Φέτος τον Ιούνιο έκλεισα τα 10 χρόνια blogging και έλαβα την απάντηση μου.

Καταρχάς, και προτού προχωρήσω με το άρθρο, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εσάς που ήσασταν δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια και με υποστηρίξατε με τα blogs μου, με το περιεχόμενο που έγραφα και με οποιοδήποτε καινούργιο project ασχολούμουν. Αν δεν ήσασταν εσείς, δεν θα έγραφα αυτό το άρθρο σήμερα. Είστε υπέροχοι και σας αγαπώ όλους! Καθένας από εσάς είναι ξεχωριστός, δημιουργικός και μοναδικός με τον δικό του τρόπο και χαίρομαι που σας γνώρισα και πέρασα τόσες υπέροχες στιγμές μαζί σας. Εύχομαι για ακόμα περισσότερες στο σύντομο μέλλον!

Νομίζω πως για την συγκεκριμένη περίσταση απαιτούνται και οι απαραίτητες συμβουλές! Ως εκ τούτου, δημιούργησα μια λίστα με όλα όσα μου συνέβησαν κατά τη διάρκεια των 10 χρόνων και όσα επρόκειτο [πιθανόν] να συμβούν και σε εσένα.

Το blog σου θα αλλάξει.. το ίδιο κι εσύ!

Τίποτα δεν μένει στάσιμο και ίδιο. Μέσα στα 10 χρόνια blogging έφτιαξα ένα σωρό διαφορετικά blogs και με αυτά που έμεινα, εν τέλη άλλαξαν αρκετά από τότε που τα ξεκίνησα. Πάρε για παράδειγμα το Inkstory, το blog που διαβάζεις αυτή την στιγμή, ξεκίνησε ως ένα απλό προσωπικό blog με βασικές συμβουλές για το blogging και κατάντησε η μεγαλύτερη blogging κοινότητα της Ελλάδας. Ο αρχικός του σχεδιασμός ήταν απαίσιος, το ίδιο και τα άρθρα που έγραφα τότε. Δεν διάβαζε κανένας τα άρθρα μου, δεν σχολίαζε ποτέ κανείς και σίγουρα ήταν άλλο ένα blog το οποίο πολύ απλά δεν βοηθούσε κανέναν. Πλέον, το Inkstory έχει έναν υπέροχο και φιλικό σχεδιασμό, παρέχει εξαιρετικές συμβουλές, τόσο σε άρθρα όσο και σε βίντεο, έχει χιλιάδες χρήστες που το επισκέπτονται καθημερινά, χιλιάδες σχόλια και συνεχώς ανεβαίνει με περισσότερο κόσμο να το βρίσκει κάθε μέρα.

Μπορώ να πω με σιγουριά πως αυτή την στιγμή ζω το όνειρο που ήλπιζε να ζήσει μια μέρα ο μικρός μου εαυτός από το παρελθόν.

Με όλα αυτά κατά νου, θα αλλάξεις κι εσύ ως άνθρωπος. Η καθημερινότητα σου θα αλλάξει, θα ξεκινήσουν να σε ενδιαφέρουν καινούργια πράγματα, θα βαρεθείς κάποια άλλα, μπορεί να παντρευτείς ή να χωρίσεις, να μετακομίσεις στο εξωτερικό, να πιάσεις μια δεύτερη δουλειά ή ακόμα και να ξεκινήσεις να ασχολείσαι περισσότερο με το vlogging ή το podcasting. Ότι κι αν γίνει, μαζί με εσένα θα αλλάξει και το blog σου. Αλλά αυτό είναι θετικό, όσο συνεχίζεις να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ποια είναι η ουσία αυτού που κάνεις.

Κάποτε περνούσα πολλές ώρες πίσω από μια οθόνη γράφοντας καθημερινά ένα σωρό άρθρα για να βοηθήσω τους αναγνώστες μου. Δεν είχα ρεπό, δεν πήγαινα διακοπές, δεν ήθελα να βγω έξω, ήθελα απλά να δω αν αυξήθηκαν οι followers μου στα κοινωνικά δίκτυα και ο κόσμος στο blog μου. Πλέον, δεν με ενδιαφέρουν αυτά. Γράφω πιο σπάνια, αλλά γράφω μεγάλα άρθρα τα οποία στοχεύουν στο να βοηθήσουν τους αναγνώστες μου ακόμα περισσότερο. Εκτός από το blogging, ξεκίνησα να γράφω και για το vlogging και το podcasting. Πλέον, τα βλέπω και τα δύο ιδιαίτερα ενδιαφέρον, οπότε αποφάσισα να ασχοληθώ και με αυτά. Μπορεί να άλλαξα και εγώ και το blog μου, αλλά η ουσία του Inkstory έμεινε η ίδια: να βοηθάει τους αναγνώστες του να επιτύχουν με το blog τους.

Θα αποτυγχάνεις επανειλημμένα, αλλά δεν πειράζει

Δεν μπορώ ούτε καν να μετρήσω τις φορές που απέτυχα με blogs που είχα φτιάξει. Αλλά κάθε αποτυχία μου μάθαινε και κάτι καινούργιο. Κάθε φορά που αποτύγχανα ήξερα ότι δεν πρόκειται να ξανά αποτύχω με τον ίδιο τρόπο και ήμουν πιο σίγουρος για το επόμενο blog που πήγαινα να φτιάξω. Κάθε αποτυχία σε βοηθάει να επιτύχεις πιο γρήγορα.

Κάθε αποτυχία είναι ένα βήμα πιο κοντά στην επιτυχία.

Το blogging είναι ένα χρονοβόρο χόμπι το οποίο αν προσπαθήσεις να μετατρέψεις σε μια online επιχείριση, ή να μπεις πιο βαθιά στη μπλογκόσφαιρα, θα καταλήξεις να αποτυγχάνεις με οτιδήποτε κάνεις. Αλλά δεν πειράζει, γιατί αν μαθαίνεις από τα λάθη σου, γίνεσαι καλύτερος και με τα χρόνια να περνάνε, γίνεσαι πιο σίγουρος με τον εαυτό σου και με οτιδήποτε καινούργιο δημιουργείς. Φτάνεις σε ένα σημείο όπου ξέρεις πότε ένα άρθρο θα πιάσει και πότε όχι. Ξέρεις τι ενδιαφέρει τους αναγνώστες σου περισσότερο και τι όχι. Μαθαίνεις επίσης πότε μια αλλαγή στο blog σου είναι για εσένα και πότε για τους αναγνώστες σου.

Θα καταλάβεις τη πραγματική σημασία του βρώμικου SEO

Το SEO είναι ένα βρώμικο παιχνίδι που μπορεί είτε να σε οδηγήσει πιο γρήγορα στην επιτυχία, είτε να σε καταστρέψει. Κάποιες φορές, είναι καλύτερο να γράφεις για τους αναγνώστες σου παρά για τις μηχανές αναζήτησης. Άλλες φορές.. όχι, δεν υπάρχουν άλλες φορές, πρέπει να γράφεις πάντα για τους αναγνώστες σου και πότε για μηχανές αναζήτησης και μποτάκια που ελέγχουν συνεχώς το blog σου. Το να γράφεις όμως για τους αναγνώστες σου δεν σημαίνει πως δεν μπορείς να γράφεις ταυτόχρονα και για τις μηχανές αναζήτησης ώστε να αυξήσεις την επισκεψιμότητα του blog σου χάρη στο organic traffic. Αλλά εδώ είναι που τα πράγματα μπερδεύονται.

Πολλά άρθρα μου έχουν χτυπήσει την πρώτη θέση στα αποτελέσματα της Google, βάζοντας μια θέση πιο κάτω από εμένα άρθρα από την Microsoft, την Wikipedia και άλλες τεράστιες ιστοσελίδες που κανείς δεν περιμένει να χτυπήσει. Πλέον δεν δίνω δεκάρα για το αν χτυπήσουν τα άρθρα μου τις πρώτες θέσεις. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι κάθε άρθρο να βοηθάει τον αναγνώστη που θα το διαβάσει. Παρόλα αυτά, ακόμα και αυτά τα άρθρα, χτυπάνε τις πρώτες θέσεις στα αποτελέσματα της Google και αυτό γιατί κατάφερα να βρω μια ενδιάμεση λύση.

Γράφω πρώτα για τους αναγνώστες μου και μετά για τις μηχανές αναζήτησης.

Και τι είναι αυτό που θέλει μια μηχανή αναζήτησης; Να παρέχει όσο το δυνατόν πιο ποιοτικό περιεχόμενο γίνεται στους χρήστες της. Και ποιος παρέχει ποιοτικό περιεχόμενο σε όσο αφορά το blogging; Το blog που διαβάζεις αυτή την στιγμή.

Θα βαρεθείς τον ανταγωνισμό (και θα γυρίσεις σελίδα)

Δεν υπάρχει ανταγωνισμός στην μπλογκόσφαιρα. Εσύ τον δημιουργείς. Αν θέλεις να επιτύχεις, σταμάτα να προσπαθείς να ανταγωνιστείς τους πάντες και τα πάντα και ξεκίνησα να συνεργάζεσαι με όλους. Πάντα θα υπάρχουν καλύτεροι από εσένα και πάντα θα υπάρχει ένα blog που θα σε κατεβάζει μια θέση στα αποτελέσματα αναζήτησης. Αν είσαι travel blogger, πάντα θα υπάρχει ένας άλλος travel blogger που θα σε περνάει σε κόσμο, θα κάνει περισσότερα ταξίδια από εσένα, θα βγάζει καλύτερες φωτογραφίες και βίντεο και γενικά έπιασες το νόημα εδώ.

Δεν υπάρχει ανταγωνισμός στην μπλογκόσφαιρα. Εσύ τον δημιουργείς.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που είδα σχόλια στο blog μου από ανθρώπους που γράφουν για την ίδια θεματολογία [το blogging] και άφηναν στο τέλος του σχολίου και το σύνδεσμο προς το blog τους για να το δουν οι αναγνώστες μου και να κλικάρουν σε αυτό. Προσωπικά, όχι μόνο δεν με ενδιαφέρει, αλλά τους βοηθάω κιόλας παρέχοντας τους συμβουλές για να αυξήσουν τον κόσμο τους. Αφήνω τους συνδέσμους τους γιατί, εν τέλη, αν τους δει ένας αναγνώστης και μπορέσει να βρει μια λύση για το blog του από έναν άλλον blogger, εγώ είμαι απόλυτα ευχαριστημένος και ικανοποιημένος από αυτό.

Δεν έχω πρόβλημα να προωθώ άλλους bloggers που γράφουν για το blogging. Αν παρέχουν ποιοτικό περιεχόμενο, αυτό σημαίνει πως με την αναδημοσίευση των άρθρων τους, θα βοηθήσω κι εγώ τους αναγνώστες μου και θα βοηθήσω και τους ίδιους να επιτύχουν λίγο πιο γρήγορα σε αυτό που αγαπούν.

Ο κόσμος μπορεί να γίνει κακός, πολύ κακός. Αλλά μην σε νοιάζει!

Όσο πιο πολύ μεγαλώνει το blog σου, τόσο πιο μεγάλος θα γίνεται ο ανταγωνισμούς που δημιουργούν οι άλλοι απέναντι σου. Όσο πιο γνωστό γίνεται ένα άρθρο σου, τόσο πιο πολλά αρνητικά σχόλια θα λαμβάνεις. Τα άρθρα σου και η δουλειά σου θα κριτικαριστούν από πολλούς και αρκετοί θα προσπαθήσουν να σου πάρουν τη θέση. Αλλά αυτό είναι καλό. Για την ακρίβεια, είναι πολύ καλό!

Όσο πιο πολλά αρνητικά σχόλια λαμβάνεις, όσο πιο πολύ αυξάνεται ο ανταγωνισμός απέναντι σου και όσο πιο πολύ σε κριτικάρουν γι ‘αυτό που κάνεις, τόσο πιο καλά τα πηγαίνεις. Άλλωστε, η καλύτερη διαφήμιση είναι η δυσφήμιση. Όσο πιο καλός είσαι σε αυτό που κάνεις, τόσο πιο πολύ θα σε ζηλεύουν κάποιοι άλλοι. Ο κόσμος μπορεί να γίνει πολύ κακός όταν εσύ τα πας καλά και κάποιοι άλλοι όχι.

Να τους συμπεριφέρεσαι όλους με τον ίδιο τρόπο που θέλεις να σε συμπεριφέρονται και οι υπόλοιποι. Ακόμα και όταν ο κόσμος γίνεται κακός απέναντι σου.

Αλλά μην σε νοιάζει, συνέχισε να κάνεις αυτό που κάνεις καλύτερα και να τους συμπεριφέρεσαι όλους πάντα με τον ίδιο τρόπο που θέλεις να σε συμπεριφέρονται κι αυτοί. Ακόμα και σε αυτούς που δεν το κάνουν. Σε αυτόν τον κόσμο, η αγάπη είναι αυτό που πραγματικά μετράει και κάνει την διαφορά. Αγάπα τους όλους, ακόμα και αυτούς που αισθάνονται το αντίθετο για εσένα, γιατί καθένας είναι μοναδικός και έχει τα δικά του θετικά και αρνητικά.

Η επιτυχία θέλει χρόνο, αλλά έχεις μπόλικο

Κανένας δεν ξύπνησε ένα πρωί και απέκτησε εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες μέσα σε ένα βράδυ. Αλλά ακόμα κι αν συνέβαινε αυτό, θα τους έχανε όλους την επόμενη μέρα. Σε κανέναν δεν αρέσει να ζει ένα όνειρο μιας ημέρας. Ο λόγος που θα τους έχανε όλους είναι επειδή δεν θα είχε αρκετή εμπειρία για να τους κρατήσει και, πολύ πιθανόν, γιατί δεν θα είχε ιδέα γι ‘αυτούς. Ίσως ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να γνωρίζει ένας blogger είναι οι αναγνώστες του. Και για να τους μάθει αρκετά καλά, θα χρειαστεί να τους μαζέψει σιγά-σιγά και όχι μέσα σε μια μέρα. Και όταν γνωρίζεις τους αναγνώστες σου, ξέρεις και τα ενδιαφέροντα τους.

Δεν θα μπορέσεις να εκτιμήσεις την επιτυχία του blog σου αν δεν παλέψεις πρώτα γι ‘αυτήν.

Όλοι γνωρίζουμε πως το blogging είναι χρονοβόρο, αλλά όσα χρόνια κι αν σου πάρει για να επιτύχεις, στο τέλος αυτό που θα μετράει θα είναι το ταξίδι που έκανες. Άλλωστε, δεν μπορείς να εκτιμήσεις κάτι αν δεν προσπαθήσεις πρώτα αρκετά γι ‘αυτό. Και αν μάθεις κάθε πότε πρέπει να κάνεις και μερικά διαλείμματα από το blog σου, θα επιστρέφεις πάντα με φρέσκο και ξεκούραστο μυαλό και έτοιμος να γράψεις νέα άρθρα που θα πάνε viral.

Ο τρόπος με τον οποίο βγάζεις χρήματα θα αλλάξει

Για εκατομμύρια bloggers το να δουν χρήματα από το blog τους είναι σαν ένα όνειρο που δεν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα. Κι όμως, δεν είναι δύσκολο. Καλώς ή κακώς, εμείς το κάνουμε να είναι. Άλλωστε, η ζωή είναι εύκολη, εμείς την κάνουμε περίπλοκη – μαζί και με οτιδήποτε άλλο πιάνουμε στα χέρια μας.

Το εισόδημα των blogs είναι αναμφισβήτητα ένα ευαίσθητο θέμα που αφορά και επηρεάζει αρνητικά πάρα πολλούς bloggers. Ποιος δεν θέλει άλλωστε να δουλεύει από το σπίτι του, με τις πιτζάμες του, έχοντας ένα blog που του πληρώνει τα πάντα; Δυστυχώς, ωστόσο, για να το καταφέρουν αυτό, οι περισσότεροι bloggers κάνουν αρκετά λάθη με τον τρόπο με τον οποίο προβάλλουν διαφημίσεις και προσπαθούν να πείσουν τους αναγνώστες τους να αγοράσουν διάφορα προϊόντα χρησιμοποιώντας τους affiliate συνδέσμους τους.

Στο Inkstory θα δεις διαφημίσεις, αλλά αυτές είναι για τα μηνιαία έξοδα της ιστοσελίδας. Θα βρεις επίσης πολλούς affiliate συνδέσμους, οι οποίοι ουσιαστικά μου παρέχουν αρκετά χρήματα κάθε μήνα. Τι κάνω διαφορετικά; Δεν προσπαθώ να πίσω κανέναν να αγοράσει το οτιδήποτε. Επίσης, οποιοδήποτε προϊόν δεις στο Inkstory, θα δεις κι ένα review γι ‘αυτό καθώς το έχω χρησιμοποιήσει πρώτα εγώ και μετά το προτείνω στους αναγνώστες μου. Και κάθε προϊόν (συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών, ιστοσελίδων και πάει λέγοντας) εστιάζει αποκλειστικά στο blogging, το vlogging και το podcasting.

Τα τελευταία 10 χρόνια blogging τα πέρασα κυνηγώντας να βρω τις καλύτερες affiliate υπηρεσίες, τις καλύτερες εταιρείες για publishers και τον καλύτερο τρόπο για να τα προβάλω όλα αυτά τόσο για να βγάζω ένα εισόδημα, όσο και για να βοηθάω ταυτόχρονα τους αναγνώστες μου με αξιόπιστα προϊόντα και υπηρεσίες. Ποτέ, μα ποτέ, όλα αυτά τα χρόνια, δεν μου έκανε παράπονα κάποιος αναγνώστης για κάτι που αγόρασε και του το πρότεινα εγώ.

Η διαγραφή ενός blog κάποιες φορές είναι η λύση που χρειαζόσουν

Κάποιες φορές είναι σημαντικό να κάθεσαι και να συζητάς με τον εαυτό σου για το blog που έχεις και πως προχωράει όλα αυτά τα χρόνια. Κάποιες φορές, αντιλαμβάνεσαι πως αυτό που έχεις δεν είναι αρκετά καλό ή δεν πρόκειται να πάει ποτέ μπροστά. Όταν συνειδητοποιείς πως το blog για το οποίο επένδυσες αμέτρητες ώρες και έδωσες αρκετά χρήματα για να το προωθήσεις, δεν πρόκειται να πιάσει, ο πόνος που νιώθεις μέσα σου είναι πραγματικά απερίγραπτος. Το ξέρω αυτό γιατί μου έχει συμβεί ακριβώς τέσσερις φορές τα τελευταία 10 χρόνια blogging και, μπορώ να πω, πως κάθε φορά ήταν και πιο δύσκολη.

Η διαγραφή ενός blog δεν είναι το τέλος του blogging ταξιδιού σου.

Ακόμη κι αν διαγράψεις ένα blog που με πολύ κόπο και ιδρώτα έφτιαξες, αυτό δεν σημαίνει πως ήρθε το τέλος. Για την ακρίβεια, τότε είναι που ξεκινάει το επόμενο ενδιαφέρον ταξίδι σου. Τότε πας ένα βήμα πιο κοντά στην επιτυχία γιατί το επόμενο blog που θα φτιάξεις, θα είναι καλύτερο. Γνωρίζεις τα λάθη που έκανες, ξέρεις τι πήγε λάθος, τι δεν έκανες σωστά από την αρχή και ήταν αργά για να το κάνεις μετά, είσαι πιο έμπειρος και αυτό θα σε βοηθήσει να επιτύχεις πιο γρήγορα.

Οπότε, μην τα παρατάς και μην το αφήσεις να σε πάρει από πάνω. Αντίθετα, ετοιμάσου για το επόμενο μπλογκοταξίδι σου. Ένα ταξίδι που δεν ξέρεις που θα σε οδηγήσει.

Θα κάνεις φιλίες μιας ζωής και θα γνωρίσεις εντυπωσιακούς ανθρώπους

10 χρόνια blogging ισούνται με γνωριμίες ορισμένων εκπληκτικών ανθρώπων που δεν θα γνώριζα αλλιώς. 10 χρόνια blogging ισούνται με φιλίες μια ζωής. 10 χρόνια blogging ισούνται με αμέτρητες ώρες μπλογκοσυζητήσεων με δημιουργικούς και ενδιαφέρον ανθρώπους. 10 χρόνια blogging ισούνται με εκατοντάδες εμπειρίες και δημιουργικές στιγμές. 10 χρόνια blogging ισούνται με αξέχαστες εμπειρίες μιας ζωής που στο τέλος θα τις θυμάσαι και θα είσαι με ένα χαμόγελο στα χείλη.

Θυμάμαι ακόμα όταν γνώρισα την Τζίνα από το Eikones kai Psithyroi. Είχε έρθει τότε στο Κιλκίς παρέα με αρκετούς άλλους bloggers για να γράψουν για την πόλη και με την πρώτη ευκαιρία βγήκαμε για καφέ. Ακόμα έχω το υπέροχο σαπούνι που μου έκανε δώρο, το οποίο είχε πάρει από το Λονδίνο, και ακόμα δεν το έχω ανοίξει γιατί πολύ απλά θέλω να μείνει εδώ στο γραφείο μου, να μου θυμίζει έναν υπέροχο άνθρωπο που γνώρισα.

Ακόμα θυμάμαι την Αθανασία από το The Book Fairy, την οποία συνάντησα δύο φορές στο Γκέτεμποργκ στην Σουηδία και με την οποία έριξα το γέλιο της ζωής μου. Αστεία, πανέξυπνη και ο πιο πωρωμένος άνθρωπος με βιβλία που έχω δει. Όχι αλήθεια, σταματάει να διαβάζει μόνο όταν τρέχει κάθε πρωί για να προλάβει το τραμ. Και όταν το χάνει, τότε σίγουρα διαβάζει μέχρι να έρθει το επόμενο (απλά δες τα stories της στο Instagram και θα καταλάβεις τι εννοώ).

Ακόμα θυμάμαι τον Γιώργο από το Baktoblog, τον οποίο συνάντησα στην Θεσσαλονίκη και μου έφερε το πρώτο τεύχος του ΣΕΝΤΟΡΑΣ, μιας καινούργιας εφημερίδας που έφτιαξε το SkyWalker και έβαλαν ένα άρθρο μου στις πρώτες σελίδες. Ο Γιώργος είναι αναμφισβήτητα ένας πανέξυπνος νεαρός με όρεξη για μάθηση που δεν χορταίνει να γεμίζει το μυαλό του με νέες γνώσεις. Από τα άρθρα του μπορείς γρήγορα να καταλάβεις πως μπορεί να πάρει ένα απλό θέμα και να εστιάσει τόσο πολύ στο βάθος του θέματος, που ακόμα κι αν είναι αδιάφορο (που ποτέ δεν είναι), το μετατρέπει σε ένα ενδιαφέρον θέμα.

Ακόμα θυμάμαι κάθε blogger που γνώρισα μέσα σε αυτά τα 10 χρόνια blogging και ανυπομονώ να γνωρίσω ακόμα περισσότερους στο σύντομο μέλλον.

10 χρόνια blogging.. πάμε για άλλα τόσα!

Δεν βαρέθηκα ούτε στιγμή το blogging. Υπήρχαν στιγμές όπου με χτυπούσε το writer’s block, αλλά με μικρά σταθερά διαλείμματα επέστρεφα με φρέσκο μυαλό και όρεξη για να γράψω ακόμα περισσότερα άρθρα. Εύχομαι σε 10 χρόνια από τώρα, όχι απλά να γράφω γι ‘αυτό το blog, αλλά να έχω γράψει τα δικά μου βιβλία, να έχω γράψει για εκατοντάδες άλλα blogs, εφημερίδες και περιοδικά και να έχω αποκτήσει όσο το δυνατόν πιο πολλές εμπειρίες γίνεται.

Εσύ πόσα χρόνια μπλογκάρεις και ποια είναι τα πιο σημαντικά πράγματα που έμαθες κατά τη διάρκεια του blogging ταξιδιού σου; Θα χαρώ να ακούσω τις εμπειρίες σου και τις συμβουλές σου στα σχόλια παρακάτω.

Προτού γράψω την ιστορία, αν γνωρίζεις αγγλικά, μπορείς να ακούσεις ολόκληρο το podcast του Reply All από το Soundcloud, το οποίο έχω προσθέσει παρακάτω.

Το Reply All έβγαλε συνολικά μια σειρά από τέσσερα podcasts τα οποία μιλάνε για την υπόθεση του Paul Modrowski και του blog του.

Διάβασε επίσης: Ο 19χρονος blogger που έχασε $46,000 επειδή δεν ακολούθησε τους κανόνες της Google

Για χρόνια, ο Paul Modrowski κρατούσε ανοιχτό ένα blog από το Stateville Correctional Center, μια φυλακή ύψιστης ασφάλειας που βρίσκεται στο Ιλινόις, στις ΗΠΑ. Ο Paul εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης για τη σύνδεσή του με μια δολοφονία που έγινε το 1992. Στο blog του, με τίτλο “On the Inside“, ο Paul ισχυρίζεται ότι είναι αθώος – αλλά αυτός δεν είναι ο λόγος που το blog του έγινε τόσο γνωστό, ούτε εστιάζει εκεί.

Διαβάζοντας μερικά από τα άρθρα που έχει γράψει: “Ebola,” “The NFL Under Siege,” “The Fireworks Show,” “Malaysia Flight 17,” “Potatoes and Paranoia,” “Cassette Tapes.” Αυτά τα εντυπωσιακά άρθρα είναι γεμάτα από ξηρό χιούμορ και ακριβή παρατήρηση. Για παράδειγμα, μου κέντρισε το ενδιαφέρον η ιστορία που έγραψε για έναν ανεμιστήρα. Το άρθρο ονομάζεται “Paul vs. a plastic handheld fan” και αναφέρεται σε έναν πλαστικό φορητό ανεμιστήρα. Ένα καλοκαίρι, έσπασε η λεπίδα του ανεμιστήρα του Paul, και για να το διορθώσει, έπρεπε να χρησιμοποιήσει σούπερ κόλλα ή ταινία, δύο πράγματα τα οποία δεν επιτρέπονται σε μια φυλακή ύψιστης ασφάλειας.

Ο Paul πέρασε κάτι καλώδια μέσα στον ανεμιστήρα για να δημιουργήσει μικροσκοπικές σπίθες. Στη συνέχεια, πήρε μια μπατονέτα, τη γέμισε με βαζελίνη και χρησιμοποίησε τις μικροσκοπικές σπίθες για να ανάψει μια φλόγα. Μόλις τα κατάφερε, χρησιμοποίησε τη φλόγα για να λιώσει τη μπατονέτα (το πλαστικό της σημείο) πάνω από την άρθρωση μεταξύ του ανεμιστήρα και της λεπίδας για να τα κολλήσει.

Στο τέλος του άρθρου και μετά από αρκετές ώρες που προσπαθούσε να διορθώσει τον ανεμιστήρα, έγραψε το εξής:

«Η λεπίδα του ανεμιστήρα δεν φαινόταν και πολύ όμορφη. Αλλά εφόσον λειτουργούσε, αυτό είχε σημασία. Όλα έμειναν στην θέση τους έως ότου έβαλα τον ανεμιστήρα να χτυπάει δυνατότερα. Τότε έσπασε με πολύ βίαιο τρόπο. Το κοίταξα ξανά και είδα πως δεν μπορούσα να ξανά λιώσω μια μπατονέτα για να το φτιάξω. Δυστυχώς, η Αδύνατη Αποστολή #1 απέτυχε. Ωστόσο, έμαθα πως ένας άνθρωπος είχε έναν ανεμιστήρα που σταμάτησε να λειτουργεί, και τον έπεισα να μου δώσει μια από τις λεπίδες του. »

Το Stateville δεν επιτρέπει στους φυλακισμένους να έχουν πρόσβαση στο ίντερνετ – όχι Facebook, όχι e-mail – τίποτα. Ο Paul, για την ακρίβεια, δεν έχει δει ποτέ του το ίντερνετ, αφού συνελήφθη το 1993, λίγο αφότου έκλεισε τα 18 του. Για να καταφέρει να κρατήσει το blog του και να συνεχίζει να μοιράζεται τις ιστορίες του με τον έξω κόσμο, ο Paul βασίζεται σε ένα πολύ κομψό κομμάτι της τεχνολογίας που ονομάζεται: μαμά.

Η Linda Modrowski είναι μια 67χρονη συνταξιούχος λογίστρια η οποία ζει σε ένα εντυπωσιακό λευκό σπίτι φτιαγμένο από τούβλα στα νοτιοδυτικά προάστια του Σικάγο. Ολόκληρο το blog του Paul έχει δημοσιευθεί και δημιουργηθεί από έναν παλιό υπολογιστή που κάθεται σε μια γωνία ενός γραφείου στο σπίτι της μητέρας του. Ο Paul γράφει στο χαρτί προσεκτικά όλα τα άρθρα του και στη συνέχεια τα στέλνει ταχυδρομικός στην μητέρα του. Μόλις η Linda λάβει την επιστολή, γράφει το άρθρο στο Blogspot blog του.

Στην αρχή, το blog είχε μόλις μερικές εκατοντάδες επισκέψεις, αλλά με την πάροδο των ετών κατάφερε να μαζέψει δεκάδες χιλιάδες αναγνώστες. Η Linda, εκτύπωνε όλα τα σχόλια και τα ταχυδρομούσε στον γιο της, ο οποίος στη συνέχεια της έστελνε ταχυδρομικός τις απαντήσεις.

Αλλά στις 17 Ιανουαρίου, ένα αναπάντεχο άρθρο δημοσιεύθηκε στο blog: “Το τελευταίο μου άρθρο.” Μετά από έξι χρόνια όπου κατέγραφε την ζωή του μέσα από τη φυλακή, ο Paul έγραψε πως τελείωσε. Δεν θα υπάρξουν άλλα άρθρα. Η μητέρα του Paul, η Linda, αναστατώθηκε αρκετά με την απόφαση του γιου της. Δεν μπορούσε να καταλάβει για ποιο λόγο θα άφηνε όλους τους αναγνώστες του έτσι.

Ο παραγωγός του Reply All, Sruthi Pinnamaneni, ήρθε σε επικοινωνία με τον Paul και τον έκανε μια πολύ απλή ερώτηση – “Γιατί έδωσες τέλος στο blog σου;” Η απάντηση έρχεται σε μια σειρά από τέσσερα μεγάλα podcasts, στα οποία ο Paul απάντησε μέσα από το blog του.

Ο Idris Sami είναι ένας 19χρονος Γάλλος blogger ο οποίος δημιούργησε μια ιστοσελίδα από την οποία επέτρεπε στους χρήστες του να στέλνουν δωρεάν SMS μηνύματα στους φίλους τους. Δεν έχεις κινητό ή δεν θέλεις να χρεωθείς για SMS μηνύματα; Κανένα πρόβλημα, το MesTextos θα σε καλύψει απόλυτα.

Αν και δεν θα μπορούσε να φτάσει το WhatsApp, στην Ευρώπη το MesTextos ήταν η καλύτερη εναλλακτική πλατφόρμα δωρεάν μηνυμάτων. Και η αλήθεια είναι πως μέχρι και το 2013 τα πήγαινε πάρα πολύ καλά.

Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2013, το MesTextos μάζεψε 46,000 δολάρια από τις διαφημίσεις της Google Adsense που πρόβαλλε στην ιστοσελίδα του. Ο Sami δεν θα μπορούσε να ήταν πιο χαρούμενος, αφού ο λογαριασμός του δεν ήταν ποτέ πιο γεμάτος!

Αλλά μια μέρα έμαθε πως αν είσαι χρήστης της Google Adsense και δεν ακολουθείς τους κανόνες της εταιρείας κατά γράμμα, ο μεγάλος γίγαντας θα σε τιμωρήσει.

Πέναλτι από την Google Adsense

Η Google ακύρωσε τον λογαριασμό του Sami και επέστρεψε όλα τα χρήματα του στους διαφημιστές. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν έλαβε καμιά προειδοποίηση από την εταιρεία, η οποία φαίνεται πως μέσα σε λίγα λεπτά του άδειασε τον λογαριασμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η εταιρεία κάνει κάτι τέτοιο, αφού στο παρελθόν έτρεχε στα δικαστήρια επειδή ξαφνικά ακύρωνε λογαριασμούς και έστελνε όλα τα χρήματα πίσω στους διαφημιστές, με τους bloggers να μένουν με άδειους λογαριασμούς. Μια θεωρία αναφέρει μέχρι και σήμερα πως μεγάλοι λογαριασμοί που βγάζουν πάνω από 5,000 δολάρια μηνιαίως ακυρώνονται από το σύστημα προτού λάβουν τις πληρωμές τους (περισσότερες πληροφορίες για την συγκεκριμένη θεωρία θα βρεις εδώ).

Σύμφωνα με την Google, έστειλε αρκετά προειδοποιητικά μηνύματα στον Sami αναφέροντας πως το MesTextos “ανάγκαζε/μπέρδευε” τους χρήστες του να κάνουν κλικ στις διαφημίσεις, κάτι το οποίο είναι ενάντια των κανόνων της εταιρείας. Αλλά ο Sami φαίνεται πως διαφωνούσε με την εταιρεία, αναφέροντας πως προσπάθησε αρκετές φορές να βελτιστοποιήσει τις διαφημίσεις του και να αυξήσει την ταχύτητα της ιστοσελίδας του, χωρίς όμως αποτελέσματα. Ανέφερε επίσης πως δεν έλαβε κανένα e-mail από την Google έως ότου τα χρήματα του έφυγαν από τον λογαριασμό του.

Η Google αρνήθηκε να σχολιάσει για όλα όσα είπε ο Sami, αλλά μια εκπρόσωπος της Google είπε στο Business Insider τα παρακάτω:

“Πάντα στέλνουμε ειδοποίηση στους publishers μας εξηγώντας ποια πολιτική μας δεν ακολουθείται και, αρκετές φορές, τους δίνουμε και παραδείγματα για να κάνουν τις απαραίτητες αλλαγές στις σελίδες τους.”

Μετά από αρκετά e-mails που αντάλλαξε ο Sami με την Google, η εταιρεία όχι μόνο του ακύρωσε τον λογαριασμό, αλλά του μπλόκαρε παντοτινά τη δυνατότητα να ξανά δημιουργήσει λογαριασμό σε αυτήν. Όσο κι αν παρακάλεσε ο Sami την εταιρεία να του επιστρέψει τα χρήματα και να βρουν μια λύση, η τελική απόφαση ήταν η ακύρωση του λογαριασμού του.

Το πρόβλημα με την Google Adsense είναι πως οι βασικοί κανόνες της αγγίζουν τις 2,500 λέξεις. Επίσης δύσκολα θα σου επιτρέπει να ξανά δημιουργήσεις λογαριασμό σε αυτήν αν σε μπανάρει.

Μέχρι και σήμερα, ο Sami μιλάει με δικηγόρους και προσπαθεί να βρει το δίκαιο του έναντι της Google, αλλά τόσο μεγάλες εταιρείες δύσκολα νικιούνται.

Όλοι θυμόμαστε και κατά διαστήματα μιλάμε για τον νεώτερο πρόεδρο των ΗΠΑ και τη μυστηριώδης ζωή και θάνατό του. Εδώ που τα λέμε δεν έκανε και λίγα στα μόλις 3 χρόνια προεδρίας του. Ας ξεκινήσουμε από το θρυλικό Ντιμπέιτ του 1960 όπου έφαγε στη στροφή τον αντίπαλο του, τον Νίξον, ενώ στη συνέχεια και με την πίστη στις ικανότητές του κέρδισε τις καρδιές των Αμερικάνων. Όλος ο κόσμος θυμάται το αξιομνημόνευτο «Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου», από την ομιλία του το 1961 κατά την ορκωμοσία του στη θέση του Αμερικάνου προέδρου. Η μήπως ξεχνάτε το γεγονός όταν ο Κένεντι επισκεύτικε την Ευρώπη και δείχνοντας το Τείχος του Βερολίνου είπε «Είμαι Βερολινέζος». Δεν ήταν όμως τόσο ρόδινα τα πράγματα. Ο νέος πρόεδρος ανέλαβε τη διακυβέρνηση των ΗΠΑ στην καρδιά του ψυχρού πολέμου και της σκληρής αντιπαράθεσης της χώρας του με τη Σοβιετική Ένωση. Τρία ήταν τα σ ημαντικότερα ωστόσο εξωτερικά προβλήματα, που αντιμετώπισε ο Κένεντι στη διάρκεια της προεδρικής του θητείας.

1. Η αποτυχημένη εισβολή στην Κούβα.

(Το 1962 η ανθρωπότητα βρέθηκε στα πρόθυρα ενός νέου παγκόσμιου πολέμου. Αεροφωτογραφίες της αμερικανικής Αεροπορίας εντόπισαν την ύπαρξη μυστικών εγκαταστάσεων σοβιετικών πυραύλων στην Κούβα. Οι ΗΠΑ κατηγόρησαν τους Σοβιετικούς, ζήτησαν την άμεση απόσυρση των πυραύλων από την Κούβα, διαφορετικά θα επενέβαιναν δυναμικά. Ήταν η στιγμή που η ανθρωπότητα έζησε δραματικές στιγμές.

2. Η υπόθεση των σοβιετικών πυραύλων στο κουβανικό έδαφος.

Ο τότε πρόεδρος της Σοβιετικής Ένωσης, Μ. Χρουστσόφ, το φθινόπωρο του 1962 τελικά συμφώνησε και απέσυρε τους πυραύλους από την Κούβα, ζητώντας παράλληλα την απομάκρυνση των αμερικανικών πυραύλων κυρίως από την Τουρκία που συνορεύει με τη Ρωσία.

3. Η υπόθεση του Βιετνάμ.

Ένα από τα μεγαλύτερα όνειρα του Κένεντι που του απασχολούσε συνεχώς το μυαλό και τελικά έγινε πραγματικότητα (μετά το θάνατο του) ήταν «Να πετύχουμε την προσεδάφιση ανθρώπου στο φεγγάρι, καθώς και την ασφαλή επιστροφή του στη γη, μέσα σε αυτή τη δεκαετία». Στις 20 Ιουλίου του 1969 το Apollo11 έφτασε στη Σελήνη και ο Νιλ Άρμστρονγκ έγινε ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε το πόδι του στο φεγγάρι. 4 ημέρες αργότερα το πλήρωμα επέστρεψε ασφαλές, ολοκληρώνοντας με επιτυχία, το φιλόδοξο σχέδιο του Κένεντι.

Το σώμα του δεν ήταν εκεί, η ψυχή του όμως ήταν παρούσα. Ο γοητευτικώς πλανητάρχης άφησε εποχή ακόμα και στην αμερικάνικη μόδα με τα slim cut κοστούμια του, τα κάζουαλ ρούχα του, την αβίαστη κομψότητά του, τα επιμελώς ατημέλητα μαλλιά και τα απαραίτητα γυαλιά ηλίου. Ο Κένεντι έδειχνε και ήταν cool, είχε στυλ και γοητεία. Ο κόσμος τον αγαπούσε και δεν έδινε δεκάρα για τις ερωτικές του περιπέτειες με άλλες γυναίκες (δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για τη γυναίκα του, η θρυλική Τζάκι Κένεντι που έβραζε από μέσα της). Ήταν ο Θεός με ανθρώπινες αδυναμίες.

Ο θρύλος του ολοκληρώνεται με τη δολοφονία του που συγκλόνισε όχι μόνο τους Αμερικάνους άλλα και όλο το εμφύλιο. Γράφτηκαν βιβλία, τραγούδια, προβλήθηκαν ντοκιμαντέρ και βίντεο που προσπάθησαν να ανακαλύψουν ποιος κρύβεται πίσω από τη δολοφονία του. Ποιος τελικά σκότωσε τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ; Ποιος έδωσε την εντολή για την εκτέλεσή του; Ίσως να μην το μάθουμε ποτέ. Το μόνο σίγουρο είναι πως το όνομα του έγινε σημείο αναφοράς σε 31 χώρες παγκοσμίως, σε δρόμους, οδούς, λεωφόρους, κτίρια, γέφυρες, πάρκα, πλατείες, προτομές κτλ.

Η έντονη και ριζοσπαστική ζωή του Τζον Κένεντι με τα λάθη του και τα πάθη του έγινε σύγχρονος μύθος, που διατηρεί τη λάμψη του ακόμα και σήμερα.

Μπορεί να μην κατόρθωσε να αποδείξει τις πολιτικές ικανότητές ο 46χρονος γοητευτικός άνδρας, που μαγνήτιζε με το χαμόγελό του και τη φωνή του, όμως σίγουρα κατάφερε να αποτελέσει πρότυπο για τους Αμερικανούς, καθώς και για ολόκληρο τον κόσμο.

Ο Νέλσον Ρολιλάχια Μαντέλα (Nelson Rolihlahla Mandela), ή Μαντίμπα, όπως τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά, από το όνομα της φυλής του, γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου του 1918 στο χωριό Μβέζο της περιοχής Τράνσκεϊ της Νότιας Αφρικής. Απεβίωσε στις 5 Δεκεμβρίου του 2013 από γεράματα.

Τι να ξεκινήσει να λέει κανείς για αυτόν τον άνθρωπο, να μιλήσει για όσα κατάφερε; Να αναφέρει όλα τα σοφά λόγια που είπε όσο ζούσε; Όλα τα στραβά που πέρασε για να φτάσει εκεί που έφτασε; Τα λόγια είναι περιττά, και αν δεν τον γνωρίζεις όταν τον μάθεις θα τον αγαπήσεις για αυτά που έκανε και είπε. Θυμάμαι ακόμα όταν είπε “Κανείς δεν γεννήθηκε με έμφυτο το χαρακτηριστικό του μίσους για κάποιον άλλο εξαιτίας του χρώματος του δέρματός του, της θρησκείας του ή του υπόβαθρού του. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να μισούν και αν μάθουν, τότε θα μπορούν να διδαχθούν το πώς να αγαπούν.”

Η ιστορία του: Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Φορτ Χέιρ και στο Πανεπιστήμιο του Γουιτγουότεσραντ, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Παράλληλα εργαζόταν ως φύλακας σε χρυσωρυχείο και αργότερα ως μεσίτης στο Γιοχάνεσμπουργκ. Για 20 χρόνια τέθηκε επικεφαλής στη μεγάλη εκστρατεία κατά της ρατσιστικής πολιτικής της κυβέρνησης της Νότιας Αφρικής. Το 1944, μαζί με τον Όλιβερ Τάμπο και τον Γουόλτερ Σιζούλου, ίδρυσε τη νεολαία του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου, της οποίας ανέλαβε πρόεδρος το 1950. Με τον Τάμπο ίδρυσε και το πρώτο δικηγορικό γραφείο μαύρων της Νότιας Αφρικής, το 1952. Φυλακίστηκε για 27 χρόνια από το καθεστώς των λευκών και αποφυλακίστηκε το Φεβρουάριο του 1990, αφού ο πρόεδρος Φρεντερίκ ντε Κλερκ αναγνώρισε το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο και ανέστειλε τις εκτελέσεις.

Το 1956 συνελήφθη με την κατηγορία της προδοσίας αλλά απαλλάχθηκε το 1961, την ίδια χρονιά που ίδρυσε και την οργάνωση «Λόγχη του Έθνους», η οποία ήταν στρατιωτικό σκέλος του ΑΕΚ που είχε κηρυχθεί παράνομο έναν χρόνο νωρίτερα. Το 1962 συνελήφθη για ακόμη μια φορά με πέντε χρόνια φυλάκισης λόγο του ότι είχε βγει παράνομα από τη χώρα και επειδή προσπαθούσε να πείσει τους μαύρους εργάτες α απεργήσουν. Στη συνέχεια (1963-4) έγινε η καταδίκη του όπου και ήταν ισόβια.

Από το 1964 ήταν κρατούμενος στο νησί Ρόμπεν, οι άθλιες συνθήκες και ακραίοι περιορισμοί ήταν απίστευτοι με τον αριθμό επισκεπτών και την αλληλογραφία που του επέτρεπαν να παίρνει να έφτανε μόλις ένα γράμμα και έναν επισκέπτη ανά έξι μήνες. Στη συνέχεια, το 1982, μεταφέρθηκε στη φυλακή Πολσμουρ όπου και τον άφησαν να συνεχίσει τις σπουδές του και να πάρει επιτυχώς το πτυχίο Νομικής, το 1982. Στη φυλακή, ο Μαντέλα ακολούθησε την κλασική συνταγή των πολιτικών κρατουμένων: «τρώε το φαί σου, αγάπα το κελί σου, διάβαζε πολύ».

Έμαθε να μιλάει Αφρικανικά και μελέτησε την ιστορία των Αφρικάανερ. Χρησιμοποιούσε την ευφυΐα αλλά και τις γνώσεις του για να μεταπείθει, σχεδόν με σωκρατική διαλεκτική μέθοδο, τους φύλακες μιλώντας τη δική τους γλώσσα: αυτό έκανε τις Αρχές να αλλάζουν συχνά τους φρουρούς του Μαντέλα, όταν έπεφτε στην αντίληψη τους ότι γίνονταν πολύ επιεικείς μαζί του! Ο Μαντέλα απελευθερώθηκε το 1990 όπου και σημάδεψε την απαρχή θεμελιακών αλλαγών στο Νοτιοαφρικανικό κράτος, που οδήγησαν στην πτώση του ρατσιστικού καθεστώτος. Το 1994 έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής σε εκλογές που επιτράπηκε να ψηφίσουν λευκοί και μαύροι.

Η ζωή του Μαντέλα ήταν αφιερωμένη στην ελευθερία και το τίμημα που πλήρωσε ήταν βαρύ. Αναμφισβήτητα όμως, ο Μαντέλα υπήρξε μία από τις σημαντικότερες ηγετικές μορφές της παγκόσμιας σύγχρονης Ιστορίας και θα υπάρχει στις καρδιές των ανθρώπων για πολλά ακόμα χρόνια.