Προτού γράψω την ιστορία, αν γνωρίζεις αγγλικά, μπορείς να ακούσεις ολόκληρο το podcast του Reply All από το Soundcloud, το οποίο έχω προσθέσει παρακάτω.

Το Reply All έβγαλε συνολικά μια σειρά από τέσσερα podcasts τα οποία μιλάνε για την υπόθεση του Paul Modrowski και του blog του.

Διάβασε επίσης: Ο 19χρονος blogger που έχασε $46,000 επειδή δεν ακολούθησε τους κανόνες της Google

Για χρόνια, ο Paul Modrowski κρατούσε ανοιχτό ένα blog από το Stateville Correctional Center, μια φυλακή ύψιστης ασφάλειας που βρίσκεται στο Ιλινόις, στις ΗΠΑ. Ο Paul εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης για τη σύνδεσή του με μια δολοφονία που έγινε το 1992. Στο blog του, με τίτλο “On the Inside“, ο Paul ισχυρίζεται ότι είναι αθώος – αλλά αυτός δεν είναι ο λόγος που το blog του έγινε τόσο γνωστό, ούτε εστιάζει εκεί.

Διαβάζοντας μερικά από τα άρθρα που έχει γράψει: “Ebola,” “The NFL Under Siege,” “The Fireworks Show,” “Malaysia Flight 17,” “Potatoes and Paranoia,” “Cassette Tapes.” Αυτά τα εντυπωσιακά άρθρα είναι γεμάτα από ξηρό χιούμορ και ακριβή παρατήρηση. Για παράδειγμα, μου κέντρισε το ενδιαφέρον η ιστορία που έγραψε για έναν ανεμιστήρα. Το άρθρο ονομάζεται “Paul vs. a plastic handheld fan” και αναφέρεται σε έναν πλαστικό φορητό ανεμιστήρα. Ένα καλοκαίρι, έσπασε η λεπίδα του ανεμιστήρα του Paul, και για να το διορθώσει, έπρεπε να χρησιμοποιήσει σούπερ κόλλα ή ταινία, δύο πράγματα τα οποία δεν επιτρέπονται σε μια φυλακή ύψιστης ασφάλειας.

Ο Paul πέρασε κάτι καλώδια μέσα στον ανεμιστήρα για να δημιουργήσει μικροσκοπικές σπίθες. Στη συνέχεια, πήρε μια μπατονέτα, τη γέμισε με βαζελίνη και χρησιμοποίησε τις μικροσκοπικές σπίθες για να ανάψει μια φλόγα. Μόλις τα κατάφερε, χρησιμοποίησε τη φλόγα για να λιώσει τη μπατονέτα (το πλαστικό της σημείο) πάνω από την άρθρωση μεταξύ του ανεμιστήρα και της λεπίδας για να τα κολλήσει.

Στο τέλος του άρθρου και μετά από αρκετές ώρες που προσπαθούσε να διορθώσει τον ανεμιστήρα, έγραψε το εξής:

«Η λεπίδα του ανεμιστήρα δεν φαινόταν και πολύ όμορφη. Αλλά εφόσον λειτουργούσε, αυτό είχε σημασία. Όλα έμειναν στην θέση τους έως ότου έβαλα τον ανεμιστήρα να χτυπάει δυνατότερα. Τότε έσπασε με πολύ βίαιο τρόπο. Το κοίταξα ξανά και είδα πως δεν μπορούσα να ξανά λιώσω μια μπατονέτα για να το φτιάξω. Δυστυχώς, η Αδύνατη Αποστολή #1 απέτυχε. Ωστόσο, έμαθα πως ένας άνθρωπος είχε έναν ανεμιστήρα που σταμάτησε να λειτουργεί, και τον έπεισα να μου δώσει μια από τις λεπίδες του. »

Το Stateville δεν επιτρέπει στους φυλακισμένους να έχουν πρόσβαση στο ίντερνετ – όχι Facebook, όχι e-mail – τίποτα. Ο Paul, για την ακρίβεια, δεν έχει δει ποτέ του το ίντερνετ, αφού συνελήφθη το 1993, λίγο αφότου έκλεισε τα 18 του. Για να καταφέρει να κρατήσει το blog του και να συνεχίζει να μοιράζεται τις ιστορίες του με τον έξω κόσμο, ο Paul βασίζεται σε ένα πολύ κομψό κομμάτι της τεχνολογίας που ονομάζεται: μαμά.

Η Linda Modrowski είναι μια 67χρονη συνταξιούχος λογίστρια η οποία ζει σε ένα εντυπωσιακό λευκό σπίτι φτιαγμένο από τούβλα στα νοτιοδυτικά προάστια του Σικάγο. Ολόκληρο το blog του Paul έχει δημοσιευθεί και δημιουργηθεί από έναν παλιό υπολογιστή που κάθεται σε μια γωνία ενός γραφείου στο σπίτι της μητέρας του. Ο Paul γράφει στο χαρτί προσεκτικά όλα τα άρθρα του και στη συνέχεια τα στέλνει ταχυδρομικός στην μητέρα του. Μόλις η Linda λάβει την επιστολή, γράφει το άρθρο στο Blogspot blog του.

Στην αρχή, το blog είχε μόλις μερικές εκατοντάδες επισκέψεις, αλλά με την πάροδο των ετών κατάφερε να μαζέψει δεκάδες χιλιάδες αναγνώστες. Η Linda, εκτύπωνε όλα τα σχόλια και τα ταχυδρομούσε στον γιο της, ο οποίος στη συνέχεια της έστελνε ταχυδρομικός τις απαντήσεις.

Αλλά στις 17 Ιανουαρίου, ένα αναπάντεχο άρθρο δημοσιεύθηκε στο blog: “Το τελευταίο μου άρθρο.” Μετά από έξι χρόνια όπου κατέγραφε την ζωή του μέσα από τη φυλακή, ο Paul έγραψε πως τελείωσε. Δεν θα υπάρξουν άλλα άρθρα. Η μητέρα του Paul, η Linda, αναστατώθηκε αρκετά με την απόφαση του γιου της. Δεν μπορούσε να καταλάβει για ποιο λόγο θα άφηνε όλους τους αναγνώστες του έτσι.

Ο παραγωγός του Reply All, Sruthi Pinnamaneni, ήρθε σε επικοινωνία με τον Paul και τον έκανε μια πολύ απλή ερώτηση – “Γιατί έδωσες τέλος στο blog σου;” Η απάντηση έρχεται σε μια σειρά από τέσσερα μεγάλα podcasts, στα οποία ο Paul απάντησε μέσα από το blog του.

Ο Idris Sami είναι ένας 19χρονος Γάλλος blogger ο οποίος δημιούργησε μια ιστοσελίδα από την οποία επέτρεπε στους χρήστες του να στέλνουν δωρεάν SMS μηνύματα στους φίλους τους. Δεν έχεις κινητό ή δεν θέλεις να χρεωθείς για SMS μηνύματα; Κανένα πρόβλημα, το MesTextos θα σε καλύψει απόλυτα.

Αν και δεν θα μπορούσε να φτάσει το WhatsApp, στην Ευρώπη το MesTextos ήταν η καλύτερη εναλλακτική πλατφόρμα δωρεάν μηνυμάτων. Και η αλήθεια είναι πως μέχρι και το 2013 τα πήγαινε πάρα πολύ καλά.

Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2013, το MesTextos μάζεψε 46,000 δολάρια από τις διαφημίσεις της Google Adsense που πρόβαλλε στην ιστοσελίδα του. Ο Sami δεν θα μπορούσε να ήταν πιο χαρούμενος, αφού ο λογαριασμός του δεν ήταν ποτέ πιο γεμάτος!

Αλλά μια μέρα έμαθε πως αν είσαι χρήστης της Google Adsense και δεν ακολουθείς τους κανόνες της εταιρείας κατά γράμμα, ο μεγάλος γίγαντας θα σε τιμωρήσει.

Πέναλτι από την Google Adsense

Η Google ακύρωσε τον λογαριασμό του Sami και επέστρεψε όλα τα χρήματα του στους διαφημιστές. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν έλαβε καμιά προειδοποίηση από την εταιρεία, η οποία φαίνεται πως μέσα σε λίγα λεπτά του άδειασε τον λογαριασμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η εταιρεία κάνει κάτι τέτοιο, αφού στο παρελθόν έτρεχε στα δικαστήρια επειδή ξαφνικά ακύρωνε λογαριασμούς και έστελνε όλα τα χρήματα πίσω στους διαφημιστές, με τους bloggers να μένουν με άδειους λογαριασμούς. Μια θεωρία αναφέρει μέχρι και σήμερα πως μεγάλοι λογαριασμοί που βγάζουν πάνω από 5,000 δολάρια μηνιαίως ακυρώνονται από το σύστημα προτού λάβουν τις πληρωμές τους (περισσότερες πληροφορίες για την συγκεκριμένη θεωρία θα βρεις εδώ).

Σύμφωνα με την Google, έστειλε αρκετά προειδοποιητικά μηνύματα στον Sami αναφέροντας πως το MesTextos “ανάγκαζε/μπέρδευε” τους χρήστες του να κάνουν κλικ στις διαφημίσεις, κάτι το οποίο είναι ενάντια των κανόνων της εταιρείας. Αλλά ο Sami φαίνεται πως διαφωνούσε με την εταιρεία, αναφέροντας πως προσπάθησε αρκετές φορές να βελτιστοποιήσει τις διαφημίσεις του και να αυξήσει την ταχύτητα της ιστοσελίδας του, χωρίς όμως αποτελέσματα. Ανέφερε επίσης πως δεν έλαβε κανένα e-mail από την Google έως ότου τα χρήματα του έφυγαν από τον λογαριασμό του.

Η Google αρνήθηκε να σχολιάσει για όλα όσα είπε ο Sami, αλλά μια εκπρόσωπος της Google είπε στο Business Insider τα παρακάτω:

“Πάντα στέλνουμε ειδοποίηση στους publishers μας εξηγώντας ποια πολιτική μας δεν ακολουθείται και, αρκετές φορές, τους δίνουμε και παραδείγματα για να κάνουν τις απαραίτητες αλλαγές στις σελίδες τους.”

Μετά από αρκετά e-mails που αντάλλαξε ο Sami με την Google, η εταιρεία όχι μόνο του ακύρωσε τον λογαριασμό, αλλά του μπλόκαρε παντοτινά τη δυνατότητα να ξανά δημιουργήσει λογαριασμό σε αυτήν. Όσο κι αν παρακάλεσε ο Sami την εταιρεία να του επιστρέψει τα χρήματα και να βρουν μια λύση, η τελική απόφαση ήταν η ακύρωση του λογαριασμού του.

Το πρόβλημα με την Google Adsense είναι πως οι βασικοί κανόνες της αγγίζουν τις 2,500 λέξεις. Επίσης δύσκολα θα σου επιτρέπει να ξανά δημιουργήσεις λογαριασμό σε αυτήν αν σε μπανάρει.

Μέχρι και σήμερα, ο Sami μιλάει με δικηγόρους και προσπαθεί να βρει το δίκαιο του έναντι της Google, αλλά τόσο μεγάλες εταιρείες δύσκολα νικιούνται.

Όλοι θυμόμαστε και κατά διαστήματα μιλάμε για τον νεώτερο πρόεδρο των ΗΠΑ και τη μυστηριώδης ζωή και θάνατό του. Εδώ που τα λέμε δεν έκανε και λίγα στα μόλις 3 χρόνια προεδρίας του. Ας ξεκινήσουμε από το θρυλικό Ντιμπέιτ του 1960 όπου έφαγε στη στροφή τον αντίπαλο του, τον Νίξον, ενώ στη συνέχεια και με την πίστη στις ικανότητές του κέρδισε τις καρδιές των Αμερικάνων. Όλος ο κόσμος θυμάται το αξιομνημόνευτο «Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου», από την ομιλία του το 1961 κατά την ορκωμοσία του στη θέση του Αμερικάνου προέδρου. Η μήπως ξεχνάτε το γεγονός όταν ο Κένεντι επισκεύτικε την Ευρώπη και δείχνοντας το Τείχος του Βερολίνου είπε «Είμαι Βερολινέζος». Δεν ήταν όμως τόσο ρόδινα τα πράγματα. Ο νέος πρόεδρος ανέλαβε τη διακυβέρνηση των ΗΠΑ στην καρδιά του ψυχρού πολέμου και της σκληρής αντιπαράθεσης της χώρας του με τη Σοβιετική Ένωση. Τρία ήταν τα σ ημαντικότερα ωστόσο εξωτερικά προβλήματα, που αντιμετώπισε ο Κένεντι στη διάρκεια της προεδρικής του θητείας.

1. Η αποτυχημένη εισβολή στην Κούβα.

(Το 1962 η ανθρωπότητα βρέθηκε στα πρόθυρα ενός νέου παγκόσμιου πολέμου. Αεροφωτογραφίες της αμερικανικής Αεροπορίας εντόπισαν την ύπαρξη μυστικών εγκαταστάσεων σοβιετικών πυραύλων στην Κούβα. Οι ΗΠΑ κατηγόρησαν τους Σοβιετικούς, ζήτησαν την άμεση απόσυρση των πυραύλων από την Κούβα, διαφορετικά θα επενέβαιναν δυναμικά. Ήταν η στιγμή που η ανθρωπότητα έζησε δραματικές στιγμές.

2. Η υπόθεση των σοβιετικών πυραύλων στο κουβανικό έδαφος.

Ο τότε πρόεδρος της Σοβιετικής Ένωσης, Μ. Χρουστσόφ, το φθινόπωρο του 1962 τελικά συμφώνησε και απέσυρε τους πυραύλους από την Κούβα, ζητώντας παράλληλα την απομάκρυνση των αμερικανικών πυραύλων κυρίως από την Τουρκία που συνορεύει με τη Ρωσία.

3. Η υπόθεση του Βιετνάμ.

Ένα από τα μεγαλύτερα όνειρα του Κένεντι που του απασχολούσε συνεχώς το μυαλό και τελικά έγινε πραγματικότητα (μετά το θάνατο του) ήταν «Να πετύχουμε την προσεδάφιση ανθρώπου στο φεγγάρι, καθώς και την ασφαλή επιστροφή του στη γη, μέσα σε αυτή τη δεκαετία». Στις 20 Ιουλίου του 1969 το Apollo11 έφτασε στη Σελήνη και ο Νιλ Άρμστρονγκ έγινε ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε το πόδι του στο φεγγάρι. 4 ημέρες αργότερα το πλήρωμα επέστρεψε ασφαλές, ολοκληρώνοντας με επιτυχία, το φιλόδοξο σχέδιο του Κένεντι.

Το σώμα του δεν ήταν εκεί, η ψυχή του όμως ήταν παρούσα. Ο γοητευτικώς πλανητάρχης άφησε εποχή ακόμα και στην αμερικάνικη μόδα με τα slim cut κοστούμια του, τα κάζουαλ ρούχα του, την αβίαστη κομψότητά του, τα επιμελώς ατημέλητα μαλλιά και τα απαραίτητα γυαλιά ηλίου. Ο Κένεντι έδειχνε και ήταν cool, είχε στυλ και γοητεία. Ο κόσμος τον αγαπούσε και δεν έδινε δεκάρα για τις ερωτικές του περιπέτειες με άλλες γυναίκες (δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για τη γυναίκα του, η θρυλική Τζάκι Κένεντι που έβραζε από μέσα της). Ήταν ο Θεός με ανθρώπινες αδυναμίες.

Ο θρύλος του ολοκληρώνεται με τη δολοφονία του που συγκλόνισε όχι μόνο τους Αμερικάνους άλλα και όλο το εμφύλιο. Γράφτηκαν βιβλία, τραγούδια, προβλήθηκαν ντοκιμαντέρ και βίντεο που προσπάθησαν να ανακαλύψουν ποιος κρύβεται πίσω από τη δολοφονία του. Ποιος τελικά σκότωσε τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ; Ποιος έδωσε την εντολή για την εκτέλεσή του; Ίσως να μην το μάθουμε ποτέ. Το μόνο σίγουρο είναι πως το όνομα του έγινε σημείο αναφοράς σε 31 χώρες παγκοσμίως, σε δρόμους, οδούς, λεωφόρους, κτίρια, γέφυρες, πάρκα, πλατείες, προτομές κτλ.

Η έντονη και ριζοσπαστική ζωή του Τζον Κένεντι με τα λάθη του και τα πάθη του έγινε σύγχρονος μύθος, που διατηρεί τη λάμψη του ακόμα και σήμερα.

Μπορεί να μην κατόρθωσε να αποδείξει τις πολιτικές ικανότητές ο 46χρονος γοητευτικός άνδρας, που μαγνήτιζε με το χαμόγελό του και τη φωνή του, όμως σίγουρα κατάφερε να αποτελέσει πρότυπο για τους Αμερικανούς, καθώς και για ολόκληρο τον κόσμο.

Ο Νέλσον Ρολιλάχια Μαντέλα (Nelson Rolihlahla Mandela), ή Μαντίμπα, όπως τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά, από το όνομα της φυλής του, γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου του 1918 στο χωριό Μβέζο της περιοχής Τράνσκεϊ της Νότιας Αφρικής. Απεβίωσε στις 5 Δεκεμβρίου του 2013 από γεράματα.

Τι να ξεκινήσει να λέει κανείς για αυτόν τον άνθρωπο, να μιλήσει για όσα κατάφερε; Να αναφέρει όλα τα σοφά λόγια που είπε όσο ζούσε; Όλα τα στραβά που πέρασε για να φτάσει εκεί που έφτασε; Τα λόγια είναι περιττά, και αν δεν τον γνωρίζεις όταν τον μάθεις θα τον αγαπήσεις για αυτά που έκανε και είπε. Θυμάμαι ακόμα όταν είπε “Κανείς δεν γεννήθηκε με έμφυτο το χαρακτηριστικό του μίσους για κάποιον άλλο εξαιτίας του χρώματος του δέρματός του, της θρησκείας του ή του υπόβαθρού του. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να μισούν και αν μάθουν, τότε θα μπορούν να διδαχθούν το πώς να αγαπούν.”

Η ιστορία του: Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Φορτ Χέιρ και στο Πανεπιστήμιο του Γουιτγουότεσραντ, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Παράλληλα εργαζόταν ως φύλακας σε χρυσωρυχείο και αργότερα ως μεσίτης στο Γιοχάνεσμπουργκ. Για 20 χρόνια τέθηκε επικεφαλής στη μεγάλη εκστρατεία κατά της ρατσιστικής πολιτικής της κυβέρνησης της Νότιας Αφρικής. Το 1944, μαζί με τον Όλιβερ Τάμπο και τον Γουόλτερ Σιζούλου, ίδρυσε τη νεολαία του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου, της οποίας ανέλαβε πρόεδρος το 1950. Με τον Τάμπο ίδρυσε και το πρώτο δικηγορικό γραφείο μαύρων της Νότιας Αφρικής, το 1952. Φυλακίστηκε για 27 χρόνια από το καθεστώς των λευκών και αποφυλακίστηκε το Φεβρουάριο του 1990, αφού ο πρόεδρος Φρεντερίκ ντε Κλερκ αναγνώρισε το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο και ανέστειλε τις εκτελέσεις.

Το 1956 συνελήφθη με την κατηγορία της προδοσίας αλλά απαλλάχθηκε το 1961, την ίδια χρονιά που ίδρυσε και την οργάνωση «Λόγχη του Έθνους», η οποία ήταν στρατιωτικό σκέλος του ΑΕΚ που είχε κηρυχθεί παράνομο έναν χρόνο νωρίτερα. Το 1962 συνελήφθη για ακόμη μια φορά με πέντε χρόνια φυλάκισης λόγο του ότι είχε βγει παράνομα από τη χώρα και επειδή προσπαθούσε να πείσει τους μαύρους εργάτες α απεργήσουν. Στη συνέχεια (1963-4) έγινε η καταδίκη του όπου και ήταν ισόβια.

Από το 1964 ήταν κρατούμενος στο νησί Ρόμπεν, οι άθλιες συνθήκες και ακραίοι περιορισμοί ήταν απίστευτοι με τον αριθμό επισκεπτών και την αλληλογραφία που του επέτρεπαν να παίρνει να έφτανε μόλις ένα γράμμα και έναν επισκέπτη ανά έξι μήνες. Στη συνέχεια, το 1982, μεταφέρθηκε στη φυλακή Πολσμουρ όπου και τον άφησαν να συνεχίσει τις σπουδές του και να πάρει επιτυχώς το πτυχίο Νομικής, το 1982. Στη φυλακή, ο Μαντέλα ακολούθησε την κλασική συνταγή των πολιτικών κρατουμένων: «τρώε το φαί σου, αγάπα το κελί σου, διάβαζε πολύ».

Έμαθε να μιλάει Αφρικανικά και μελέτησε την ιστορία των Αφρικάανερ. Χρησιμοποιούσε την ευφυΐα αλλά και τις γνώσεις του για να μεταπείθει, σχεδόν με σωκρατική διαλεκτική μέθοδο, τους φύλακες μιλώντας τη δική τους γλώσσα: αυτό έκανε τις Αρχές να αλλάζουν συχνά τους φρουρούς του Μαντέλα, όταν έπεφτε στην αντίληψη τους ότι γίνονταν πολύ επιεικείς μαζί του! Ο Μαντέλα απελευθερώθηκε το 1990 όπου και σημάδεψε την απαρχή θεμελιακών αλλαγών στο Νοτιοαφρικανικό κράτος, που οδήγησαν στην πτώση του ρατσιστικού καθεστώτος. Το 1994 έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής σε εκλογές που επιτράπηκε να ψηφίσουν λευκοί και μαύροι.

Η ζωή του Μαντέλα ήταν αφιερωμένη στην ελευθερία και το τίμημα που πλήρωσε ήταν βαρύ. Αναμφισβήτητα όμως, ο Μαντέλα υπήρξε μία από τις σημαντικότερες ηγετικές μορφές της παγκόσμιας σύγχρονης Ιστορίας και θα υπάρχει στις καρδιές των ανθρώπων για πολλά ακόμα χρόνια.