλιώς, το bullet journaling. Ένα θέμα για το οποίο ήθελα να γράψω τα τελευταία δύο χρόνια, αλλά το απέφευγα επειδή δεν είχα βρει το κατάλληλο τρόπο για να διατηρώ το δικό μου bullet journal.

Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια έχω εντοπίσει το υπέρτατο Notion, το οποίο χρησιμοποιώ για όλη την οργάνωση του Inkstory, του The Blogging Dispatch, των προσωπικών μου projects, αλλά και για τις εργασίες των πελατών μου.

Μιας και η κατάσταση σταθεροποιήθηκε αρκετά και πλέον διατηρώ το bullet journal μου σταθερά στο Notion, νομίζω πως είναι η κατάλληλη ευκαιρία να γράψω γι ‘αυτό. Στην περίπτωση που δεν βρίσκεις κι εσύ τον κατάλληλο τρόπο για να διατηρείς με ευκολία ένα bullet journal, αυτό το άρθρο θα καλύψει τα βασικότερα βήματα για να ξεκινήσεις.

Όλα όσα ήθελες να ξέρεις για τα bullet journals

Διάβασε επίσης: Bullet Journaling: Πως ο δημιουργός του σε βοηθάει να ηρεμήσεις

Για τους νέους της “παρέας” που δεν γνωρίζουν τι εστί bullet journal / bullet journling, οι παρακάτω ενότητες πιθανότατα να σου λύσουν τις βασικότερες απορίες. Αν όχι, θα βρεις τη φόρμα σχολίων στο τέλος του άρθρου, όπου θα χαρώ να απαντήσω στις ερωτήσεις και τους προβληματισμούς σου.

Το bullet journaling είναι ένα σύστημα σχεδιασμένο για να σε βοηθήσει να βελτιώσεις την καθημερινότητα σου, μετατρέποντας το χαώδες και ανοργάνωτο πρόγραμμα σου, σε μια καθημερινή ρουτίνα που θα σε βοηθήσει να εστιάσεις σε όσα έχουν πραγματική ουσία και σημασία. Με άλλα λόγια, το bullet journaling δημιουργήθηκε με στόχο να σε βοηθήσει να είσαι πιο παραγωγικός/ή και να επιτύχεις τους προσωπικούς και επαγγελματικούς σου στόχους.

Με ενότητες ώστε να καταγράφεις τις καθημερινές σου υποχρεώσεις, να διατηρείς το μηνιαίο σου ημερολόγιο και τα μακροπρόθεσμα πλάνα σου, το BuJo σου είναι εδώ για να σε βοηθήσει να προσαρμόσεις την καθημερινότητα σου καλύτερα. Έρχεται επίσης με κουκκίδες, παύλες και άλλα γραφικά στοιχεία τα οποία θα σε βοηθήσουν να ξεχωρίζεις οτιδήποτε σημειώνεις.

Τι είναι το Bullet Jorunal;

Το bullet journal αναπτύχθηκε από τον σχεδιαστή Ryder Carroll, και κυκλοφόρησε στο ευρύ κοινό το 2013. Από τότε, παραμένει ένας απ’ τους γνωστότερους και πιο πολύ-αγαπημένους τρόπους για να διατηρείς ένα προγραμματισμένο και οργανωμένο πρόγραμμα, να προσθέτεις υπενθυμίσεις, να δημιουργείς to-do λίστες και να το χρησιμοποιήσεις για brainstorming.

Η ονομασία “bullet journal” προέρχεται από τη χρήση των bullet points για τη διατήρηση πληροφοριών (γνωστοί σε αρκετούς bloggers και προγραμματιστές ως “log information“), τα οποία ωστόσο είναι σε grid στυλ (πλέγμα) αντί για σειρές. Όταν το Bullet Journal κυκλοφόρησε το 2013, κατάφερε με πολύ γρήγορους ρυθμούς να φτάσει στα χέρια εκατομμυρίων ανθρώπων, αλλά και να πετύχει σε όλες τις γνωστές πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένων και του Kickstarter.

Σε τι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα Bullet Journal;

Το bullet journal μπορεί να περιλαμβάνει επίσης ό,τι θεωρείς εσύ πως σου χρησιμεύει και πρέπει να διατηρείται οργανωμένο ή σε ένα μέρος. Για παράδειγμα, εκτός απ’ τις to-do λίστες, που είναι από τα πιο συχνά πράγματα που υπάρχουν σε ένα bullet journal, μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για το προσωπικό σου ημερολόγιο, για μελλοντικούς στόχους, ως ψηφιακό journal, και πολλά ακόμα.

Το bullet journal θα πρέπει να ενημερώνεται σε καθημερινή βάση και μπορεί εύκολα να γίνει το ιδανικό για εργαλείο για να παραμένεις συνεχώς οργανωμένος/η και παραγωγικός/ή. Με άλλα λόγια, είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να ξεκινήσεις να καλυτερεύεις την ζωή σου.

Μάλιστα, γνωρίζω ανθρώπους οι οποίοι έχουν χρησιμοποιήσει το bullet journal τους για να καθορίσουν πολλές από τις σημαντικές αποφάσεις που παίρνουν, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και για να κρατάς τις σημειώσεις για τη διατροφή σου, για την δουλειά σου, για κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζεις, ή για οτιδήποτε.

Τι είναι το Notion;

Όλα τα παραδοσιακά bullet journals είναι γραμμένα στο χέρι. Κι ενώ αυτός ο υπέροχος και απολαυστικός παραδοσιακός τρόπος είναι εξαιρετικός για αρκετούς ανθρώπους, σίγουρα δεν είναι πρακτικός. Δεν υπάρχει άλλωστε τίποτα πιο εκνευριστικό για εμένα, απ’ το να ξεχνάω το bullet journal στο σπίτι, να πρέπει να το δημιουργήσω απ’ την αρχή αν κάνω σε κάτι λάθος (είμαι από αυτούς, oh yes yes), καθώς επίσης και να το δημιουργώ κάθε μήνα ξανά και ξανά.

Οπότε, για να αποφύγω όλη αυτή τη “δυστυχία” του παραδοσιακού bullet journaling που για άλλους είναι “λατρεία”, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω το Notion. Το Notion είναι πανίσχυρο εργαλείο παραγωγικότητας και οργάνωσης για το οποίο έχω αναφερθεί αρκετές φορές σε προηγούμενα άρθρα μου.

Χρησιμοποιώ το Notion σχεδόν για τα πάντα, από το bullet journal μου έως και το μηνιαίο ημερολόγιο μου με όλα τα events και τα meetings, το portfolio μου, τα προσωπικά μου projects, οργανώνω όλο το περιεχόμενο, τις διαφημίσεις, τα στατιστικά και την στρατηγική της Inkstory Ο.Ε. και για οτιδήποτε άλλο μπορείς να φανταστείς.

Πως να δημιουργήσεις ένα Bullet Journal στο Notion

Υπάρχουν δύο τρόποι με τους οποίους μπορείς να δημιουργήσεις ένα bullet journal στο Notion: Ο πρώτος – και πιο εύκολος – είναι να χρησιμοποιήσεις ένα έτοιμο template. Όπως και στο WordPress με τα έτοιμα πρότυπα (themes), έτσι και στο Notion θα βρεις μια πληθώρα επιλογών μέσα από την επίσημη βιβλιοθήκη του εργαλείου, καθώς επίσης και από τρίτες ιστοσελίδες και χρήστες. Ο δεύτερος τρόπος είναι ο χειροκίνητος, όπου μπορείς να δημιουργήσεις ένα από την αρχή, όπως το θέλεις.

Από τότε, ο Ryder Carroll εξέλιξε την ιδέα του από ένα απλό Bullet Journal σε ένα blog, σε μια εφαρμογή, σε ένα notebook και, από τις 23 Οκτωβρίου, σε ένα βιβλίο: Το “The Bullet Journal Method.” Το bullet journaling όμως δεν το αναφέρω ως άλλη μια λύση για να γίνεις καλύτερος άνθρωπος, ή για να βρεις το νόημα της ζωής, ή για όλα τα σχετικά που διαβάζεις καθημερινά σε top-trend ιστοσελίδες.

Ως full-time blogger και web designer, λατρεύω να γράφω και να προτείνω μόνο όσα χρησιμοποιώ ο ίδιος και με έχουν βοηθήσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να βελτιώσω είτε την καθημερινότητα μου, είτε την εργασία μου. Ένα από αυτά είναι και το bullet journaling, για το οποίο ήθελα να γράψω τα τελευταία χρόνια, αλλά δίσταζα επειδή ο ίδιος μου δεν είχα καταφέρει να διατηρήσω ένα bullet journal το οποίο όντως μου παρείχε κάποια ουσία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως προτίμησα να το φτιάξω με τον δικό μου τρόπο και όχι έτσι όπως το πρότεινε ο Ryder Carroll, ο οποίος θεωρώ πως βρήκε τον κατάλληλο τρόπο, άσχετα που μου πήρε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα για να το καταλάβω.

Στο σημερινό σύντομο άρθρο λοιπόν, θα σου παρουσιάσω με απλά λόγια το bullet journaling, το οποίο δεν έχει βοηθήσει μόνο εμένα, αλλά και εκατοντάδες άλλους ανθρώπους που έχουν χρησιμοποιήσει αυτή την απλή μα προσεγμένη μέθοδο.

“Ενημερώνοντας κάθε μέρα το bullet journal σου, θα μάθεις πως να εξαφανίζεις όλα όσα σε αποσπούν και να βάζεις μόνο όσα σε ενδιαφέρουν”.

Ryder Carroll

Το παρακάτω 10-λεπτο podcast επεισόδιο, το οποίο βέβαια είναι στα αγγλικά, θα σε βοηθήσει για να ξεκινήσεις με bullet journaling.

Ξεκινώντας με το Bullet Journaling

Το πρώτο βήμα για να ανακάμψεις απ’ τη κόπωση μιας απόφασης, είναι να καταλάβεις και να κατανοήσεις τις επιλογές σου. Με άλλα λόγια, πρέπει να βγεις από το comfort zone των επιλογών σου. Στη συνέχεια, πρέπει να πάρεις μια απόφαση, ίσως από τις σημαντικότερες που έχεις πάρει. Για να καταφέρεις όμως να διαχειριστείς και να προσδιορίσεις με σαφήνεια τις επιλογές σου, θα χρειαστείς μια σωστή προοπτική γωνία. Αυτή η “γωνία”, αν μη ποια άλλη, είναι το κλασικό “πάρε χαρτί και σημείωνε.”

Γιατί να τα σημειώνεις; Γιατί κάθε απόφαση, μέχρι να την πάρεις και να την “εκτελέσεις”, είναι απλά μια σκέψη. Το να προσπαθείς να κρατήσεις εκατοντάδες σκέψεις στο μυαλό σου είναι σαν να προσπαθείς να πιάσεις ψάρια με γυμνά χέρια. Με άλλα λόγια, πέφτουν εύκολα από τα χέρια σου και εξαφανίζονται πίσω στα λασπώδη βάθη του μυαλού σου. Το να σημειώνεις κάπου μερικά πράγματα, όχι απλά σου επιτρέπει να έχεις σε ένα μέρος οργανωμένες όλες τις σκέψεις σου, αλλά και να κρατάς το μυαλό σου καθαρό για όλα τα σημαντικά πράγματα. Και το καλύτερο απ’ όλα; Μπορείς να βλέπεις τις σκέψεις σου οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας θέλεις.

Όταν σημειώνουμε τις σκέψεις μας κάπου, αυτό σημαίνει πως τις κρατάμε όλες σε ένα πιο οργανωμένο μέρος, στο οποίο έχουμε πρόσβαση την οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας – ή όποτε έχουμε την ανάγκη να τις αξιολογήσουμε. Όσο σημειώνουμε τις σκέψεις μας, τόσο πιο πολύ αρχίζουμε και αντιλαμβανόμαστε πως λειτουργεί το μυαλό μας. Μέρα με τη μέρα, ξεκινάς και βλέπεις τι πραγματικά έχει σημασία μέσα [στο θορυβώδες μυαλό σου] και τις εκατοντάδες χιλιάδες σκέψεις που περνάνε από αυτό.

Για να καταφέρεις όμως να καθαρίσεις τον θόρυβο απ’ το μυαλό σου, θα χρειαστεί να ακολουθήσεις μια τεχνική: Και εδώ έρχεται και “δένει” το Bullet Journaling.

Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που οργανώνεις και τη ντουλάπα με τα ρούχα σου, έτσι και τώρα, θα χρειαστεί να βγάλεις τα πάντα “έξω” και στη συνέχεια να αποφασίσεις τι θα μείνει “μέσα” και τι θα φύγει εντελώς. Κατά πάσα πιθανότητα, λίγες ημέρες αργότερα, θα καταλάβεις το πόσο μεγάλο αριθμό ανούσιων σκέψεων διατηρούσες αποθηκευμένο στον εγκέφαλο σου.

Για να ξεκινήσεις, κάτσε κάτω και πάρε ένα χαρτί και ένα στυλό. Γύρνα το χαρτί οριζόντια και στη συνέχεια διαχώρισε το σε τρεις στήλες.

1. Στη πρώτη στήλη, σημείωσε όλα τα πράγματα με τα οποία ασχολείσαι αυτή την στιγμή.
2. Στη δεύτερη στήλη, σημείωσε όλα τα πράγματα με τα οποία θα έπρεπε να ασχολείσαι.
3. Στη τρίτη στήλη, σημείωσε όλα τα πράγματα με τα οποία θέλεις πραγματικά να ασχοληθείς.

Κράτα τις σημειώσεις σου σύντομες και σωστά μορφοποιημένες. Το Bullet Journal σου πρέπει να είναι όσο πιο οργανωμένο γίνεται, έτσι ώστε να κοιτάς πάντα σε τι σημείο βρίσκεται η ζωή σου – αλλά αυτό θα στο εξηγήσω ακόμα καλύτερα στη συνέχεια.

Το πρώτο test για το δικό σου Bullet Journal

Το bullet journal που μόλις δημιούργησες σου παρέχει μια καθαρή εικόνα για το πως πραγματικά επενδύεις ή σπαταλάς το χρόνο σου και την ενέργεια σου. Μπορείς να το δεις και ως ένα χάρτη που περιλαμβάνει τις πιο σημαντικές σου αποφάσεις. Το επόμενο βήμα, φυσικά, είναι να καταλάβεις ποιες από αυτές τις αποφάσεις αξίζουν πραγματικά.

Συχνά είμαστε τόσο απασχολημένοι με ένα σωρό διαφορετικά πράγματα στη ζωή μας, που ξεχνάμε να ρωτήσουμε τον εαυτό μας γιατί κάνουμε τα περισσότερα πράγματα που κάνουμε. Καταλήγουμε να επιβαρύνουμε τον εαυτό μας με ένα σωρό περιττές ευθύνες, και εκεί είναι που έρχεται το bullet journaling, για να μας βοηθήσει και να μας δώσει την ευκαιρία να πάμε ένα βήμα παραπέρα και να ρωτήσουμε το απόλυτο “γιατί;”

Οπότε, τι περιμένεις; Ρώτα το “γιατί;” για κάθε σημείωση που έχεις γράψει στο bullet journal σου. Δεν χρειάζεται κόπος ή χρόνος, ούτε υπάρχει λόγος να μπερδευτείς, απλά ρώτα τον εαυτό σου τις δύο παρακάτω ερωτήσεις:

1. Αξίζει αυτό (για εσένα ή για κάποιον αγαπημένο σου);
2. Είναι σημαντικό; (Σκέψου τα χρήματα, τη δουλειά σου, τα χόμπι σου κλ.π.).

Συμβουλή: Αν δυσκολεύεσαι να απαντήσεις σε μια ερώτηση για ένα συγκεκριμένο θέμα, τότε απλά ρώτα τον εαυτό σου τι θα γινόταν αν δεν το τελείωνες ποτέ. Εννοώ, ποτέ μα ποτέ. Θα υπάρξουν επιπτώσεις;

Οποιαδήποτε ερώτηση δεν περνάει το παραπάνω τεστ, είναι ασήμαντη και είτε έχει πολύ λίγη σημασία για τη ζωή σου, είτε δεν έχει καθόλου. Όπως και να ‘χει, είναι άχρηστη και μπορείς να τη προσπεράσεις για πάντα. Οτιδήποτε άλλο μείνει, είναι αυτό που ουσιαστικά καθορίζει το μέλλον σου.

Όταν τελειώσεις με το παραπάνω τεστ, τότε θα μείνεις με δύο διαφορετικές στήλες: τα πράγματα που πρέπει να κάνεις (συχνά είναι όλες οι ευθύνες σου) και τα πράγματα που θέλεις να κάνεις (οι στόχοι σου). Οπότε, αυτή την στιγμή κρατάς στα χέρια σου ένα bullet journal το οποίο περιλαμβάνει όλα όσα έχουν πραγματικά σημασία και αξία στη ζωή σου. Το τι θα κάνεις και πως θα προχωρήσεις με αυτά, βρίσκεται καθαρά στο χέρι σου. Αν θέλεις να φτιάξεις τη ζωή σου και να βγεις μια για πάντα από το comfort zone σου, τότε πρέπει να ξεκινήσεις να ολοκληρώνεις κάθε σημείωση που έχεις γράψει.

Διάβασε επίσης: Writer’s Block – Τι είναι και πως να το ξεπεράσεις με 3 ώρες τη μέρα

Αν σου αρέσει η ιδέα του bullet journaling, τότε μπορείς να τη πας ένα επίπεδο παραπέρα, αγοράζοντας ένα bullet journal σημειωματάριο τσέπης για να το κουβαλάς πάντα μαζί σου και να κρατάς όλες τις σημαντικές σημειώσεις, ή να υπενθυμίζεις τον εαυτό σου για όλα όσα αγαπάς και ενδιαφέρεσαι, μεταξύ και των στόχων σου. Μπορείς επίσης να αγοράσεις το έτοιμο Bullet Journal που πουλάει μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του, το οποίο κοστίζει περίπου στα 27-28 ευρώ μαζί με τα στάνταρ μεταφορικά για Ελλάδα. Προσωπικά, μέχρι στιγμής διατηρώ το bullet journal μου στο Notion, για το οποίο θα γράψω όλες τις οδηγίες στο ερχόμενο άρθρο.

Για τους ήδη υπάρχοντες που χρησιμοποιούν δικούς τους τρόπους και έχουν διαφορετικά bullet journals, ο νέος τρόπος του Carroll ίσως τους φανεί ολίγο “άβολος” – συγκριτικά πάντα με το πρώτο που είχε κυκλοφορήσει. Παρόλα αυτά, αν το κάνεις μια-δύο φορές, τότε θα καταλάβεις γρήγορα τη σημασία του και πόσο καλύτερα κρατάς τις σημειώσεις σου και ελέγχεις το πρόγραμμα σου.

Ποια είναι η άποψη σου για το Bullet Journal του Ryder Carroll και τον τρόπο με τον οποίο το χρησιμοποιεί; Μήπως έχεις βρει έναν δικό σου τρόπο ο οποίος λειτουργεί καλύτερα για εσένα και τις ανάγκες σου; Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις και τις συμβουλές σου στα σχόλια στο τέλος του άρθρου.

Σε αντίθεση με άλλα άρθρα που παρέχουν συμβουλές για να αποφύγεις το Writer’s Block, εγώ θα ήθελα να εστιάσω κυρίως στο σύστημα που δημιούργησε ο θρυλικός κειμενογράφος, Eugene Schwartz. Με αυτό το σύστημα, όχι απλά κατάφερε να δουλεύει συνεχώς, αλλά κατάφερε να γράψει και εννιά βιβλία (συμπεριλαμβανομένων του κλασικού “Breakthrough Advertising”) και εκατοντάδες άλλα επιτυχημένα διαφημιστικά και άρθρα για γνωστά publications σε ολόκληρο τον κόσμο.

Με τόση μεγάλη επιτυχία, όχι απλά κατάφερε να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον, αλλά και να με βάλει στη διαδικασία να ακολουθήσω το σύστημα του. Βρίσκομαι αυτή την στιγμή στον πρώτο μήνα όπου ακολουθώ το σύστημα του πιστά και μπορώ να πω με ειλικρίνεια πως είναι ό,τι καλύτερο έχω δοκιμάσει τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με τον Schwartz, κατάφερε να γράψει όλα αυτά τα βιβλία, τα διαφημιστικά και τα άρθρα, γράφοντας για μόλις 3 ώρες την ημέρα, 5 φορές την εβδομάδα. Και το έκανε με στυλ και θαυμασμό.

Ως ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους κειμενογράφους του 1950 και ’60, ο Schwartz έζησε μια πλούσια και εξαιρετική ζωή στο Μανχάταν, όπου έγινε συλλέκτης τέχνης σε παγκόσμια κλάση και σεβαστός βιβλικός λόγιος.

Η τεχνική του, ή το σύστημα του, πες το όπως αγαπάς, είναι ιδιαίτερα πάρα πολύ απλή, και θα το καταλάβεις και εσύ. Μπορείς να την απορρίψεις ή να την βάλεις στην καθημερινότητα σου. Προσωπικά, βάση της προσωπικής μου εμπειρίας, σου προτείνω να ακολουθήσεις το δεύτερο.

Βλέπεις, ο Schwartz ήταν από αυτούς τους ανθρώπους που όταν τελείωνε μια δουλειά, αστειευόταν πως ήξερε περισσότερα για ένα προϊόν, ακόμα και από τον άνθρωπο που το δημιούργησε. Και αυτό είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να κάνει ένας αρθρογράφος / blogger. Μελετούσε αρκετά, αναζητούσε και ξανά διάβαζε και αναζητούσε για όλες τις πληροφορίες που μπορούσε να βρει για το προϊόν ή την εταιρεία για την οποία έγραφε. Με αυτόν τον τρόπο, κατάφερνε να γράφει πάντα τέλεια για ένα προϊόν, κάτι το οποίο τον έκανε τόσο εξαιρετικό κειμενογράφο. Άλλωστε, αν δεν γνωρίζεις για τι γράφεις, πως περιμένεις να βγάλεις ένα καλό αποτέλεσμα;

Και εδώ έρχεται φυσικά το μεγαλύτερο πρόβλημα με τους σημερινούς bloggers, γράφουν για ένα σωρό διαφορετικά θέματα και θεματολογίες, αλλά τα άρθρα τους είναι ψεύτικα και παρέχουν συμβουλές και πληροφορίες τις οποίες δεν τις γνωρίζουν ούτε οι ίδιοι τους. Βέβαια, το γεγονός πως γίνονται “ρεζίλη” έτσι είναι κάτι το οποίο το γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά.

Τι είναι το Writer’s Block;

Το Writer’s Block (ή το μπλοκ του συγγραφέα) είναι μια.. συνθήκη; Ας το πούμε έτσι, όπου σχετίζεται κυρίως με τη γραφή, στην οποία ένας συγγραφέας / blogger / copyrighter χάνει την ικανότητα του για να παράγει νέα έργα, να γράφει, να βρίσκει ιδέες και γενικότερα χάνει το μεγαλύτερο κομμάτι της δημιουργικότητας του. Αυτή κατάσταση μας δυσκολεύει ακόμα περισσότερο για να βρούμε νέες πρωτότυπες ιδέες και αισθανόμαστε συνεχώς ανίκανοι στο να γράψουμε το οτιδήποτε. Για τους συγγραφείς, το Writer’s Block υπάρχει εδώ και χρόνια ως ένα τεκμηριωμένο πρόβλημα.

Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να έχεις χάσει την παραγωγικότητα σου και να σε έχει “χτυπήσει” το Writer’s Block. Οι πιο συχνοί λόγοι είναι οι παρακάτω:

• Τελειομανία: Όταν θέλεις να είναι τα πάντα τέλεια προτού καν ξεκινήσεις να τα γράφεις, τότε υπάρχει πρόβλημα, καθώς δεν μπορείς να βάλεις τα δάκτυλα σου ούτε στο πληκτρολόγιο.
• Χρόνος: Αν και έχω ξανά αναφερθεί στον χρόνο, αρκετοί αρθρογράφοι προσπαθούν να γράψουν ένα άρθρο προτού καν τελειοποιήσουν την ιδέα τους γι ‘αυτό. Όταν προσπαθείς να γράψεις κάτι το οποίο δεν έχεις σχεδιάσει πρώτα στο μυαλό σου, ή σε ένα χαρτί, τότε δυσκολεύεσαι ακόμα περισσότερο να το υλοποιήσεις.
• Φόβος: Αρκετοί bloggers, συγγραφείς, τραγουδιστές και άλλοι καλλιτέχνες, φοβούνται να δείξουν στον κόσμο τις ιδέες τους και να βγάλουν τον εαυτό τους στην “δημοσιότητα” ακριβώς έτσι όπως είναι. Ο φόβος μπορεί να αποτελέσει και τέλος ενός καλλιτέχνη.
• Ρουτίνα: Αν και η τελειομανία έπαιξε τον μεγαλύτερο ρόλο στην ζωή μου, η ρουτίνα ήταν αυτή που ουσιαστικά με “σκότωσε.” Κάνε ό,τι μπορείς για να αποφύγεις να γράφεις τα ίδια και τα ίδια όλη την ώρα, στο ίδιο μέρος, με τους ίδιους ανθρώπους και τις ίδιες ιδέες.

Το Writer’s Block είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο συχνά πράγματα που παθαίνει το μεγαλύτερο ποσοστό των αρθρογράφων / bloggers. Παρόλα αυτά, όπως προανέφερα και στο άρθρο, όλα είναι στο μυαλό μας και η συγκεκριμένη λέξη είναι μόλις μια ετικέτα για να αναγνωρίσουμε και να αναφερθούμε στην ίδια δυσκολία που έχουμε οι περισσότεροι μας.

Το σύστημα του Eugene Schwartz για το Writer’s Block / 3 ώρες την ημέρα, 5 ημέρες την εβδομάδα

Ο Schwartz είπε ότι η εκμάθηση της τέχνης και η διεξαγωγή της έρευνας είναι η σκληρή δουλειά. Όταν κάθεσαι και κοιτάς την κενή λευκή οθόνη, ανοιγοκλείνοντας τα μάτια σου καθώς τα δάκτυλα σου παραμένουν ακίνητα, αυτό είναι αναμφισβήτητα ένα από τα χειρότερα πράγματα που μπορεί να σου συμβεί ως αρθρογράφος.

Οι ώρες περνάνε και κάθε μέρα κάνεις το ίδιο πράγμα: Σηκώνεσαι να βάλεις άλλη μια κούπα καφέ. Οργανώνεις το γραφείο σου, κοιτάς λίγο στον χώρο, σκέφτεσαι για διάφορα ανούσια πράγματα και ξανά πίνεις καφέ. Και ξανά πίνεις καφέ. Μπαίνεις στο Twitter, διαβάζεις κάτι άσχετο και ξαφνικά.. you’re blocked, που λένε και οι Αμερικανοί. Δεν ξέρεις ποια τι να γράψεις, έχεις βαρεθεί και το αφήνεις για άλλη μέρα – μόνο που αυτή η μέρα δεν έρχεται ποτέ, αλλά αν έρθει, την ξανά μεταφέρεις για μια άλλη μέρα.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα, ο Eugene Schwartz δεν είχε ποτέ το Writer’s Block. Ποτέ δεν ένιωσε περίεργα μπροστά από την κενή σελίδα και έγινε ο πιο γνωστός κειμενογράφος στην ιστορία των.. κειμενογράφων;

Έβαζε χρονόμετρο στα 33.33 λεπτά και πατούσε να ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση.

Ο Schwartz ανέφερε πως καθόταν πέντε ημέρες την εβδομάδα στο γραφείο του. Δεν έφευγε ποτέ από αυτό, όσο καταστροφή και αν αισθάνεσαι πως είναι αυτό. Το γραφείο του, τα 33.33 λεπτά και οι πέντε ημέρες την εβδομάδα ήταν η δική του προσωπική τελετουργία. Δεν έγραφε πουθενά αλλού.

Είχε πάντα τον καφέ του στα αριστερά, με λίγη κρέμα μέσα, και μερικά μολύβια στο αριστερό του χέρι. Έτσι ήταν πάντα. Έπιανε στην συνέχεια την μηχανή του και τη διαφήμιση και ξεκινούσε να γράφει. Φυσικά, εκείνο το διάστημα, δεν χρειαζόταν να ανησυχεί για αντιπερισπασμούς, όπως τα κοινωνικά δίκτυα για παράδειγμα.

Στο σύστημα του είχε θέσει ορισμένους πολύ απλούς κανόνες που ακολουθούσε σε ολόκληρη την καριέρα του:

1. Μπορούσε να πιει καφέ.
2. Μπορούσε να κοιτάει στο παράθυρο, ή στους τοίχους.
3. Μπορούσε να καθίσει και να μην κάνει τίποτα και για τα 33.33 λεπτά.
4. Μπορούσε να γράψει.
5. Δεν μπορούσε να φύγει από την καρέκλα, για κανέναν λόγο.
6. Δεν μπορούσε να κάνει το οτιδήποτε άλλο.

Απλά και κατανοητά. Απλά καθόταν μπροστά από την λευκή ανοικτή σελίδα του με όλες τις σημειώσεις του και δεν έφευγε για τα επόμενα 33.33 λεπτά. Κάποιες φορές, κυρίως στην αρχή, καθόταν για αρκετά λεπτά χωρίς να γράφει λέξη, αλλά μετά ξεκινούσε να βαριέται και άρχιζε σιγά-σιγά να γράφει.

Όταν όμως το χρονόμετρο έφτανε στο τέλος, σταματούσε – ακόμα και αν ήταν στην μέση μιας πρότασης – και πήγαινε να κάνει ό,τι άλλο ήθελε για τα επόμενα δέκα με δεκαπέντε λεπτά. Στη συνέχεια, ξανά πήγαινε πίσω και ξεκινούσε την ίδια διαδικασία. Με αυτό τον τρόπο, έφτασε σε ένα σημείο όπου δεν μπορούσε να κάθεται σε μια καρέκλα για ένα μισάωρο και να μην κάνει κάτι, οπότε έγραφε.

Με αυτό το σύστημα κατάφερε να γράψει εννιά βιβλία και εκατοντάδες διαφημίσεις και άρθρα. Με αυτό το σύστημα, έγινε ένας από τους γνωστότερους και καλύτερους κειμενογράφους της εποχής (αν όχι μέχρι και σήμερα).

Η προσωπική μου εμπειρία, ακολουθώντας το σύστημα του Eugene Schwartz

Μπορείς να το αγαπήσεις, να το μισήσεις, να το κάνεις ή να μην το κάνεις. Μπορείς να γελάσεις, να ενθουσιαστείς ή και να μην ξετρελαθείς. Αλλά αυτό το σύστημα δεν βοήθησε μόνο τον Schwartz, αλλά και εκατοντάδες άλλους αρθρογράφους σε ολόκληρο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και εμένα.

Αν είσαι αναγνώστης του Inkstory, τότε θα έχεις πάρει χαμπάρι πως τα τελευταία δύο χρόνια σταμάτησα να γράφω άρθρα σε καθημερινή βάση. Σίγουρα, έχω και εκατοντάδες πελάτες για τους οποίους φτιάχνω ιστοσελίδες και γράφω συνεχώς άρθρα, αλλά το Inkstory ήταν πάντα ο νούμερο ένας στόχος μου. Παρόλα αυτά, όταν γράφεις κάτι για εσένα, σε ένα δικό σου blog, ή για ένα δικό σου βιβλίο, εκεί είναι συνήθως που σε χτυπάει το Writer’s Block, και δυστυχώς, χτύπησε και εμένα.

Για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα καθόμουν και έγραφα τεράστια άρθρα, τα οποία στο τέλος έμεναν στα πρόχειρα και δεν δημοσιευόντουσαν ποτέ. Άλλοτε είχα ιδέες, άλλοτε δεν είχα και άλλοτε βαριόμουνα να τις υλοποιήσω στο blog. Μπορεί να έφταιγε το γεγονός πως έγραφα καθημερινά πάνω από 1,500 με 3,000 λέξεις για άλλα blogs, ή πως παράλληλα έπρεπε να ασχοληθώ με τις ιστοσελίδες των πελατών. Αυτό που ήξερα πάντως ήταν πως χρειαζόμουν σύστημα, καθώς είχα στόχους και αρκετές ιδέες που ήθελα να υλοποιήσω, αλλά δεν το έκανα ποτέ.

Όταν βρήκα το σύστημα του Schwartz, πριν από περίπου ένα μήνα, πήρα την απόφαση κατευθείαν να το βάλω στην καθημερινότητα μου. Δεν με ενδιέφερε εκείνες τις ημέρες για το αν θα το ακολουθούσα εν τέλη, αλλά ήξερα πως μπορούσα να διαθέσω 3 ώρες την ημέρα για το blog μου και δεν είχα να χάσω τίποτα απολύτως απ’ το να το προσπαθούσα. Ειλικρινά, χαίρομαι που το έκανα, γιατί ήταν η καλύτερη απόφαση που πήρα.

Οι πρώτες 3-5 ημέρες είναι φυσικά οι πιο ζόρικες. Αλλά μετά γίνονται όλα από μόνα τους. Κάθε φορά που κάθομαι, εκτός από το γεγονός πως ακολουθώ πιστά το σύστημα του Schwartz, φροντίζω να έχω έκτος σύνδεσης από το ίντερνετ και το κινητό μου, αλλά και να έχω ελάχιστα ανοικτά παράθυρα στον browser μου. Στο ένα έχω το Gutenberg και στο άλλο μια κενή σελίδα για να αναζητήσω για πληροφορίες που μπορεί να μου χρειαστούν για το άρθρο. Δεν το μορφοποιώ και δεν προσθέτω φωτογραφίες. Απλά κάθομαι και το γράφω και αφήνω τα υπόλοιπα για το τέλος.

Επιπλέον συμβουλές για το Writer’s Block και για να αυξήσεις την παραγωγικότητα σου

Ακόμα και αν ακολουθήσεις το σύστημα του Schwartz, ή ακόμα και αν έχεις το δικό σου σύστημα, υπάρχουν ορισμένα μικρά πραγματάκια που μπορείς να αλλάξεις για να βελτιώσεις το γράψιμο και την δημιουργικότητα σου. Για κάποιους, μπορεί να φταίει ένα μικρό πραγματάκι το οποίο να μην έχουν καταλάβει ακόμα, ενώ για άλλους, με λίγες μικρές αλλαγές, σώζεται όλη η κατάσταση.

1. Άλλαξε τα προγράμματα που χρησιμοποιείς

Είναι πολύ απλό: Χρησιμοποιείς έναν κειμενογράφο για να γράφεις τα άρθρα σου, έναν web browser για να σερφάρεις στο διαδίκτυο και ένα λειτουργικό σύστημα για να τα κάνεις όλα μαζί. Η τεχνολογία παρόλα αυτά εξελίσσεται με τόσους γρήγορους ρυθμούς, που συνεχώς κυκλοφορούν νέα εργαλεία τα οποία μπορούν να διευκολύνουν την ζωή σου. Αυτό που πρέπει να κάνεις, είναι κάτσεις μερικές ώρες και να δεις μήπως υπάρχουν υπηρεσίες, εργαλεία και προγράμματα τα οποία μπορούν να σε βοηθήσουν με στο γράψιμο.

Προσωπικά, όταν γράφω, χρησιμοποιώ είτε το Gutenberg, τον κειμενογράφο του WordPress, είτε το Write!, ένα πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένων το οποίο έχω λατρέψει τα τελευταία χρόνια. Κυρίως τις βραδινές ώρες, όπου το φως με ενοχλεί αφάνταστα, λατρεύω να χρησιμοποιώ το σκοτεινό στυλ (dark UI) του Write! για να γράφω πιο άνετα.

Ως web browser χρησιμοποιώ αποκλειστικά τον Vivaldi και τον Opera. Με τον Vivaldi έχω όλα τα χαρακτηριστικά που χρειάζομαι για να κάνω multitasking, γράφοντας άρθρα και αναζητώντας για πληροφορίες στο ίδιο παράθυρο. Οργανώνω επίσης όλα τα παράθυρα που έχω ανοικτά σε tab-stacking, όπως ονομάζεται η συγκεκριμένη επιλογή, και έτσι ξέρω ακριβώς που έχω τι. Τον Opera τον χρησιμοποιώ κυρίως για να σερφάρω στα κοινωνικά δίκτυα και να διαβάζω άρθρα. Έχει ενσωματωμένο ad-block σύστημα, VPN σύστημα και αποκλείει όλους τους trackers, οπότε είναι ιδανικός για γρήγορη περιήγηση. Είναι επίσης πανέμορφος, οπότε είναι και αυτό ένα τεράστιο συν για εμένα.

Τέλος, όταν γράφω χρησιμοποιώ αποκλειστικά και μόνο Linux. Όχι πως πρέπει να το κάνεις και εσύ αυτό, ή οτιδήποτε γράφω στο άρθρο, αλλά το λειτουργικό σύστημα που χρησιμοποιώ θέλω να ξέρω πως είναι σταθερό, γρήγορο, έμπιστο και σέβεται την ιδιωτικότητα και την online ασφάλεια μου. Είναι επίσης πανέμορφο, και όπως έχεις καταλάβει, ο σχεδιασμός παίζει σημαντικό ρόλο για εμένα. Πιο συγκεκριμένα, αυτή την στιγμή τουλάχιστον, χρησιμοποιώ το Ubuntu, αλλά πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου (ναι, ναι, τον πιάνω στα πράσα) να αλλάζει τις διανομές όπως αλλάζει ένας άνθρωπος τα μπλουζάκια του. Οι αγαπημένες μου, εκτός από το Ubuntu, είναι το Elementary OS, το Arch, το Debian και το CentOS για servers, το Linux Mint και.. αχχ ποιον κοροϊδεύω; Τις αγαπώ όλες.

2. Σκότωσε την καθημερινή ρουτίνα

Μπορεί ο Schwartz να έγραφε μόνο στο γραφείο του και πουθενά αλλού, αλλά εγώ χρειάζομαι διαφορετικά σκηνικά, ανθρώπους και χώρους για να κρατάω την παραγωγικότητα μου στα ύψη. Όταν αισθάνομαι πως δεν με εμπνέει άλλο το μέρος στο οποίο κάθομαι, πάω κάπου αλλού. Μπορεί να είναι μια μικρή αλλαγή τύπου από το γραφείο στο σαλόνι, ή μια μεγάλη τύπου από το σπίτι στην καφετέρια. Όπως και να ‘χει, δεν μπορώ να βλέπω το ίδιο μέρος συνεχώς. Για να βοηθήσω ακόμα περισσότερο την κατάσταση στο σπίτι μου, έχω οργανώσει πολύ σωστά το γραφείο μου ώστε να έχω ό,τι χρειάζομαι ακριβώς στο σημείο που το χρειάζομαι.

Ο καφές μου βρίσκεται πάντα στο αριστερό μου χέρι, μαζί με την σταχτοθήκη. Η καπνοθήκη μου βρίσκεται πάντα μπροστά μου, ακριβώς πάνω στην βάση της οθόνης, και το κινητό μου βρίσκεται πάντα στο δεξί μου χέρι, με τον φορτιστή στην πρίζα. Έχω την οθόνη μπροστά μου, αλλά να κοιτάει ελάχιστα προς τα πάνω ώστε να μην ξεχνά να κρατάω τη μέση μου πάντα ίσια, ενώ το laptop μου, το οποίο το λειτουργώ ως σταθερό και είναι συνδεδεμένο με την οθόνη, βρίσκεται ακριβώς δίπλα από αυτήν στην δεξιά πλευρά. Η οθόνη του laptop λειτουργεί πάντα και από εκεί βλέπω μόνο τη λίστα που παίζει εκείνη την στιγμή στο Spotify, έτσι ώστε να μπορώ να αλλάζω εύκολα και γρήγορα τα κομμάτια.

Μιας και είμαι από τους ανθρώπους που λατρεύουν τον καφέ φίλτρου, έχω την δική μου τελετουργία περί του καφέ. Κάθε πρωί που ξυπνάω, έχω την ανάγκη να πίνω κάτι το οποίο λατρεύω, αλλά ό,τι και αν είναι αυτό, σίγουρα δεν θέλω να είναι το ίδιο σε καθημερινή βάση. Γιατί, ακόμα και αυτά που αγαπάμε περισσότερο, κάποια στιγμή τα βαριόμαστε όταν τα έχουμε συνεχώς στις παλάμες των χεριών μας. Ως εκ τούτου, το ντουλάπι με τους καφέδες περιλαμβάνει πάντα τα παρακάτω:

• Jacobs καφέ: Κλασικό και με γεύση φουντούκι, καραμέλα και βανίλια.
• Ελληνικό καφέ: Γιατί σαν αυτόν δεν έχει.
• Τσάι: Για τις περιπτώσεις όπου είμαι άρρωστος και θέλω να πιω τσάι με μέλι και λίγο λεμόνι.
• Ζάχαρη και γάλα: Ναι ναι, ξέρω, αν δεν πιεις σκέτο τον καφέ δε γεύεσαι την πραγματική του γεύση, αλλά και ζάχαρη βάζω, και γάλα βάζω και χαρούμενος είμαι με την επιλογή μου και τον τρόπο που πίνω τον καφέ μου.

Το πιστεύεις δεν το πιστεύεις, ακόμα και αυτά τα μικρά πραγματάκια με βοηθάνε αρκετά στο να ζω πιο χαρούμενα και να είμαι πιο παραγωγικός (τι εννοείς έχω OCD και με σκοτώνει η τελειομανία μου;)

3. Βρες την πηγή της παραγωγικότητας σου

Για εμένα, είναι όλα αυτά που σου ανέφερα παραπάνω. Αυτά τα μικρά πραγματάκια κάνουν όλη την διαφορά στην ζωή μου και στον τρόπο με τον οποίο δουλεύω. Για τον Schwartz, ήταν η τελετουργία του με το να γράφεις συνεχώς στο ίδιο γραφείο. Εσένα, τι είναι αυτό που σε κάνει να δουλεύεις καλύτερα; Αυτό είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να βρεις για να αποφύγεις και να σκοτώσεις μια και καλή το Writer’s Block, και οτιδήποτε άλλο σε αποτρέπει απ’ το να υλοποιήσεις τις ιδέες σου και να κουνήσεις τα δάκτυλα σου στο πληκτρολόγιο.

Το σύστημα του Schwartz ήταν μια έκπληξη στην ζωή μου, καθώς με βοήθησε να πάρω μπρος και να ξεκινήσω να ξανά γράφω. Και όπως μπορείς να δεις από την πρόσφατη δραστηριότητα στο Inkstory, μπαίνουν συνεχώς νέα άρθρα. Μόλις γράψω και δημοσιεύσω όλα όσα έχω σημειώσει, στη συνέχεια θα αλλάξω το πρόγραμμα μου παρέχοντας παράλληλα και νέα podcast επεισόδια, καθώς επίσης και βίντεο οδηγούς.

Για να καταφέρεις να κάνεις και εσύ το ίδιο, κατά την προσωπική μου ταπεινή γνώμη, πρέπει να ξεκινήσεις κάνοντας μια συζήτηση με τον εαυτό σου. Αυτή είναι μια συμβουλή που δεν θα βρεις σε καμία άλλη ιστοσελίδα που παρέχει συμβουλές για το Writer’s Block. Όλοι θα σου λένε κάνε αυτό, κάνε εκείνο και παθαίνεις αυτό για εκείνον τον λόγο. Ειλικρινά; Όλα στο μυαλό μας είναι και δεν καταφέρουμε να συνεννοηθούμε με τους ίδιους μας τους εαυτούς, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε κιόλας.

4. Δοκίμασε το NaNoWriMo

Το NaNoWriMo είναι μια συγγραφική πρόκληση, το οποίο ξεκίνησε το 1999 στο Σαν Φρανσίσκο, και ειλικρινά πιστεύω πως αν αποφασίσεις να το ακολουθήσεις, θα σου δώσει ένα γρήγορο και μεγάλο boost. Νομίζω πως το άρθρο της Μαρίας από το KokkiniKamelia.gr θα σου αναλύσει πολύ καλύτερα τι είναι το NaNoWriMo, το οποίο ωστόσο δεν δοκίμασα ο ίδιος μου, αλλά εμπιστεύομαι με κλειστά μάτια την Μαρία, οπότε είμαι σίγουρος πως είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον και διασκεδαστικό για να το κάνεις, και κρατάει μόλις 30 ημέρες.

Διάβασε: NaNoWriMo: Μια συγγραφική πρόκληση

Σύνοψη..

Ποιο άρθρο δεν τελειώνει με μια ωραία σύνοψη μέσα από την οποία ζητάει ο blogger να σχολιάσεις στο άρθρο του; Τι περιμένεις λοιπόν; Πάνε στα σχόλια στο τέλος του άρθρου και πες μου όλες τις απόψεις επί του θέματος. Ήξερες τι είναι το Writer’s Block; Το έχεις πάθει ποτέ; Και αν ναι, ποιες ήταν οι εμπειρίες σου και πως κατάφερες να “ξεγλιστρήσεις” από αυτό και να ξανά βρεις την ενέργεια, την δημιουργικότητα και την παραγωγικότητα για να ξεκινήσεις να ξανά γράφεις;

Υ.Γ. Όταν δεν μπορούσα να γράψω άρθρα και χανόμουν στα κοινωνικά δίκτυα, έπιανα τον εαυτό μου να μεταφράζει λέξεις από το La Casa De Papel και να ακούει την προσφορά τους από το Google Translate. Έμαθα επίσης (σε αυτό δεν φταίω εγώ, αλλά ο Άγγελος από το Quote of Quotes) πως το “Macchiami di baci” σημαίνει “Μουτζούρες φιλιών” στα Ιταλικά.

Και επειδή έκατσες μέχρι το τέλος του άρθρου, πάρε και μια GIF φωτογραφία που εύχομαι να σου φτιάξει τη μέρα:

Featured Image Credits: Trent Szmolnik στο Unsplash

Όταν είσαι full-time blogger, ταυτόχρονα δουλεύεις ως web designer και ταυτόχρονα φροντίζεις πως όλα τρέχουν και λειτουργούν άψογα με τους servers σου, η δουλειά από το σπίτι μπορεί να γίνει ιδιαίτερα μοναχική, δύσκολη και καταπιεστική. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να μην έχει μιλήσει ολόκληρη τη μέρα, ενώ άλλες στιγμές μιλάω τόσες πολλές φορές με διάφορους πελάτες, που όταν κλείνω την οθόνη και ετοιμάζομαι να βγω από το σπίτι, δεν θέλω να μιλήσω σε κανέναν. Πολλές φορές έχω πετύχει τον εαυτό μου να μην θέλει να τραγουδήσει καν, και όταν βρίσκεσαι σε μια Hardcore/Metal μπάντα που πρέπει να τσιρίζεις για κάνα 2-3ωρο, να κρατάς σε ενέργεια τους συμπαίκτες σου και να χτυπιέσαι σαν παλαμάρι, τα πράγματα δυσκολεύουν σε σημείο που θεωρείς πως ακόμα και τα πιο αγαπημένα σου χόμπι ή όνειρα είναι μια ακόμη αγγαρεία.

Κουράστηκα. Αυτή είναι η αλήθεια. Αλλά ταυτόχρονα λατρεύω αυτό που κάνω, και δεν θα ήθελα να σταματήσω να το κάνω ποτέ. Το πρόγραμμα που έχω όμως είναι τόσο κουραστικό, που αρχίζω να τα “παίζω”.

Ακούω συνεχώς από ανθρώπους να μου λένε, “είσαι πολύ τυχερός, η δουλειά από σπίτι είναι ακριβώς αυτό που θα ήθελα και εγώ,” ή “πρέπει να είναι πολύ ωραίο να πίνεις καφέ και να δουλεύεις φορώντας τις πιτζάμες σου.” Η αλήθεια είναι πως δεν φοράω τις πιτζάμες μου όταν δουλεύω, ο καφές τις περισσότερες φορές κρυώνει γιατί δεν προλαβαίνω να τον πιω και για να φτιάξω δεύτερο καφέ πρέπει να προσεύχομαι για κάνα μισάωρο ώστε να βρω λίγο κενό στο πρόγραμμα μου. Για να καταφέρω να καπνίσω εν ώρα δουλειάς, έπρεπε πρώτα να μάθω τεχνικές ninja ώστε να στρίβω σε κλάσματα του δευτερολέπτου και να κάνω multitasking (δεν σταματάω να γράφω και να κάνω πράγματα, αλλά όταν θέλω να καπνίσω, πρέπει το ένα χέρι να δουλεύει, το άλλο να πιάνει το τσιγάρο, και το κεφάλι να κοιτάει την οθόνη).

Για εσένα που ονειρεύεσαι μια δουλειά από το σπίτι μέσω του Internet, επίτρεψε μου να σου δώσω μια εικόνα για το πως είναι πραγματικά να δουλεύεις από το σπίτι.

Δουλειά από το σπίτι ως full-time blogger

Αν πιστεύεις πως το να γράφεις 2-3 την εβδομάδα είναι κουραστικό, σκέψου να πρέπει να γράφεις τουλάχιστον 3-4 άρθρα την ημέρα, να φτιάχνεις ή να αναζητάς συνεχώς για stock φωτογραφίες, να μελετάς συνεχώς για θέματα που έχεις έρθει σε αποτέλεσμα πως θα πάνε viral ή θα σου παρέχουν μεγάλη επισκεψιμότητα από τα αποτελέσματα αναζήτησης, και παράλληλα να παρακολουθείς τα στατιστικά του blog σου και να μαθαίνεις για οτιδήποτε καινούργιο βγαίνει πάνω στην θεματολογία σου. Σκέψου πως αν ξεκινάς τώρα, θα πρέπει να το κάνεις αυτό επί μήνες χωρίς να δεις φράγκο, χωρίς κάποιον να σε σιγουρέψει πως όντως θα πετύχεις στο τέλος και όλη αυτή η δουλειά που έκανες τόσο καιρό δεν θα πάει στράφι. Σκέψου πως όταν επιτύχεις, όχι μόνο θα πρέπει να συνεχίσεις να τα κάνεις όλα αυτά, αλλά και να ‘σαι πιο προσεκτικός. Θα πρέπει να σέβεσαι τους αναγνώστες σου, να είσαι κοινωνικός, να στοχεύεις πολύ προσεκτικά στα άρθρα που θα ετοιμάζεσαι να γράψεις και να μην κάνεις βιαστικές κινήσεις με μεγάλες αλλαγές στο blog σου. Σκέψου πως ακόμα και αν είσαι top σε αυτό που κάνεις, από την μια στιγμή στην άλλη μπορεί να χάσεις τα πάντα από μια λάθος απόφαση που πήρες (προσωπική εμπειρία).

Διάβασε επίσης: Το blogging σε κάνει καταθλιπτικό (και όχι για τους λόγους που νομίζεις)

Και ας μην έφταναν όλα αυτά, Χριστούγεννα, καλοκαίρι και σε όλες τις εορταστικές ημέρες, καθώς επίσης και σε γιορτές και αργίες, θα πρέπει να είσαι πίσω από την οθόνη και να δουλεύεις. Αν θες να τις περάσεις με τους αγαπημένους σου ανθρώπους, θα πρέπει να οργανωθείς με ένα επαγγελματικό πρόγραμμα και να κάποιες ημέρες να δουλεύεις περισσότερες ώρες έτσι ώστε να έχεις περισσότερο ελεύθερο χρόνο την επόμενη ημέρα για να περάσεις λίγο περισσότερο χρόνο με την οικογένεια ή τους φίλους σου.

Όλα αυτά, φυσικά, έχουν πολλά θετικά, αλλά ας ξεκινήσουμε με τα αρνητικά της δουλειάς. Η δουλειά από το σπίτι δεν είναι εύκολη. Μάλιστα, είναι πιο δύσκολη από πολλές άλλες. Και αν σου πει κάποιος το αντίθετο, χαμογέλα και μην του απαντάς, γιατί και να θέλει, δεν μπορεί να το φανταστεί εκτός αν το ζήσει.

Δουλειά από το σπίτι ως web designer

Για εσένα που λατρεύεις τον κώδικα και θέλεις απλά να γράφεις [κώδικα] και να φτιάχνεις πράγματα [ιστοσελίδες, εφαρμογές, παιχνίδια κ.α.] βγάζοντας ένα σταθερό μισθό από το σπίτι, τότε επίτρεψε μου να σου πω πως κάποια στιγμή θα σιχαθείς να γράφεις κώδικα και να φτιάχνεις πράγματα.

Για την ακρίβεια, όταν ξεκίνησα να μαθαίνω HTML και CSS, λάτρευα τον τρόπο με τον οποίο μπορούσες να σχεδιάσεις ιστοσελίδες ή να κάνεις μεγάλες αλλαγές σε έτοιμα themes. Στη συνέχεια, κάθε φορά που έπρεπε να κάνω μια αλλαγή, έπαιρνα πρώτα μια μεγάλη ανάσα και στη συνέχεια άνοιγα τα αρχεία με τους κώδικες. Και όλα αυτά προτού προχωρήσω στην PHP, στην JavaScript και πάει λέγοντας.

Διάβασε επίσης: 4 λόγοι για να ξεκινήσεις να μαθαίνεις HTML

Αν δουλεύεις για μεγάλες ή μικρές εταιρείες, τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο, καθώς θα χρειαστεί να βάλεις ένα πρόγραμμα στην καθημερινότητα σου, ξυπνώντας συγκεκριμένη ώρα και τελειώνοντας συγκεκριμένη ώρα. Θα πρέπει να ολοκληρώνεις κάθε δουλειά πιο νωρίς από το όριο ημερών που σου παρέχουν, έτσι ώστε να έχεις πάντα αρκετό χρόνο να λύσεις όλα τα προβλήματα και να κάνεις όλες τις απαραίτητες αλλαγές που θα σου ζητηθούν. Και ναι, πάντα υπάρχουν προβλήματα και πάντα θα σου ζητάνε να κάνεις ορισμένες αλλαγές.

Αν θέλεις να δουλέψεις ως freelancer, αφήνοντας στην απ’ έξω κάθε εταιρεία, τότε ετοιμάσου για πολύ γέλιο. Θα πρέπει αρχικά να χτίσεις έναν κύκλο πελατών, κάτι το οποίο απαιτεί πολύ καιρό και σκληρή δουλειά για λίγα λεφτά. Στη συνέχεια, θα χρειαστεί να κατεβάσεις το κόστος της δουλειάς σου για να σε προτιμήσουν. Όσο δεν σε ξέρει κανένας, τόσο δεν εκτιμάει την δουλειά και το κόστος σου. Όσο σε ξέρουν πολλοί, τόσο πιο εύκολα θα πουν το μεγάλο “ναι” σε ένα υψηλό κόστος. Θα πρέπει επίσης να είσαι γρήγορος, να αφήνεις τα προσωπικά σου στην απ΄ έξω και να μάθεις τι θέλει κάθε πελάτης προτού καν στο ζητήσει.

Εναλλακτικά, το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να δουλεύεις ως beta tester για διάφορες υπηρεσίες και επιχειρήσεις. Αυτή είναι η πιο εύκολη δουλειά και θα πληρώνεσαι ανάλογα με την δουλειά που έχεις κάνει (κυρίως από τον αριθμό των bugs που θα λύνεις μέσα σε ένα χρονικό διάστημα). Στην προκειμένη περίπτωση, θα χρειαστεί να εξοικειωθείς με το Slack (σπάνια με το Microsoft Teams) και το με Github. Τα αγγλικά είναι εξίσου σημαντικά, καθώς χωρίς αυτά δεν πρόκειται να καταφέρεις πολλά.

Δουλειά από το σπίτι ως server manager

Δεν έχω την παραμικρή ιδέα αν ονομάζεται αυτή η δουλειά ως server manager, αλλά ας υποθέσουμε πως έτσι αποκαλείται. Θα είμαι ειλικρινείς: είναι η χειρότερη δουλειά. Βγαίνει νέο update στο Plesk, στο cPanel ή στο CentOS Panel; Τρέχα να σωθείς. Πρόβλημα με τα backups; Ξεκίνα να ψάχνεις για λύση. Πρόβλημα με τον Apache, τον NGINX ή οποιαδήποτε άλλη λειτουργία τρέχει στον server; Κάνε τον σταυρό σου, μπες στα logs και ευχήσου να βρεις γρήγορα τι είναι αυτό που εμφανίζει το πρόβλημα (συνήθως προβλήματα).

Σε μπλόκαραν ένα σωρό υπηρεσίες και όλα τα emails πάνε στα spam; Μήπως οι χρήστες δεν λαμβάνουν καν emails; Δεν συγχρονίζεται ο mail server με τους email clients; Μπορώ να σου δίνω παραδείγματα ολόκληρη τη μέρα.

Αν σκέφτεσαι λοιπόν να ασχοληθείς με το server management, έλεγξε πρώτα τα νεύρα σου και ελάττωσε τους πολλούς καφέδες. Θα σου πρότεινα να ξεκινήσεις την yoga και να σε χτυπάει αρκετά συχνά ο ήλιος.

Δουλειά από το σπίτι ως travel blogger

Δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το πως είναι να δουλεύεις ως travel blogger. Σίγουρα πάντως δεν είναι δουλειά από το σπίτι, γιατί αν είναι, τότε κάνεις κάτι λάθος. Γι ‘αυτό τουλάχιστον είμαι σίγουρος.

Μπορείς, ωστόσο, να διαβάσεις το άρθρο που έγραψε η αγαπητή Τζίνα από το Εικόνες & Ψίθυροι, με τίτλο “6 + 1 tips για επίδοξους travel bloggers.”

Πως να κάνεις την δουλειά από το σπίτι πιο υποφερτή

10 χρόνια πέρασαν, το πιστεύεις; Εγώ σίγουρα όχι. Τα τελευταία δέκα χρόνια δουλεύω από το σπίτι και μπορώ να σου πω με σιγουριά πως έχω βρει σχεδόν κάθε τρόπο για να διευκολύνω την δουλειά και την καθημερινότητα μου. Ως εκ τούτου, αν θέλεις να δουλεύεις συνεχώς από το σπίτι, σιγουρέψου πως θα θυμάσαι τις παρακάτω συμβουλές, γιατί θα σε βοηθήσουν αρκετά.

1. Χρειάζεσαι θόρυβο στο παρασκήνιο

Είτε θέλεις να ακούς τα αγαπημένα σου κομμάτια, είτε να παίζει από πίσω μια ταινία ή επεισόδια από σειρές, είτε να ακούς podcasts, είναι σημαντικό να υπάρχει θόρυβος στο παρασκήνιο του χώρου σου. Αν δουλεύεις συνεχώς με απόλυτη ησυχία, στο τέλος θα σε πιάσει κατάθλιψη.

Διάβασε επίσης: Deep Focus: Η απόλυτη λίστα κομματιών που δεν σε αποσυντονίζει

Προσωπικά, λατρεύω να ακούω deep focus κομμάτια από λίστες του Spotify, ενώ πολλές φορές βάζω και διάφορα podcasts. Γενικά μου αρέσει όταν ακούω κάποιον να μιλάει στο παρασκήνιο, με βοηθάει κατά έναν περίεργο τρόπο να εστιάσω περισσότερο σε αυτό που κάνω – βγάλε άκρη.

2. Μάθε να χρησιμοποιείς τα social media σωστά

Όταν δουλεύεις, θυμήσου να έχεις κλειστά όλα τα κοινωνικά δίκτυα ώστε να μην αποσπάτε η προσοχή σου από την δουλειά. Ωστόσο, πρέπει να μάθεις και πότε να τα ανοίγεις. Ανά ένα τρίωρο ή τετράωρο, άνοιγε τα και μίλα με τους αγαπημένους σου ανθρώπους.

Διάβασε επίσης: Πως να βρεις χρόνο για το blog σου

Πολλές φορές ανοίγω το Skype ή το Facebook Messenger και μιλάω σε κλήση με τους κολλητούς μου, κάνω ένα τσιγάρο, πίνω μερικές γουλιές καφέ, ηρεμώ, γελάω με αυτά που λέμε και στη συνέχεια επιστρέφω δυναμικά σε αυτό που έκανα.

3. Άλλαζε ανά χρονικά διαστήματα τον χώρο που δουλεύεις

Για να παραμένεις συνεχώς δημιουργικός, για να μην σε πιάνει μελαγχωλία και για να σιγουρευτείς πως στο τέλος δεν θα τα παίξεις τελείως, άλλαζε ανά χρονικά διαστήματα τον χώρο στον οποίο δουλεύεις. Μετέφερε το γραφείο σου, πάνε μια μέρα να δουλέψεις στην κουζίνα ή σε μια καφετέρια. Ειδικά η καφετέρια, είναι σίγουρα από τα καλύτερα μέρη για να δουλεύεις, καθώς βλέπεις κόσμο, ακούς κάτι διαφορετικό και υπάρχει μπόλικος θόρυβος στο παρασκήνιο. Αν δυσκολεύεσαι να συγκεντρωθείς με τη φασαρία (σε κάποιους αρέσει, σε άλλους όχι), φόρα ψείρες (in-ear) ακουστικά.

4. Κάνε διαλείμματα και παίρνε που και που καμιά ανάσα

Παρακαλώ να σηκώσεις το χέρι σου αν είσαι και εσύ ένοχος πιάνοντας τον εαυτό σου να δουλεύει επί ώρες συνεχόμενες χωρίς διαλείμματα. Αν και λατρεύω τις παραγωγικές ημέρες όπου μπορώ να δουλεύω όλη μέρα χωρίς να κουράζομαι, η αλήθεια είναι πως μόνο κακό κάνω στον εαυτό μου.

Διάβασε επίσης: Τα μεγάλα διαλείμματα είναι ένα ψέμα που λες στον εαυτό σου & Μήπως ήρθε η στιγμή να κάνεις ένα διάλειμμα από το blogging;

Δεν υπάρχει τίποτα πιο σοφό απ’ το να κάνεις διαλείμματα και να θυμάσαι να παίρνεις και καμιά ανάσα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Κάνε ένα διάλειμμα και φτιάξε έναν καφέ, κάπνισε (αν είσαι καπνιστής), δες λίγο τους ανθρώπους να περπατάν απ’ το μπαλκόνι σου, πιες λίγο νερό ή τεντώσου, σήκω από την οθόνη και περπάτα για λίγο. Γενικότερα, χαλάρωσε.

5. Σκέψου όλους εμάς

Στο τέλος της ημέρας, είσαι ένας άνθρωπος που έχει όνειρα, στόχους και προσπαθεί να γίνει το αφεντικό του εαυτό του. Υπάρχει μεγάλος σεβασμός απέναντι σου και στην προσπάθεια που κάνεις. Οπότε, όταν τα πράγματα δυσκολεύουν και αισθάνεσαι μόνος, σκέψου όλους εμάς εκεί έξω που κάνουμε και περνάμε τα ίδια με εσένα. Στην πραγματικότητα, δεν είσαι μόνος, απλά νιώθεις έτσι.

Και όποτε θέλεις να κάνεις ένα διάλειμμα και να ακούσεις κάτι, τα podcasts του Inkstory είναι πάντα διαθέσιμα στο Spotify, στο iTunes, στο Google Podcasts, στο Anchor και σε ένα σωρό άλλες υπηρεσίες. Και αυτό ονομάζεται μάρκετινγκ!😂

Εσύ πως κάνεις την δουλειά από το σπίτι πιο υποφερτή και ποιες είναι οι συμβουλές σου για όλους τους ανθρώπους που δουλεύουν επί ώρες συνεχόμενες από το σπίτι; Σκέφτεσαι μήπως να ξεκινήσεις τώρα να δουλεύεις από το σπίτι; Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σου στα σχόλια παρακάτω (και αυτό λέγεται μάρκετινγκ για να αυξηθεί το engagement).😂

Αυτό είναι ένα guest άρθρο από τον Γιώργο Μπάκουλη – Baktoblog.com

Τι θα κερδίσεις;

• Σε προσωπικό επίπεδο θα κάνεις περισσότερη έρευνα για τον τομέα που γράφεις, οπότε θα εξελίσσεσαι προσωπικά
• Θα προσφέρεις περισσότερες πληροφορίες στο κοινό σου
• Kαλύτερο SEO (περισσότερες πληροφορίες στο άρθρο)

Μερικές φορές όμως είναι δύσκολο να αρχίσεις να γράφεις ή ακόμα και να συνεχίσεις για ένα θέμα που είχες αρχίσει. Οι περισσότεροι αυτόματα κάνουμε διάφορες σκέψεις που βασίζονται στο “πιστεύω” ότι το πρόβλημα μου είναι μοναδικό. Το παράδοξο είναι ότι πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε τα έχουν λύσει άλλοι και δεν είναι τόσο κοινότυπα όσο νομίζουμε. Από την άλλη όσο και να λέμε στον εαυτό μας ότι “και άλλοι αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα” αυτά δεν λύνουν το δικό μας θέμα. Τι θα κάνουμε λοιπόν; Όπως λέει και ο Antony Robbins: 

Πάμε λοιπόν να δούμε ποια είναι η ρουτίνα 2 επιτυχημένων συγγραφέων;

Η ρουτίνα του Πάουλο Κοέλιο

Στο βιβλίο “Tools of Titans” ο Tim Ferris μέσα σε 600+ σελίδες παίρνει συνέντευξη από τους πιο επιτυχημένους ανθρώπους σε διάφορους τομείς, μεταξύ αυτών βρίσκεται και ο Πάουλο Κοέλιο.

Παρότι είχα διαβάσει 2 βιβλία του δεν ήξερα ότι γράφει ένα βιβλίο κάθε δύο χρόνια. Ο τύπος είναι μηχανή παραγωγής! Όταν διαβάζεις κάτι τέτοιο στην εισαγωγή της συνέντευξης και ξέρεις ότι θα δώσει tips για την παραγωγική συγγραφή το πρώτο πράμα που σκέφτηκα ήταν “ποιος ξέρει τι κάνει καθημερινά;!”.

Παρόλα αυτά η ρουτίνα του Πάουλο Κοέλιο όπως την περιγράφει ο ίδιος είναι ότι πρέπει να νιώσει ενοχές για το γεγονός ότι δεν γράφει εδώ και 3 με 4 ώρες για να ξεκινήσει να γράφει: 

“Έχω το βιβλίο μέσα μου και αρχίζω και καθυστερώ και απλά κάνω άλλα πράγματα. Θα ανοίξω τα mail μου, θα δω τις ειδήσεις, γενικότερα θα κάνω οτιδήποτε άλλο μπορώ για να καθυστερήσω. Μέχρι που φτάνω σε ένα σημείο και λέω στον εαυτό μου ότι θα καθίσω να γράψω για μισή ώρα”

Με το που αρχίζει να γράφει, το μισάωρο μετατρέπεται σε 10ώρο.

Ήταν η δεύτερη φορά που άκουγα την ίδια άποψη. Πρώτη φορά το είχα διαβάσει από το βιβλίο “The Subtle Art of not Giving a F**ck”, κατά το οποίο ένας από τους καλύτερους bloggers, ο Mark Manson, για να γράψει ένα άρθρο 2000 λέξεων χρειάζεται να αρχίσει να γράφει “200 crappy words”.

Με το που αρχίζεις και χτίζεις “ορμή” πάνω στο γράψιμο σου τότε είναι πολύ ευκολότερο να συνεχίσεις.

Γυρνώντας πίσω στη ρουτίνα του Pauolo Coelho, αν κάτσεις και γράφεις για 10 ώρες είναι πολύ δύσκολο μετά να “απενεργοποιήσεις” στο μυαλό σου για να μπορείς να ξεκουραστείς. Αυτό που κάνει ο συγγραφέας είναι να έχει ένα τετράδιο δίπλα του για να σημειώνει τις ιδέες που έχει, όχι απαραίτητα για να τις χρησιμοποιήσει αλλά για να τις βγάλει από μέσα του. (προσωπικά, όταν μου συμβαίνει χρησιμοποιώ το evernote και την επόμενη φορά που θα γράψω θα χρησιμοποιήσω τις σημειώσεις μου αλλά μετά από πολλές αλλαγές).

Μια μικρή παρένθεση

Κατά πάσα πιθανότητα στο blogging δε χρειάζεται να κάθεσαι και να γράφεις πάνω από 4 ώρες, εκτός και αν έχεις δομήσει έτσι το πρόγραμμα σου και αφιερώνεις ένα απόγευμα για να γράψεις 2 με 3 άρθρα, λόγω άλλων υποχρεώσεων. Οπότε αυτό που μπορείς να κρατήσεις είναι αν δεν έχει διάθεση ή “δεν το νιώθεις” απλά δώσε 1,5 ώρα στον εαυτό σου ή απλά γράψε 200 λέξεις.

Πέρα από τα πρακτικά θέματα που μπορούμε να μάθουμε από τον Paulo Coelho, η συνέντευξη του με τον Tim Ferris μας δείχνει για μια άλλη φορά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε με τη συγγραφή παρεχομένου δεν είναι μοναδικά και σίγουρα επιλύονται.

Η απότομη αλλαγή περιβάλλοντος της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ

Όταν η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ ήθελε να τελειώσει το τελευταίο βιβλίο από της σειράς Harry Potter, (Harry Potter και οι κλήροι του θανάτου) είχε πιεστεί αρκετά μιας και ήταν μεγάλη πρόκληση να δέσει όλες τις ιστορίες από τα 6 προηγούμενα βιβλία. Στο βιβλίο “The Deep Work” περιγράφει την ιστορία της συγγραφέως όταν χρειαζόταν να ξεφύγει από όλες τις καθημερινές υποχρεώσεις για λίγο και να επικεντρωθεί στην συγγραφή. Αυτό που έκανε ήταν να νοικιάσει ένα δωμάτιο στο Balmora Hotel στο Εδιμβούργο. Το ξενοδοχείο ήταν ουσιαστικά ένα κάστρο οπότε την βοήθησε πολύ παραπάνω να μπει στις περιπέτειας του Harry Potter.

Προφανώς και δεν έχουμε όλοι την πολυτέλεια να νοικιάζουμε μια σουίτα σε ένα 5άστερο όταν δεν μπορούμε να γράψουμε :P. Παρόλο αυτά, αυτό που μπορούμε να κρατήσουμε από αυτή την κίνηση της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ είναι η απότομη αλλαγή περιβάλλοντος, μπορεί να σε βοηθήσει στη συγκέντρωση και κατ’ επέκταση στην παραγωγικότητα της συγγραφής. Προσωπικά χρησιμοποιούσα αυτή την λογική πιο παλιά όταν μετακινούμουνα με λεωφορεία, έγραφα άρθρα στο κινητό. Από ένα σημείο και μετά ο κόσμος εξαφανίζεται από γύρω μου και συγκεντρώνομαι 100% στην οθόνη του κινητού μου, γράφοντας πολύ περισσότερο και πειστικότερο περιεχόμενο από αυτό που θα έγραφα στην οθόνη του υπολογιστή μου.

Ακόμα και η παραμικρή αλλαγή μπορεί να βελτιώσει την αποδοτικότητα σου στο γράψιμο άρθρων. Φαντάσου τι μπορεί να κάνει μια απότομη αλλαγή (του περιβάλλοντος) στην παραγωγικότητα σου…

Με ποιόν τρόπο όταν αλλάζεις περιβάλλον γίνεσαι καλύτερος/η blogger;

Όταν αλλάζεις περιβάλλον, τις περισσότερες φορές θα είσαι μόνο εσύ και το laptop σου ή το κινητό σου. Με αυτόν τον τρόπο εκμηδενίζεις τους παράγοντες που πολύ πιθανό να σε αποσπάσουν (πέρα από το internet που μπορείς να απενεργοποιήσεις). Την ώρα που δίνεις μόνο για συγγραφή ο εγκέφαλος σου παράγει μυελίνη. Πρακτικά η μυελίνη βοηθάει στην καλύτερη επικοινωνία μεταξύ των νευρώνων του εγκεφάλου για την εκάστοτε διαδικασία του εγκεφάλου. Όσο περισσότερο μυελίνη παράγει ο εγκέφαλος σου για την διαδικασία της συγγραφής τόσο πιο αποτελεσματικά πραγματοποιείται η διαδικασία.

Σχετικό άρθρο:  Διάβασμα με υπολογιστή και μουσική στην εξεταστική

Ανακεφαλαίωση

1) Άρχισε με 200 λέξεις (ή 1,5 ώρα) και μετά άφησε ελεύθερο τον εαυτό σου να συνεχίσει. (Πάουλο Κοέλιο)

2) Χρησιμοποίησε ένα σημειωματάριο για να αδειάζεις τις σκέψεις σου αν δεν μπορείς να κοιμηθείς ή να συνεχίσεις μια άλλη δουλειά. (Πάουλο Κοέλιο)

3) Άλλαξε απότομα το περιβάλλον που επιλέγεις να γράφεις. (Τζ. Κ. Ρόουλινγκ)

Ειδικά κατά τη διάρκεια των γιορτών ή τις ημέρες προσφορών, όπως η Μαύρη Παρασκευή, τα Χριστούγεννα κ.τ.λ., γίνονται περισσότερες και ίσως μεγαλύτερες ηλεκτρονικές απάτες στις online αγορές. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί καθόλη τη διάρκεια του χρόνου καθώς οι προσπάθειες για ηλεκτρονικές απατές από τους επιτήδειους, είναι συνεχείς.

Σιχάθηκα να το ακούω. Δεν είναι δύσκολο, σταμάτα να παραπονιέσαι.

Θέλεις να μάθεις τι είναι αρκετά δύσκολο; Επίτρεψε με να σου εξηγήσω, ορίστε μια λίστα:

• Η γέννα είναι δύσκολη (μου ‘χουν πει).
• Το να είσαι γονέας είναι δύσκολο.
• Το να χάνεις ένα αγαπημένο σου πρόσωπο είναι πολύ δύσκολο.
• Το να γεννιέσαι σε μια διαφορετική χώρα όπου δεν έχεις πρόσβαση σε καταπληκτικές δυνατότητες, ή δεν έχεις να φας ή γεννιέσαι με μια σοβαρή αρρώστια. Αυτό είναι πολύ δύσκολο.

Αλλά το γράψιμο; Το να δημιουργείς νέα πράγματα; Το να κάνεις μια δουλειά η οποία βοηθάει τον κόσμο; Όχι. Αυτό δεν είναι δύσκολο. Όλα σου έχουν στρωθεί σε ένα κόκκινο χαλί. Τα εγχειρίδια για το πως να το κάνεις έχουν ήδη γραφτεί. Οι τρόποι έχουν ήδη τελειοποιηθεί. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να ξεκινήσεις.

Να μια λίστα με μερικά πράγματα τα οποία δεν είναι δύσκολα:

• Δεν είναι δύσκολο να γράφεις 500 λέξεις κάθε μέρα.
• Δεν είναι δύσκολο να ξεκινήσεις ένα blog.
• Δεν είναι δύσκολο να Googlάρεις προβλήματα που αντιμετωπίζεις για να βρεις τις λύσεις.
• Δεν είναι δύσκολο να δημιουργείς κάτι καινούργιο κάθε μέρα και να το μοιράζεσαι με τον κόσμο.
• Δεν είναι δύσκολο να “αγκαλιάσεις” τις απεριόριστες δυνατότητες που σου παρέχει η ζωή αυτή την στιγμή.

Η πραγματικότητα είναι η εξής: Είναι τρομακτικό; Σίγουρα. Θα υπάρξουν αποτυχίες; Εκατό τοις εκατό. Είναι δύσκολο; Λυπάμαι, αλλά όχι. Δεν μπορείς να το λες άλλο αυτό. Ζούμε σε μια εποχή όπου η τεχνολογία είναι αρκετά εξελιγμένη για να σου παρέχει τα πιο βασικά πράγματα στη ζωή. Αν διαβάζεις αυτό το άρθρο αυτή την στιγμή, αυτό σημαίνει πως έχεις τη δυνατότητα να κάνεις εκατοντάδες πράγματα. Μην σπαταλάς τη ζωή σου λέγοντας ανούσια πράγματα όπως “αυτό είναι πολύ δύσκολο.”

Έχεις την επιλογή να κάνεις αυτά που αγαπάς. Έχεις την επιλογή να ζήσεις τη ζωή σου ακριβώς έτσι όπως την θέλεις. Στο χέρι σου είναι να αλλάξεις αυτά που δεν σου αρέσουν. Σταμάτα να λες λοιπόν πως είναι δύσκολο να γράφεις και να δημιουργείς, γιατί δεν είναι, εσύ το κάνεις να είναι.

Τα πράγματα είναι απλά κι όμως οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν την απίστευτη ικανότητα να τα μετατρέπουν σε περίπλοκα.

Με το να λες συνεχώς στον εαυτό σου πως κάτι είναι πολύ δύσκολο, δεν τον βοηθάς, κάνεις το ακριβώς αντίθετο, τον καθυστερείς. Του δίνεις άλλον έναν λόγο για να μην κάνει κάτι καινούργιο ή δημιουργικό.

Με πολύ αγάπη, σεβασμό και καλή θέληση,
Inkstory

Image Credits: Flickr | Phil and Pam Gradwell

Αρχικά, τα τζιν που κοιτάς μπορεί να είναι ωραία και αρκετά πιο φθηνά από αυτά που βρήκες στο κατάστημα της γειτονιάς σου, αλλά υπάρχει μεγάλη περίπτωση μόλις σου έρθουν να είναι πολύ μικρά ή πολύ μεγάλα.

Ευτυχώς, τα online καταστήματα έχουν βρει αρκετούς τρόπους για να φέρουν λύση σε αυτό το πρόβλημα (και αρκετά αλλά) με αποτέλεσμα οι online αγορές σου να γίνονται πάντα ασφαλές, γρήγορα και να παίρνεις πάντα αυτό που θέλεις.

Παρακάτω έχω δημιουργήσει μια λίστα με όλα όσα πρέπει να προσέχεις προτού κάνεις τις επόμενες online αγορές σου. Αν έχεις κι εσύ κάποιο tip, μη δυστάσεις να το προτείνεις στα σχόλια παρακάτω.

1. Οι μετρήσεις είναι το παν! Θέλω να πιστεύω πως μέχρι στιγμής έχεις καταλάβει πως τα μεγέθη ρούχων ποικίλλουν από brand σε brand και από τη χώρα που τα κατασκευάζει. Είναι εύκολο σε ένα κατάστημα να δοκιμάσεις τα ρούχα που έχει, αλλά όταν κάνεις online αγορές, αυτή είναι μια πολυτέλεια που δεν την έχεις. Ευτυχώς, τα περισσότερα online καταστήματα στις μέρες μας παρέχουν αναλυτικές πληροφορίες για το μέγεθος των ρούχων και, ως εκ τούτου, έχεις τη δυνατότητα να επιλέξεις το κατάλληλο μέγεθος για τη προτομή, τη μέση, τους γοφούς και πάει λέγοντας. Με αυτόν το τρόπο θα εξασφαλίσεις πως το νέο ρούχο που θα αγοράσεις θα έρθει με τις σωστές μετρήσεις.

2. “Σκάψε” πιο βαθιά στις πληροφορίες των ιστοσελίδων. Μπορεί μια μάρκα ρούχων να σου προτείνει πως το νούμερο 27 είναι το κατάλληλο, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα καθίσει σωστά πάνω σου. Αρκετές ιστοσελίδες παρέχουν αναλυτικές πληροφορίες για τα νούμερα και τα μεγέθη που παρέχουν και πολλές φορές θα βρεις συμβουλές από το κατάστημα για να αγοράσεις ένα ρούχο είτε δύο νούμερα πιο μεγάλο, είτε πιο μικρό.

3. Διάβασε τις αξιολογήσεις. Οι αξιολογήσεις των χρηστών είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο βασικά κομμάτια στα οποία πρέπει να δώσεις μεγάλη σημασία. Διάβασε προσεχτικά όσες πιο πολλές αξιολογήσεις χρηστών μπορείς για ένα ρούχο που πας να αγοράσεις ώστε να πάρεις μια ιδέα για το μέγεθος, την ποιότητα κ.α. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι χρήστες ανεβάζουν και φωτογραφίες από το προϊόν που αγόρασαν.

4. Το υλικό παίζει σημαντικό ρόλο στα ρούχα. Η αίσθηση ενός υλικού είναι εξίσου σημαντική όσο και το μέγεθος του ρούχου. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο απ ‘το να λάβεις ένα υπέροχο φόρεμα ή ένα εντυπωσιακό πουκάμισο το οποίο έχει την αίσθηση γυαλόχαρτου. Δεδομένου ότι δεν μπορείς να αγγίξεις το ύφασμα και τις περισσότερες φορές δεν μπορείς να διακρίνεις την υφή ενός κομματιού μόνο από τη φωτογραφία, θα ‘ταν εξαιρετική ιδέα αν έριχνες μια ματιά στα αγαπημένα σου ρούχα και έβλεπες από τι υλικό έχουν κατασκευαστεί έτσι ώστε να επιλέξεις το ίδιο.

5. Δώσε προσοχή στα χρώματα. Είναι καλό να γνωρίζεις πως τα χρώματα που βλέπεις στη φωτογραφία ενός προϊόντος, δεν είναι πάντα τα ίδια με αυτά που θα δεις από κοντά στο ρούχο που θα αγοράσεις. Τα χρώματα της οθόνης καθώς επίσης και της φωτογραφίας πολύ πιθανόν να διαφέρουν ελάχιστα από αυτό που θα δεις όταν λάβεις το προϊόν. Αν τα χρώματα διαφέρουν αρκετά, τότε μη δυστάσεις να επιστρέψεις το προϊόν πίσω.

6. Διάβασε την πολιτική επιστροφών. Κάθε ιστοσελίδα παρέχει όρους χρήσης, πολιτική απορρήτου και πολιτική επιστροφών. Είναι σημαντικό το προϊόν που αγοράζεις να σου παρέχει τη δυνατότητα να το επιστρέψεις στην περίπτωση που δεν λάβεις αυτό που πραγματικά θέλεις, είναι πολύ πιο μεγάλο ή μικρό, έχει διαφορετικά χρώματα και πάει λέγοντας. Κάθε κατάστημα παρέχει διαφορετική πολιτική επιστροφών, οπότε σιγουρέψου πως έχεις ξεφυλλίσει όλες τις σελίδες.

7. Κράτα σημειώσεις. Δημιούργησε μια λίστα με όλα τα καταστήματα και τις μάρκες ρούχων που έχεις αγοράσεις ή χρησιμοποιήσει και σημείωσε με ποιες έμεινες ευχαριστημένος και με ποιες όχι. Με αυτόν το τρόπο θα σιγουρευτείς πως οι μελλοντικές σου αγορές θα είναι πιο σίγουρες και αποτελεσματικές.

8. Μη ξεχνάς τους ράφτες! Ακόμη κι αν παραγγείλεις ένα ρούχο το οποίο δεν κάθετε αρκετά καλά πάνω σου, είναι μικρό ή μεγάλο, αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορείς να το διορθώσεις με λίγα χρήματα στον ράφτη της γειτονιάς σου. Κάποιες φορές, είναι προτιμότερο να πας ένα ρούχο στον ράφτη παρά να το επιστρέψεις πίσω.

9. Μη φοβάσαι να κάνεις ερωτήσεις. Είτε έχεις διαβάσει εκατοντάδες αξιολογήσεις χρηστών, είτε είσαι σίγουρος για το μέγεθος, είτε έχεις απορίες σχετικά με τις μετρήσεις και τα χρώματα, δε βλάπτει να στείλεις όλες τις ερωτήσεις και τους προβληματισμούς σου στην εταιρεία από την οποία ετοιμάζεσαι να αγοράσεις προϊόντα. Οι περισσότερες απαντούν μέσα σε ένα 24ωρο και θα σου λύσουν τυχόν απορίες και προβληματισμούς.

10. Η κατάλληλη ιστοσελίδα. Είχα ξανά αναφερθεί παλαιότερα στο ίδιο θέμα, η ιστοσελίδα από την οποία θα πας να αγοράσεις ένα προϊόν είναι το άλφα και το ωμέγα. Προσωπικά, προτιμώ να χρησιμοποιώ ιστοσελίδες που παρέχουν συνδέσμους προς εξωτερικές ιστοσελίδες οι οποίες είναι αξιόπιστες, γνωστές και παρέχουν καλές μάρκες ρούχων. Και στην τελική, δεν χρειάζεται καν να μπαίνεις σε διαφορετικές ιστοσελίδες, αφού βλέπεις από πολλαπλές σελίδες και μάρκες ρούχα μέσα από μια ιστοσελίδα κι έτσι γλυτώνεις και άφθονο χρόνο. Τέτοιες ιστοσελίδες είναι το Skroutz, το BestPrice, το Amazon και πολλές ακόμα.

Εσύ από που προτιμάς να κάνεις τις online αγορές σου; Ποιο είναι το αγαπημένο σου κατάστημα και τι συμβουλές θα παρείχες σε έναν αρχάριο χρήστη που μόλις ξεκίνησε; Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σου στα σχόλια παρακάτω.

Τον Ιούλιο λοιπόν αποφάσισα πως είχε έρθει η στιγμή να δημοσιεύσω το Facebook γκρουπάκι που είχα δημιουργήσει για τη κοινότητα του Inkstory και η πρώτη ερώτηση που έκανα ήταν για το τι ζορίζει περισσότερο τους αναγνώστες μου στο blogging. Το μεγαλύτερο ποσοστό των [λίγων] ανθρώπων που απάντησαν ανέφεραν πως ζορίζονται να βρουν χρόνο για το blog τους.

Η έλλειψη χρόνου για το blogging είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι bloggers αυτή την στιγμή. Όλοι έχουμε υποχρεώσεις και οι περισσότεροι bloggers που γνωρίζω έχουν οικογένειες και παιδιά, κάτι το οποίο αποτελεί προταιρειότητα και πολλές φορές δυσκολεύονται να βρουν χρόνο μέσα στη μέρα για να γράψουν και να ασχοληθούν με το χόμπι τους ή την – για λίγους – εργασία τους.

Η πραγματική αλήθεια είναι πως είμαι κι εγώ ένας από αυτούς τους ανθρώπους. Δεν έχω παιδιά, αλλά έχω τόσες πολλές υποχρεώσεις που τις περισσότερες φορές δυσκολεύομαι να βρω χρόνο για να γράψω στο προσωπικό μου blog. Αν και η δουλειά μου, εκτός από το web design, είναι και το blogging, μπορώ άφοβα να αναφέρω πως άλλο είναι να γράφεις για άλλες ιστοσελίδες και περιοδικά, και άλλο για το δικό σου προσωπικό blog.

Με όλα αυτά κατά νου, τις περισσότερες φορές δυσκολεύομαι τόσο πολύ, που αφήνω το blog μου για τις υπόλοιπες προτεραιότητες της καθημερινότητας μου. Φυσικά, μετά από οκτώ χρόνια blogging, κατάφερα να βρω μερικούς εξαιρετικούς και αποτελεσματικούς τρόπους ώστε να βρίσκω πάντα λίγο χρόνο για το blog μου – ακόμα και σε περιόδους όπου επείγουν άλλες προτεραιότητες.

Όλα ξεκινούν με τις προτεραιότητες της ζωής

Αισθάνομαι σαν γονέας που το λέω αυτό, αλλά η αλήθεια είναι πως η διαχείριση του χρόνου έχει αρκετά κοινά με τις προτεραιότητες που έχουμε σε καθημερινή βάση. Είναι πολύ σημαντικό καθένας από εμάς να παίρνει λίγο χρόνο για τον εαυτό του και να σκέφτεται για το τι πραγματικά είναι σημαντικό γι ‘αυτόν και για το πως πρέπει να περνάει τον χρόνο του.

Αν το blogging είναι σημαντικό για εσένα, το πρώτο βήμα που πρέπει να ακολουθήσεις είναι να βρεις χρόνο για το blog σου και να το “ονομάσεις” ως προτεραιότητα.

Φυσικά, το να το “ονομάσεις” ως προτεραιότητα είναι μόλις η αρχή μιας μεγάλης μάχης. Για πολλούς ανθρώπους υπάρχει μεγάλο πρόβλημα μεταξύ στο πως ονομάζουν κάποια πράγματα ως προτεραιότητα και πως περνάνε τον χρόνο τους στην πραγματικότητα.

Ένας από τους καλύτερους και πιο εύκολους τρόπους που βρήκα για να διαχειρίζομαι καλύτερα το χρόνο μου [ένα ευχαριστώ εδώ στην πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου που με βοήθησε με αυτή τη λύση, την μητέρα μου] είναι δημιουργώντας λίστες με τις προτεραιότητες μου. Στη συνέχεια, απλά κοιτούσα τη λίστα στο τέλος της εβδομάδας για να δω πόσα κατάφερα να ολοκληρώσω.

Ενώ στην αρχή η λίστα παρέμενε μεγάλη [μιας και είναι δύσκολο να τη διατηρήσεις ως ένας νεαρός ενήλικας όπως εγώ] λίγο καιρό αργότερα άρχισα να εκπλήσσομαι με τις κατορθώσεις μου. Όσο πιο πολλές προτεραιότητες ολοκλήρωνα, τόσο πιο χαρούμενος και υπερηφάνως ήμουν με τον εαυτό μου και τις κατορθώσεις μου. Σήμερα, τελειώνω τις περισσότερες προτεραιότητες μου πιο γρήγορα από ποτέ άλλοτε.

Το ξέρω πως ακούγεται εύκολο και απλό, αλλά δεν είναι.

“Ονόμασε” τις blogging προτεραιότητες σου

Παραπάνω μίλησα για τις “προτεραιότητες της ζωής”, αλλά τώρα θα ήθελα να εστιάσω περισσότερο σε αυτές του blogging. Γιατί εδώ που τα λέμε, αν πραγματικά αγαπάς αυτό που κάνεις ή θέλεις μελλοντικά να γίνει η μόνιμη εργασία σου, θα χρειαστεί να βάλεις κάποιες προτεραιότητες ώστε να έχεις χρόνο και γι ‘αυτό.

Η πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι bloggers είναι ότι συχνά αποστασιοποιούνται από τα πολλά πράγματα που πρέπει να κάνουν για το blog τους ώστε να επιτύχει.

Γράφε άρθρα, διάβαζε και απάντα σε σχόλια άλλων blogs, απάντα στα σχόλια των αναγνωστών σου, κάνε guest blogging, μείνε ενεργός στο Twitter, στο Facebook, στο YouTube, στο LinkedIn, στο Pinterest, στο Tumblr, στο Google+ (και πολλά άλλα), δούλευε πάνω στον σχεδιασμό του blog σου, γράφε e-books, βρες διαφημιστικές εταιρείες, δημιούργησε media kit… και η λίστα συνεχίζεται και συνεχίζεται και συνεχίζεται.

Υπήρχαν περίοδοι στην ζωή μου όπου η blogging λίστα μου ήταν τόσο μεγάλη που όχι απλά με συγκλόνιζε κάθε φορά που την έβλεπα, αλλά έφτανε στο σημείο να με παραλύει.

Σε αυτές τις περιόδους, όταν έβλεπα πως η λίστα ήταν ατελείωτη, απλά έγραφα σε ένα χαρτί μόνο τα πιο σημαντικά πράγματα που έπρεπε να κάνω για να κρατάω το blog μου ενεργό. Και ξανά, όλα έχουν να κάνουν με τις προτεραιότητες.

Οπότε, τι πρέπει να κάνεις για να συνεχίζεις να μεγαλώνεις το blog σου και να το κρατάς βιώσιμο; Για εμένα η λύση ήταν να εστιάσω στα πιο σημαντικά κομμάτια του blogging:

• Να γράφω φρέσκο περιεχόμενο.
• Να βρίσκω καινούργιους αναγνώστες.
• Να μεγαλώνω και να δημιουργώ την κοινότητα του blog μου.
• Να κάνω monetizing (διαφημίσεις).

Η παραπάνω λίστα χαρακτηρίζει τις μη-ουσιαστικές προτεραιότητες της blogging ζωής μου. Απλά ονομάζοντας τις μη-ουσιαστικές προτεραιότητες μου ξεκίνησα να βλέπω τη λίστα όλο και μικρότερη και πιο εύκολη για να την ολοκληρώσω.

Έχοντας αυτή τη λίστα κατά νου, υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως θα ξεκινούσα να βάζω στόχους για να την ολοκληρώνω κάθε βδομάδα ή μήνα.

Για παράδειγμα, ξεκινούσα από το “φρέσκο περιεχόμενο” και έθετα στον εαυτό μου ορισμένους στόχους που έπρεπε να ολοκληρώνω κάθε βδομάδα ή μήνα. Στη συνέχεια, σκεφτόμουν τον αριθμό των άρθρων που θα έγραφα και τι θεματολογία θα είχαν αυτά.

Έχοντας αυτή την λίστα πραγμάτων μπροστά μου, ξαφνικά είχα στόχους και γνώριζα πως ήθελα να περάσω τον χρόνο μου – κάτι το οποίο έκανε την blogging καθημερινότητα μου πιο αποτελεσματική. Απ’ το να κάθομαι απλά στον υπολογιστή και να βλέπω ταινίες ή σειρές, να σπαταλάω τον χρόνο μου σε παιχνίδια ή ανούσια podcasts, ξεκίνησα να ασχολούμαι περισσότερο με αυτό που πραγματικά είχε σημασία: το blog μου.

Τα insights της λίστας μου

Όπως και με κάθε άλλη λίστα, έτσι και με αυτήν αντιμετώπιζα μερικά προβληματάκια. Ένα από αυτά ήταν η παραγωγικότητα μου και ο τρόπος με τον οποίο ολοκλήρωνα κάθε προτεραιότητα.

Προτού βρω την λύση στο πρόβλημα, καθόμουν να ολοκληρώσω την λίστα με τις προτεραιότητες του blog μου και έβρισκα τον εαυτό μου να αποσυντονίζεται από αυτά που είχαν πραγματική σημασία. Με άλλα λόγια, έκανα πολύ λιγότερα από αυτά που έπρεπε.

Ξεκινούσα γράφοντας την αρχή ενός άρθρου, στη συνέχεια έμπαινα στο Twitter, μετά μιλούσα με έναν άλλον blogger, μετά πήγαινα πάλι πίσω στο άρθρο, μετά έγκρινα μερικά σχόλια στο blog μου, μετά έμπαινα στο Facebook και πάνω-κάτω έπιασες την “εικόνα.”

Οπότε, πήρα όλο τον χρόνο που είχα εβδομαδιαίως για το blog μου και το διαχώρισα σε μικρά κομμάτια από τα οποία το καθένα είχε και το δικό του task.

Για παράδειγμα, ένας από τους εβδομαδιαίους ρυθμούς μου ήταν να χρησιμοποιώ τα πρωινά της Δευτέρας και της Τετάρτης για να γράφω άρθρα. Συνήθως, καθόμουν για περίπου 2-3 ώρες ενώ άλλες φορές 1-2 ώρες και ίσα-ίσα μέχρι να πιω τον καφέ μου. Αυτό μου επέτρεπε να εστιάζω σε ένα πράγμα και ως εκ τούτου, έγραφα περισσότερα ή μεγαλύτερα άρθρα.

Διαχωρίζοντας τον χρόνο μου για να εκτελώ τα πιο σημαντικά tasks (καθήκοντα), απέφευγα να αποσυντονίζομαι από μη-ουσιαστικά πράγματα και έτσι έκανα πιο αποτελεσματική δουλειά.

Πλέον, βάζω ένα χρονικό περιθώριο μισής ώρας για να ασχοληθώ με τα κοινωνικά δίκτυα – και όχι να μπαίνω 20 φορές τη μέρα στο Twitter – και συγκεκριμένο χρονικό περιθώριο για τα e-mails, τα σχόλια, τον σχεδιασμό και πάει λέγοντας.

Το “ψυχικό” blogging

Τώρα θα αναρωτιέσαι τι γράφω, αλλά δώσε μου ένα λεπτό για να σου εξηγήσω. Όταν πρώτο ξεκίνησα να γράφω στο blog μου είχα υπερβολικά ελάχιστο χρόνο καθώς ταυτόχρονα δούλευα σε δύο δουλειές για να μπορέσει ο μικρός μου αδερφός να τελειώσει με τις σπουδές του. Ως αποτέλεσμα, είχα περίπου μισή με μια ώρα για να ασχοληθώ με το blog μου – και αυτό ήταν το πρωί πριν πάω στη δουλειά.

Για να καταφέρω να κάνω πιο αποτελεσματική δουλειά, ξεκίνησα να κάνω αυτό που αρκετοί bloggers ονομάζουν ως “ψυχικό blogging”.

Καθώς δούλευα, όταν τα πράγματα ήταν ήρεμα και δεν έτρεχα πάνω-κάτω σαν τρελός, σκεφτόμουν τι άρθρα να γράψω στο blog μου. Έβρισκα διάφορες ιδέες και στη συνέχεια τις “έγραφα” στο μυαλό μου. Τον τίτλο για παράδειγμα, στη συνέχεια πως θα ξεκινούσα το άρθρο και πάει λέγοντας. Όλα στο κεφάλι μου. Όλα καθώς δούλευα.

Πάντα είχα ένα μικρό σημειωματάριο στη τσέπη μου και σημείωνα συγκεκριμένες λέξεις, μικρά κειμενάκια ή ιδέες που μου ερχόντουσαν στο μυαλό για τα επόμενα άρθρα μου. Το βράδυ λίγο πριν κοιμηθώ, αφιέρωνα λίγη ώρα για να γράψω το άρθρο στο blog μου – το οποίο, μιας και το είχα γράψει ήδη στο μυαλό μου, το έγραφα σε μερικά λεπτά.

Αυτή ήταν μια ιδέα που πήρα αρχικά από άλλους bloggers οι οποίοι χρησιμοποιούσαν σε καθημερινή βάση το “ψυχικό blogging” ως τρόπο για να είναι πιο παραγωγικοί και αποτελεσματικοί με το blog τους. Μπορείς φυσικά να κρατάς σημειώσεις και σε μια εφαρμογή στο κινητό σου.

Έτσι, ακόμα κι όταν δεν είχα χρόνο για το blog μου και δούλευα, γινόμουν με τον δικό μου τρόπο όσο πιο παραγωγικός και αποτελεσματικός γινόταν.

Ψάχνοντας για ιδέες και φτιάχνοντας Editorial Calendars για περισσότερο χρόνο στο blog και πιο αποτελεσματική δουλειά

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπιζα στις αρχές του blogging ταξιδιού μου ήταν να βρίσκω ιδέες για άρθρα. Θυμάμαι ακόμα πως καθόμουν, άνοιγα την οθόνη του laptop μου και για ώρες ατελείωτες προσπαθούσα να βρω μια καλή ιδέα άρθρου ώστε να την γράψω εκείνη την μέρα.

Φυσικά, τότε δεν γνώριζα αυτά που γνωρίζω σήμερα και ως εκ τούτου, δεν μπορούσα να διαχειριστώ σωστά και τον χρόνο μου. Οπότε, λίγο αργότερα, έμαθα για τον διαχωρισμό του χρόνου (για τον οποίο αναφέρθηκα προηγούμενος).

Αντί να κάθομαι και να ψάχνω ιδέες για άρθρα την ίδια στιγμή που καθόμουν για να γράψω ένα καινούργιο άρθρο, πρόσθετα στο πρόγραμμα μου λίγο χρόνο για να κάθομαι και να ψάχνω ιδέες. Για εμένα, η καλύτερη ώρα ήταν πριν την δουλειά. Ξυπνούσα ένα μισάωρο πιο πριν και το χρησιμοποιούσα για να πιω ήσυχος το καφεδάκι μου και να ψάξω για νέες ιδέες.

Όταν έχεις τις ιδέες έτοιμες και γραμμένες καταφέρνεις να γλυτώσεις πολύ χρόνο τον οποίο μπορείς να χρησιμοποιείς για να γράφεις περισσότερα ή μεγαλύτερα άρθρα. Μπορείς φυσικά να πας τα πράγματα στο επόμενο επίπεδο με τα editorial celendars τα οποία σου δίνουν μια καλύτερη ματιά του προγράμματος σου – κάθε πότε δηλαδή θα γράφεις άρθρα και ποια θα είναι αυτά.

Στο WordPress χρησιμοποιώ το Editorial Calendar για παράδειγμα, ένα δωρεάν plugin το οποίο μου επιτρέπει να σημειώνω τους τίτλους και τις περιγραφές άρθρων που έχω σκοπό να γράψω για την επόμενη βδομάδα, μήνα και πάει λέγοντας. Κάθε φορά που αποθηκεύω έναν τίτλο άρθρου, το plugin δημιουργεί από μόνο του τη σελίδα του άρθρου και έτσι μπαίνω κατευθείαν μέσα, την επεξεργάζομαι και γράφω το άρθρο.

Φυσικά, με τον ίδιο τρόπο λειτουργώ και όταν πρέπει να γράψω διαφημιστικά άρθρα, να αξιολογήσω προϊόντα ή υπηρεσίες, να διαφημίσω κάτι και πάει λέγοντας. Αυτός είναι επίσης ένας εξίσου αποτελεσματικός τρόπος τον οποίο μπορείς να στέλνεις στις διαφημιστικές εταιρείες ώστε να γνωρίζουν πως είσαι ένας επαγγελματίας blogger που ακολουθεί ένα πρόγραμμα και παίρνει το blog του στα σοβαρά.

Γνωρίζοντας τη σημασία του “slow blogging”

“Πρέπει να γράψω σήμερα. Πρέπει να βρω χρόνο για το blog μου… σήμερα!”

Κάποιες φορές, ως bloggers, πιστεύω πως μετατρέπουμε τους εαυτούς μας σε κάτι που δεν είμαστε χωρίς να έχουμε σοβαρό λόγο γι ‘αυτό, όπως για παράδειγμα να γράφουμε άρθρα σε καθημερινή βάση.

Η αλήθεια είναι πως το έκανα κι εγώ αυτό και δεν είχα αντιληφθεί πόσο κακό έκανα στο blog μου αλλά και στην προσωπική μου υγεία. Κάποτε, έγραφα 7-10 άρθρα στο blog μου, πλέον, γράφω 3-4 την εβδομάδα.

Για πολλά χρόνια αισθανόμουν πως είχα την ανάγκη να γράφω σε καθημερινή βάση άρθρα ενώ πολλές φορές ξέφευγα γράφοντας μέχρι και 2-3 άρθρα την ημέρα. Κι ενώ υπάρχουν μερικά οφέλη όταν γράφεις πολύ τακτικά άρθρα (όπως να αυξήσεις την κίνηση του blog σου), στην πραγματικότητα με αυτόν τον τρόπο τα άρθρα σου χάνουν την ποιότητα τους με τον καιρό και η όρεξη σου για blogging ξεκινάει και εξασθενεί. Άλλωστε, είναι δύσκολο να γράφεις κάθε μέρα για πολλά χρόνια (πίστεψε με, το κάνω εδώ και οκτώ χρόνια).

Από τότε που ξεκίνησα να γράφω λιγότερα άρθρα, όχι απλά παρατήρησα πως η κίνηση του blog μου δεν έπεσε, αλλά στην πραγματικότητα αυξήθηκε χάρη στην αυξημένη ποιότητα των άρθρων. Είχα επίσης περισσότερες ιδέες για νέα άρθρα και περισσότερο χρόνο και όρεξη για να τα κάνω μεγαλύτερα παρέχοντας περισσότερες λεπτομέρειες, πληροφορίες και βοήθεια. Επίσης, για κάποιο λόγο αυξήθηκαν και τα σχόλια του blog μου και το feedback που έπαιρνα από τους αναγνώστες μου γινόταν ολοένα και καλύτερο.

Διάβασε επίσης: Μήπως ήρθε η στιγμή να κάνεις ένα διάλειμμα από το blogging;

Καλύτερα είναι γράφεις λιγότερο και τα άρθρα σου να είναι μοναδικά και ποιοτικά, παρά να γράφεις καθημερινά και μια μέρα να χάσεις και το τελευταίο κομμάτι της ενέργειας σου ή να μετατρέψεις το blogging από αγάπη και χόμπι σε κούραση και αγγαρεία.

Εσύ, με ποιον τρόπο βρίσκεις χρόνο για το blog σου;

Εσύ ποιους τρόπους χρησιμοποιείς για να έχεις πάντα χρόνο για το blog σου; Τι κάνεις σε περιόδους όπου οι προτεραιότητες σου είναι πολλές και ο χρόνος για το blog σου μηδενικός; Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σου και τις προτάσεις ή συμβουλές σου στα σχόλια παρακάτω.

Το “Πως να βρεις χρόνο για το blog σου” ήταν ένα άρθρο που προβλημάτιζε αρκετούς αναγνώστες του Inkstory. Αν σε προβληματίζει κάτι, μη δυστάσεις να το αναφέρεις στα σχόλια παρακάτω ή στη κοινότητα του blog στο Facebook και ευχαρίστως να σου απαντήσουμε με ένα αναλυτικό άρθρο.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που έψαχνα να βρω ένα καλό δερμάτινο παλτό, κι ενώ η στάνταρ τιμή του έφτανε τα 300-400 ευρώ, στο AliExpress υπήρχε με μόλις 30-50 ευρώ. Πολύ καλό για να ‘ναι αληθινό, έτσι; Αυτό σκέφτηκα κι εγώ και ξεκίνα να μελετώ την ιστοσελίδα, τους χρήστες της, τους πωλητές της και πάει λέγοντας.

Τι είναι το AliExpress;

Αν είσαι από τους λίγους που δεν την ξέρουν, ή αν την ξέρεις απλά δεν έχεις παραγγείλει ακόμα από εκεί, είναι καλό να γνωρίζεις πως το AliExpress είναι ένα τεράστιο ηλεκτρονικό κατάστημα που ανήκει στον όμιλο Alibaba, μια εταιρεία πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, που ξεκίνησε αφήνοντας εκατομμύρια ανθρώπους να μπαίνουν και να πουλάν ή να αγοράζουν μέσω αυτού. Το AliExpress έχει επεκταθεί πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια, τόσο σε επιχειρήσεις όσο και σε καταναλωτές, παρέχοντας διάφορους μεθόδους πληρωμής και εκατοντάδες χιλιάδες προϊόντα σε εξωφρενικά χαμηλές τιμές.

Για να σου δώσω μια ιδέα ως το πόσο μεγάλο είναι το Alibaba: Η εταιρεία είχε ανακοινώσει πως είχε βγάλει 14 δισεκατομμύρια δολάρια μέσα σε μια μόλις ημέρα (11 Νοεμβρίου του 2015).

Το AliExpress λοιπόν είναι ένα online marketplace του Alibaba που απευθύνεται κυρίως σε διεθνείς αγοραστές. Επιτρέπει σε μικρές επιχειρήσεις της Κίνας να πωλούν προϊόντα σε πελάτες απ’ όλο τον κόσμο, και όπως και στο Amazon, έτσι και στο AliExpress μπορείς να βρεις σχεδόν τα πάντα.

Γιατί είναι το AliExpress τόσο φθηνό;

Αν κάνεις μια σύντομη αναζήτηση στα προϊόντα της ιστοσελίδας, κατά πάσα πιθανότητα θα παρατηρήσεις πως οι τιμές είναι εξωφρενικά πολύ χαμηλές, κάτι το οποίο πολύ πιθανόν να σε κάνει να αναρωτιέσαι πως και γιατί. Άλλωστε το ίδιο αναρωτήθηκα κι εγώ, γι ‘αυτό και ξεκίνησα να ψάχνω.

Υπάρχουν δύο διαφορετικές υποθέσεις για τις χαμηλές τιμές:

Η πρώτη υπόθεση αναφέρει πως τα προϊόντα αγοράζονται απευθείας από τους κατασκευαστές, κάτι το οποίο μειώνει το κόστος της πώλησης για τους χρήστες. Γενικά, το κόστος για την παραγωγή στην Κίνα είναι αρκετά πιο χαμηλό απ’ ότι σε άλλες χώρες, ενώ η κακή νομοθεσία της χώρας περί πνευματικής ιδιοκτησίας βοηθάει επίσης στους κατασκευαστές να χαμηλώσουν τις τιμές.

Η δεύτερη υπόθεση για τις τόσο χαμηλές τιμές αναφέρει πως όλα είναι πλαστά ή δόλια (ή ημι-δόλια, όπως στην περίπτωση του GooPhone I5). Η Κίνα είναι γνωστή ως φυτώριο παραγωγής πλαστών εγγράφων, αποδείξεων κ.τ.λ., και το AliExpress δεν αποτελεί εξαίρεση. Μπορείς να βρεις κάθε είδους προϊόντων, από ηλεκτρονικές συσκευές μέχρι και ρούχα, και κάποιοι πωλητές έχουν γίνει αρκετά γνωστοί επειδή εξαπατούσαν τους αγοραστές τους ζητώντας απευθείας πληρωμή προτού στείλουν το προϊόν, και στη συνέχεια εξαφανιζόντουσαν με τα χρήματα.

Φυσικά, το να είσαι σε θέση να καταλάβεις τη διαφορά σε όλο αυτό, είναι ζωτικής σημασίας.

Ευπάθειες ασφάλειας στο AliExpress

Κατά τα τελευταία λίγα χρόνια, μόνο ένα υψηλού προφίλ θέμα ευπάθειας ασφάλειας (δεν ξέρω αν κατάλαβες) έχει αποκαλυφθεί στην ιστοσελίδα του AliExpress. Το 2015, ανακαλύφθηκε πως υπήρχε μια ευπάθεια με ένα cross-site scripting (XSS) – το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπιζε και το eBay την ίδια χρονική στιγμή. Αυτή η ευπάθεια επέτρεπε στους hackers να βρίσκουν τις προσωπικές πληροφορίες των χρηστών, και σύμφωνα με μια αποκάλυψη κάποιων υπηρεσιών, αν το AliExpress δεν είχε λάβει τα απαραίτητα μέτρα πολύ γρήγορα, ένας τεράστιος αριθμός δεδομένων από προσωπικά στοιχεία θα είχαν κλαπεί σε ένα πολύ γρήγορο χρονικό διάστημα.

Από εκεί και πέρα, δεν κατάφερα να βρω αναφορές για τυχόν άλλα προβλήματα ή σημεία ευπάθειας στην ιστοσελίδα. Φυσικά, μπορεί να υπήρξαν αλλά να μην βγήκαν στη δημοσιότητα, κάτι το οποίο φαίνεται να είναι αρκετά συχνό τα τελευταία χρόνια. Αλλά το πιο πρόσφατο πρόβλημα με το XSS που αποκαλύφθηκε, φαίνεται πως το AliExpress το πήρε στα σοβαρά, κάτι το οποίο αναδεικνύει πως η εταιρεία ενδιαφέρεται για την ασφάλεια των χρηστών της.

Δυστυχώς, κάποιοι ερευνητές (οι οποίοι αποκάλυψαν και το παραπάνω πρόβλημα ευπάθειας) αναφέρουν πως τους πήρε πολύ χρόνο έως ότου κατάφεραν να έρθουν σε επικοινωνία με τους τεχνικούς του AliExpress, κάτι το οποίο πρέπει να ληφθεί υπόψη μιας και την επόμενη φορά (αν υπάρξει) ίσως η ευπάθεια είναι μεγαλύτερη.

Από την άλλη πλευρά, το AliExpress στηρίζεται σε ένα μεγάλο βαθμό στο Alipay, ένα διεθνές σύστημα πληρωμών του Alibaba. Το συγκεκριμένο σύστημα πληρωμών φαίνεται πως ανησυχεί πάρα πολλούς, αλλά η εταιρεία φαίνεται να είναι αρκετά ασφαλισμένη. Η συγκεκριμένη υπηρεσία, Alipay, κατάφερε να αποτρέψει μερικά in-app phishing πριν από λίγο καιρό, αλλά το ζήτημα διήρκεσε για περίπου έξι εβδομάδες.

Ο πραγματικός κίνδυνος: Οι απατεώνες

Το AliExpress και το Alipay είναι σταθερά συστήματα όταν πρόκειται για την ασφάλεια. Δεν είναι αόρατα, αλλά τίποτα δεν είναι – και οι επιδόσεις τους είναι εξαιρετικές, με αποτέλεσμα να είσαι σχεδόν σίγουρος ότι πολύ δύσκολα θα καταφέρει κάποιος να σου κλέψει τα προσωπικά σου στοιχεία. Για την ακρίβεια, έχουν τόσο καλό σύστημα ασφάλειας, που θα μπορούσες άνετα να το συγκρίνεις με αυτά της Amazon ή του eBay (θυμήσου: μέχρι και το eBay είχε μια τεράστια διαρροή δεδομένων).

Ωστόσο, υπάρχει μια “μαύρη τρύπα” στο AliExpress: η διαδικασία έγκρισης. Δεν μπορώ να σου πω τι είδους διαδικασία είναι αυτή, μιας και μόνο οι έμποροι στην Κίνα την γνωρίζουν γιατί μόνο σε αυτούς επιτρέπετε η επιλογή της πώλησης προϊόντων, αλλά έχουν υπάρξει πάρα πολλές απάτες τα τελευταία χρόνια. Τόσες πολλές μάλιστα, που στην πραγματικότητα το ίδιο το AliExpress έφτιαξε μια Security Center σελίδα από την οποία παρέχει συμβουλές για το πως να αποφευχθεί μια απάτη κατά τη διάρκεια αγορών από την ιστοσελίδα.

Οπότε, πως θα σιγουρευτείς ότι θα παραμείνεις ασφαλείς από τους απατεώνες όταν κάνεις αγορές; Με τον ίδιο τρόπο που μένεις ασφαλείς και στις υπόλοιπες ιστοσελίδες. Παρακάτω έχω παραθέσει τέσσερις συμβουλές, τις οποίες αν ακολουθήσεις, λογικά δεν θα έχεις κανένα απολύτως πρόβλημα.

1. Αν η τιμή ακούγεται πολύ καλή για να ‘ναι αληθινή, πιθανός να είναι

Οι απατεώνες από πάντα προσπαθούσαν να σε πείσουν πως έχεις την ευκαιρία να αγοράσεις κάτι πάρα πολύ φθηνό για να ‘ναι αληθινό. Το ίδιο άλλωστε γίνεται και στο eBay. Όταν βρίσκεις ένα προϊόν που θέλεις να αγοράσεις άλλα είναι υπερβολικά πάρα πολύ φθηνό, ρίξε μια ματιά και σε άλλες ιστοσελίδες να σιγουρευτείς πως η τιμή του δεν είναι παρανοϊκά πολύ χαμηλή. Αν είναι, τότε πολύ πιθανόν να έχεις μπροστά σου έναν απατεώνα.

2. Χρησιμοποίησε την υπηρεσία Escrow του Alipay

Το καλό είναι πως προστατεύεσαι από κάποια πράγματα χάρη στο Escrow. Πρώτον, τα στοιχεία της πιστωτικής σου κάρτας δεν δίνονται στον πωλητή, οπότε δεν χρειάζεται να ανησυχείς στην περίπτωση κλοπής των στοιχείων σου. Δεύτερον, η πληρωμή δεν δίνεται στον πωλητή έως ότου έχεις επιβεβαιώσει πως έλαβες το προϊόν σου. Οπότε αν πέσεις σε απατεώνα, το ίδιο το AliExpress σου επιστρέφει τα χρήματα και δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τον πωλητή.

3. Να κοιτάς πάντα τις αξιολογήσεις των προϊόντων προτού αγοράσεις το οτιδήποτε

Εάν ένας πωλητής έχει κακή φήμη για την εξαπάτηση των αγοραστών του, πιθανότητα θα υπάρχουν και αποδεικτικά στοιχεία στη φόρμα αξιολογήσεων του. Να είσαι επιφυλακτικός με τους πωλητές, να διαβάζεις πάντα τις αξιολογήσεις που τους δίνουν οι αγοραστές τους, τις πληροφορίες αποστολής, προϊόντων κ.τ.λ. Έχω κάνει πάρα πολλές παραγγελίες από το AliExpress και το μόνο πρόβλημα που είχα ήταν από ένα μπλουζάκι το οποίο μου ήταν πολύ μικρό (έπρεπε να δω τις αξιολογήσεις που το έγραφαν εκεί, δικό μου φταίξιμο).

4. Έλεγχε την παραγγελία σου προσεχτικά όταν την παραλάβεις

Επειδή το σύστημα Escrow σου επιτρέπει να κάνεις παρακράτηση των πληρωμών έως ότου παραλάβεις την παραγγελία σου, προτού πληρώσεις βεβαιώσου πως πήρες αυτό που παράγγειλες. Αν το προϊόν είναι ψεύτικο, δεν είναι αυτό που παράγγειλες ή λείπουν πράγματα, τότε γύρνα το και ζήτα τα χρήματα σου πίσω.

Το AliExpress είναι ασφαλές μόνο αν προσέχεις και ξέρεις πως να αγοράζεις σωστά. Άλλωστε την ίδια διαδικασία θα πρέπει να ακολουθείς από όποιο ηλεκτρονικό κατάστημα κι αν αγοράζεις. Εσύ έχεις πέσει ποτέ πάνω σε απατεώνα; Και αν ναι, σε ποια ιστοσελίδα και τι έγινε; Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σου στα σχόλια παρακάτω.

Επισκέψου την ιστοσελίδα.

Αλλά ένα πράγμα με το οποίο πάντα πάλευα και φοβόμουν ακόμη περισσότερο ήταν ο φόβος της αποτυχίας. Ο φόβος της δικής μου αποτυχίας. Μισώ την αποτυχία. Για την ακρίβεια, την συχαίνομαι μέχρι εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Μου αρέσει να μαθαίνω όλη την ώρα νέα πράγματα, να ασχολούμαι με νέα projects και να γράφω άρθρα, αλλά στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου υπήρχε πάντα ο κίνδυνος της αποτυχίας. Το στήθος μου έκαιγε, το στομάχι μου γινόταν κόμπος και με έπιαναν πονοκέφαλοι. Θα επιτύχω άραγε στη ζωή μου; Θα καταφέρω να γίνω αυτός που πάντα ήθελα να γίνω; Αισθανόμουν πως κάποιος έβαζε το χέρι του στην καρδιά μου και την πίεζε με δύναμη. Έφτασα αρκετές φορές στο σημείο να κλείνομαι στο σπίτι μου για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και να πετυχαίνω το ακριβώς αντίθετο της επιτυχίας.

Οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται την αποτυχία, αλλά εγώ την φοβάμαι περισσότερο από τα φίδια, τις σαρανταποδαρούσες και τους εγκληματίες. Ο φόβος της αποτυχίας μου είναι ο κρυπτονίτης μου.

Τελικά, το μοναδικό πράγμα που με έκανε να αισθάνομαι καλύτερα με τον φόβο της αποτυχίας μου, ήταν η ίδια η αποτυχία μου. Όσο βίωνα μια αποτυχία, γινόμουν όλο και πιο δυνατός. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πως μου πήρε πάρα πολύ καιρό έως ότου αντιληφθώ πως ο μεγαλύτερος φόβος μου ήταν αυτός που με βοηθούσε να επιτύχω σε όλα όσα ήθελα στη ζωή μου.

Για να σου δώσω ένα πιο αναλυτικό παράδειγμα, θα χρησιμοποιήσω το blogging. Τα πρώτα χρόνια που ξεκίνησα να γράφω, αρκετά από τα άρθρα μου δεν διαβάστηκαν ποτέ, δεν σχολιάστηκαν και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε γι ‘αυτά. Για την ακρίβεια, πάνω από τέσσερις χιλιάδες άρθρα μου βρίσκονται αυτή την στιγμή στο μέρος όπου πάνε όλα τα διαγραμμένα και αδιάβαστα άρθρα (όπου κι αν βρίσκεται αυτό). Πάρα πολλές φορές έστειλα άρθρα και μου τα απέρριψαν επειδή δεν ήταν αρκετά καλά. Αλλά δεν το έβαλα κάτω, συνέχισα να γράφω και να γράφω και να γράφω έως ότου έφτασα σε ένα σημείο να γράφω τόσο καλά, που ο φόβος να απορριφθεί ένα άρθρο μου ήταν μηδαμινός.

Πριν από λίγο καιρό, διέγραψα 2.738 άρθρα από ένα blog που είχα για περίπου 3 χρόνια. Αν αυτό το έκανα πριν από λίγα χρόνια, θα έπεφτα σε ολική κατάθλιψη. Αλλά η αλήθεια είναι πως αυτά τα άρθρα δεν πήγαν χαμένα. Για την ακρίβεια, χάρη σε αυτά τα άρθρα γνώρισα ένα σωρό bloggers και εργοδότες, έκλεισα τους πρώτους μου πελάτες και έγραψα στα πρώτα περιοδικά. Αυτά τα άρθρα ήταν η αρχή του εκπληκτικού μου – και απόλυτα επιτυχημένου – μέλλοντος.

Και συνεχίζω.. Θα υπάρξουν πάρα πολλές φορές που θα αποτύχω στο μέλλον, αλλά θα μάθω από κάθε αποτυχία μου και θα συνεχίζω πιο δυναμικά. Ξεκινώντας με το Inkstory, μέχρι στιγμής έχω γράψει 100 άρθρα, που σημαίνει ότι έχω δώσει συνολικά 100 ευκαιρίες στον εαυτό μου για να επιτύχει. Κάποια από αυτά τα άρθρα είχαν χιλιάδες επισκέψεις ενώ κάποια αλλά λιγότερες από 100. Κάποια είχαν πολλά σχόλια και άλλα κανένα. Αλλά πρέπει να συνεχίσω, να μην φοβάμαι να βιώνω τις αποτυχίες που θα προκύψουν και να μαθαίνω από τα λάθη μου, γιατί μόνο έτσι θα επιτύχω.

Σήμερα, θέλω να κάνεις κάτι το οποίο πιστεύεις ότι θα σε οδηγήσει στην αποτυχία. Θέλω να κάνεις κάτι που πάντα ήθελες να κάνεις αλλά φοβόσουν ότι θα αποτύχεις. Και αν αποτύχεις – κομπλέ. Μόλις κατάφερες να μάθεις τι λάθος έκανες και να βιώσεις την αποτυχία σου. Την επόμενη φορά θα πονέσει λιγότερο. Όταν, όμως, επιτύχεις;

Το πρόβλημα είναι ότι έχω αγανακτήσει από ανθρώπους να αναφέρουν πως κάνουν μεγάλα διαλείμματα. Είναι ψέμα. Είναι κάτι το οποίο λέμε στον εαυτό μας εξαιτίας της βαρεμάρας μας ή του φόβου μας να δουλέψουμε σκληρά. Τίποτα δεν ήταν εύκολο για εμένα στην καριέρα μου. Κι αν ήταν, ήρθε και έφυγε. Αλλά ποτέ δεν είπα ψέματα στον εαυτό μου και δεν πρέπει να το κάνεις ούτε κι εσύ. Γιατί, ψέματα δε λες στους άλλους, τον εαυτό σου κοροϊδεύεις.

Τα περισσότερα πράγματα που έχω καταφέρει, από το να μπλογκάρω σε μικρά blogs, στην παραίτηση μου από μια στάνταρ δουλειά μέχρι και να ξεκινήσω να γράφω για μεγάλα περιοδικά, ξεκίνησαν να γίνονται με μικρά και σταθερά βήματα. Και η αλήθεια είναι πως, όσο περισσότερο διαρκεί κάτι και όσο πιο δύσκολο είναι, τόσα περισσότερα μαθαίνεις και τόσο περισσότερο το εκτιμάς στο τέλος.

Φυσικά, κανείς δεν θέλει να μιλήσει για το συγκεκριμένο θέμα. Κανένας δεν πρόκειται να σου δώσει προσοχή όταν ξυπνάς στις 5 τα χαράματα για έναν ολόκληρο χρόνο μόνο και μόνο για να γράψεις άρθρα σε ένα blog το οποίο κανένας δεν διαβάζει. Εκτός, φυσικά, αν ο κόσμος ξεκινήσει να το διαβάζει. Τότε, όμως, θα είναι πολύ αργά. Ο μύθος θα έχει δημιουργηθεί.

Τώρα, έχεις 10 χιλιάδες followers. Μετά έχεις 100 χιλιάδες followers και πάει λέγοντας. Και ο κόσμος ξεκινάει και λέει, “ήρθες από το πουθενά!” κι εσύ απλά χαμογελάς διακριτικά.

Αλλά η αλήθεια είναι πως εσύ δεν χαμογέλασες διακριτικά επειδή δεν ήρθες από το πουθενά, αλλά επειδή ήρθες από εκεί που ήταν και οι υπόλοιποι. Απλά δεν έμεινες μαζί τους. Η διαφορά ανάμεσα σε εσένα και αυτούς, είναι ότι δούλεψες σκληρά για να πετύχεις τους στόχους σου και δεν έκανες μεγάλα διαλείμματα.

Πρέπει να χτίσεις μια γέφυρα. Και όταν λέω γέφυρα, θέλω να βάλεις στο μυαλό σου την εικόνα μιας πραγματικής γέφυρας η οποία μόλις ξεκίνησε να φτιάχνεται. Όταν την βλέπεις στην αρχή, δεν πιστεύεις πως έχει ελπίδες να γίνει μια μεγάλη και όμορφη γέφυρα η οποία θα κρατάει χιλιάδες ανθρώπους από πάνω της. Αλλά μόλις η γέφυρα ολοκληρωθεί.. εκεί αλλάζουν όλα. Το ίδιο ακριβώς πρέπει να κάνεις και με το blog σου, το βιβλίο που γράφεις ή το project με το οποίο ασχολείσαι.

Πρέπει να χτίσεις μια γέφυρα, κάτι αργό και σταθερό το οποίο όταν θα κοιτάει ο κόσμος στην αρχή δεν θα πιστεύει σε αυτό, έως ότου ολοκληρωθεί.

Όπως είπε και ο Walter Matthau μια φορά σε έναν νεαρό ηθοποιό που μόλις είχε πάει στο Χόλιγουντ, “Δεν είναι το ένα διάλειμμα. Είναι τα πενήντα.”

Συνέχισε να δουλεύεις σκληρά και να προσπαθείς πάντα να εκπληρώνεις τα όνειρα σου. Η σκληρή δουλειά πάντα αποδίδει. Και όποιους σου πει ποτέ το αντίθετο, είναι αυτός που ακόμα κάνει διάλειμμα.

(Nerd γεγονός: Η παραπάνω παροιμία (ή απόσπασμα αν θέλεις) προέρχεται από το βιβλίο του Napoleon Hill με τίτλο “Think and Grow Rich” το οποίο εκδόθηκε το 1937.)

Προσωπικά, μου αρέσει να τα παρατάω συχνά. Παράτησα το λύκειο. Παράτησα την μοναδική δουλειά που είχα (σε περιοδικό). Παράτησα την γυμναστική. Παράτησα μια εκπληκτική ιστοσελίδα που είχα και συχνά παρατάω διάφορα προσωπικά projects στα οποία αφιέρωσα πολύ ποιοτικό χρόνο και χρήμα. Παράτησα επίσης ένα σωρό πόλεις, ευκαιρίες ζωής και φιλίες χρόνων.

Δεν θέλουμε να μας αποκαλούν ως “quitters” – γιατί όταν σε αποκαλούν έτσι, αυτό σημαίνει πως είσαι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν καταφέρνει να τελειώσει τίποτα στο οποίο δουλεύει ή κάνει.

Αλλά όπως και με τα περισσότερα πράγματα στη ζωή, δεν είναι όλα έτσι όπως φαίνονται και σίγουρα δεν είναι όλα άσπρο – μαύρο. Για παράδειγμα, δεν θα θεωρούσαμε τους εαυτούς μας ως αποτυχημένους αν σταματήσουμε να ήμασταν εθισμένοι στην ηρωίνη, ή αν παρατούσαμε μια δουλειά η οποία δεν μας πλήρωνε καλά και τα αφεντικά μας έριχναν συνεχώς τη διάθεση. Δεν θα θεωρούσαμε τους εαυτούς μας αποτυχία αν σταματούσαμε να τρέχουμε σε έναν μαραθώνιο επειδή οι μύες των ποδιών μας ήταν έτοιμοι να καταρρεύσουν.

Αυτά είναι ακραία παραδείγματα, αλλά και πάλι, το να παρατάς κάποια πράγματα δεν είναι πάντα τόσο κακό όσο νομίζεις. Αλλά αν η κατάσταση δεν είναι τόσο ακραία; Οι περισσότεροι επιχειρηματίες, οι γυμναστές και οι περισσότεροι πλούσιοι άνθρωποι θα σου πουν πως αν τα παρατήσεις θα αποτύχεις. Hell, μέχρι κι εγώ έχω γράψει σε μερικά άρθρα ότι δεν πρέπει να τα παρατάς ποτέ αν θέλεις να επιτύχεις. Υποθέτω πως εγκαταλείπω την συγκεκριμένη γνώμη τώρα…

Συνειδητοποίησα ότι μου αρέσει να τα παρατάω.

Όταν παρατάω κάτι στο οποίο έχω αφιερώσει ποιοτικό χρόνο, νιώθω ανακούφιση. Μια γλυκιά, απόλυτη και μοναδική ανακούφιση. Αλλά γιατί τα παρατάω τόσο συχνά; Γιατί μου αρέσει κάτι τέτοιο; Το πρώτο πράγμα που θα σκεφτεί κάποιος, πιθανόν κι εσύ, είναι ότι ψάχνω την εύκολη διέξοδο.

Sunk cost bias

Δεν είναι εύκολο να τα παρατάς. Είναι το ακριβώς αντίθετο για την ακρίβεια. Αυτό οφείλεται σε κάτι το οποίο αναφέρουν αρκετά συχνά οι ψυχολόγοι ως “sunk cost bias.”

Γενικότερα, όλοι έχουν μεγαλύτερη τάση να συνεχίζουν να ασχολούνται με κάτι στο οποίο έχουν επενδύσει χρόνο ή χρήμα. Αισθανόμαστε πως εφόσον αφιερώσαμε τόσο χρόνο και χρήμα σε αυτό, κάποια στιγμή θα αποδώσει παρέχοντας μας τα ανάλογα αποτελέσματα. Δεν θέλουμε να αισθανθούμε πως ξοδέψαμε όλο αυτό τον χρόνο και τα εφόδια για να πάνε χαμένα, οπότε συνεχίζουμε και συνεχίζουμε και συνεχίζουμε έως ότου αυτό το “κάτι” φέρει τα αποτελέσματα που αναζητάμε. Και στη συνέχεια, όσο ο καιρός περνάει επενδύουμε όλο και περισσότερο σε αυτό, με αποτέλεσμα μετά να είναι σχεδόν αδύνατο να το παρατήσουμε. Ακόμη κι αν δεν αποδίδει τίποτα.

Είναι σαν να αγοράσεις εισιτήρια για να δεις μια ταινία η οποία καταλήγει να είναι απίστευτα βαρετή, αλλά έχεις ξοδέψει ήδη τα χρήματα σου στα εισιτήρια και οδήγησες ένα μισάωρο για να πας στον κινηματογράφο… οπότε κάθεσαι μέχρι το τέλος της ταινίας, με αποτέλεσμα να ξοδεύεις ακόμα περισσότερο χρόνο σε αυτή ελπίζοντας πως θα μετατραπεί σε κάτι πιο ενδιαφέρον.

Συνεχίζουμε να ξοδεύουμε χρόνο και χρήματα σε πράγματα τα οποία δεν αποδίδουν, αλλά αντί να τα παρατήσουμε, συνεχίζουμε να κάνουμε το ίδιο λάθος ξοδεύοντας πολλά περισσότερα.

Λειτουργούμε με περιορισμένους πόρους

Για τον ίδιο μου τον εαυτό, για εσένα και τους υπόλοιπους ανθρώπους που λειτουργούν ως ελεύθεροι επαγγελματίες, το να ξοδεύουμε χρήματα σε πράγματα τα οποία δεν αποδίδουν είναι κάτι το οποίο πρέπει να σταματήσει επειγόντως. Κάνουμε τα πάντα μόνοι μας, είμαστε τα αφεντικά του εαυτού μας, κάνουμε κουμάντο κι αν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλουμε, εμείς παίρνουμε την κατηφόρα.

Όλοι έχουμε αφήσει σταθερές δουλειές οι οποίες μας πλήρωναν και μας είχαν ασφαλισμένους. Καταφέραμε να πάρουμε μια απόφαση η οποία θα μας έκανε καλύτερους, πιο δημιουργικούς και χωρίς άλλα άτομα πάνω από τα κεφάλια μας. Αλλά όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε για τους εαυτούς μας, τα πράγματα πήγαν στραβά ή σταμάτησαν να αποδίδουν, κι εμείς απλά συνεχίζαμε να σπαταλάμε ότι είχαμε με την ελπίδα πως θα άλλαζε κάτι στη συνέχεια.

Συνεχίζαμε να κάνουμε το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά αλλά με διαφορετικό τρόπο. Πιστεύαμε πως παίρναμε τις σωστές αποφάσεις, αλλά στην πραγματικότητα παίρναμε τις λάθος. Από το να μην παραιτούμαστε από κάποια πράγματα, λέμε ταυτόχρονα όχι σε νέες ευκαιρίες. Λέμε όχι σε διαφορετικές ρουτίνες, σε δουλειές, ή σε κάτι καινούργιο και καλύτερο. Λέμε όχι στο να ξοδέψουμε τον χρόνο μας και τα χρήματα μας σε κάτι διαφορετικό.

Η αβεβαιότητα είναι τρομακτική

Λέμε όχι γιατί αν παραιτηθούμε δεν θα ξέρουμε για το τι θα γίνει στη συνέχεια. Αν δεν τα παρατήσουμε, τουλάχιστον θα ξέρουμε που βαδίζουμε. Όταν λέμε όχι σημαίνει πως δεν ξέρουμε τι θα γίνει στη συνέχεια, κάτι το οποίο αποδεικνύεται πως είναι πολύ πιο τρομακτικό από αυτό που κάνουμε τώρα.

Τελικά κατέληξα πως 9 στις 10 φορές που αποφασίζουμε να τα παρατήσουμε, συνήθως είναι η σωστή κίνηση από το να συνεχίσουμε να κάνουμε το ίδιο πράγμα.

9 στις 10 φορές που λες ότι θέλεις να τα παρατήσεις, συχνά έχεις δίκαιο και πρέπει να το κάνεις.

Όταν παρατάμε κάτι πιάνουμε άμεση δράση σε κάτι άλλο το οποίο μας οδηγεί σε πιο προσεκτικές και αποτελεσματικές αποφάσεις. Υπάρχει αξία σε κάθε μας επιλογή, και η δική μου πάει και έρχεται αναφέροντας πως δεν αποτυγχάνεις όταν παρατάς κάτι. Στην πραγματικότητα, όταν παρατάς κάτι σημαίνει πως είσαι ελεύθερος σε νέες, άγνωστες ενδεχομένως, ευκαιρίες. Ναι, η απόφαση του να παρατήσεις κάτι μπορεί να σε οδηγήσει σε πολύ χειρότερες καταστάσεις, αλλά αν ήδη βρίσκεσαι σε άσχημη κατάσταση, γιατί να μην τα παρατήσεις;

Κι αν σκεφτείς προσεχτικά τι θα κάνεις αφότου παρατήσεις αυτό που κάνεις, τότε θα είσαι πιο σίγουρος για το που βαδίζεις και τα πράγματα δεν θα πάνε τόσο χάλια όσο νομίζεις. Σχεδίασε το μέλλον σου προσεκτικότερα.

Η κατάλληλη στιγμή

Οπότε, πως ξέρεις ότι ήρθε η κατάλληλη στιγμή για να τα παρατήσεις; Ειλικρινά, δεν υπάρχει η σωστή ή κατάλληλη στιγμή. Αλλά όταν κάνεις κάτι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και αυτό δεν αποδίδει, κυρίως μετά από πολύ δουλειά και μελετημένες κινήσεις, τότε πολύ πιθανόν αυτό να είναι το σημάδι για να πάρεις την τελική απόφαση.

Υπάρχουν αρκετοί καλοί λόγοι για να παρατήσεις κάτι, αλλά αν σε αυτό δουλεύεις μόνος σου τότε είναι πολύ πιο εύκολο, γιατί τότε και μόνο τότε θα είσαι ο μόνος που θα ενδιαφερθεί για τη συγκεκριμένη απόφαση. Αν δουλεύεις σε κάτι με άλλα άτομα, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν. Αλλά ως άνθρωποι τείνουμε να αλλάζουμε τον τρόπο σκέψης μας, έχουμε το δικαίωμα να λέμε όχι και κανένας μας δεν είναι τέλειος. Αλλά θέλει προσοχή, γιατί άλλο είναι να παρατάς κάτι για το δικό σου καλό και άλλο να καταστρέφεις την δουλειά κάποιου άλλου.

Θα πρέπει να σκέφτεσαι πολύ προσεχτικά τις κινήσεις σου, κυρίως αν ετοιμάζεσαι να παραιτηθείς από κάτι. Θα πρέπει επίσης να είσαι πάντα ειλικρινής και να μαθαίνεις από τα λάθη σου και τα λάθη των άλλων.

Και εδώ κλείνω με άρθρο, αλλά θα ήθελα να αλλάξω το παραπάνω απόσπασμα και να το κάνω κάπως έτσι: “Κάποιος που τα παρατάει κάποιες φορές κερδίζει και κάποιος που κερδίζει κάποιες φορές τα παρατάει.”

Featured Image Credits: Unsplush