Ναι, Παναγιώτη αυτό είναι. Αν ποτέ βρεις λίγο χρόνο να το επισκεφτείς, θα χαρώ πολύ να μου πεις τη γνώμη σου.

Σε ευχαριστώ πολύ Ελένη, η αλήθεια είναι πως μέχρι και εγώ γελούσα όταν έγραφα το άρθρο χαχα. Αν δοκιμάσεις ποτέ την τεχνική του Schwartz πες μου μετά πως σου φάνηκε, τι εμπειρίες είχες μέσα από αυτήν και αν σε βοήθησε να γράφεις περισσότερο. Εγώ πάντως δεν πρόκειται να την σταματήσω, όχι στο σύντομο μέλλον τουλάχιστον.

Χίλια ευχαριστώ για τα υπέροχα σχόλια σου! Χαίρομαι που σου αρέσει το Inkstory και βρίσκεις ενδιαφέροντα άρθρα μέσα από αυτό. Το δικό σου blog είναι το https://nutricookbook.com;

Σε ευχαριστώ πολύ για τα υπέροχα λόγια σου! Πάλι καλά (εν τω μεταξύ) που μου θύμισες το NaNoWriMo, μόλις ανανέωσα το άρθρο και το πέρασα και αυτό. Έχω μέχρι του χρόνου για να σκεφτώ ένα καλό μυθιστορηματάκι χεχε..

Και τελικά στα πλαίσια του NaNoWriMo που λέγαμε προχθές, συνειδητοποίησα ότι το παν είναι να βάλεις τον πισινό στην καρέκλα και τα δάχτυλα στο πληκτρολόγιο.

Ακριβώς αυτό! Όλα στο χέρι μας είναι, άσχετα από το γεγονός πως τις περισσότερες φορές το συνειδητοποιούμε αυτό λίγο αργά.

Ενδιαφέρον σκεπτική. Πιστεύω πως άσχετα με την καθημερινότητα του καθενός, όλοι μας έχουμε να πούμε πράγματα και όλοι μας έχουμε μπόλικες γνώσεις να μοιράσουμε στον υπόλοιπο κόσμο.

Όταν άνοιξα για πρώτη φορά το Inkstory, δεν ήμουν σίγουρος πως ήθελα να γράφω για το blogging γιατί, λίγο πολύ, η χώρα μας [εκείνο το διάστημα τουλάχιστον] δεν είχε τόσους bloggers όσους έχει σήμερα. Στις αρχές ήταν λίγο δύσκολο γιατί δεν ήμουν σίγουρος τι θα άρεσε περισσότερο στους αναγνώστες. Ήταν τα τεχνικά θέματα που αφορούσαν τα blogs; Ήταν τα προσωπικά άρθρα; Οπότε έκατσα και σκέφτηκα τι καθόμουν και διάβαζα στις αρχές που ξεκίνησα το blogging και τι πίστευα πως έλειπε, οπότε πήρα το σημειωματάριο τσέπης μου και ξεκίνησα να σημειώνω τις ιδέες μου. Στο τέλος της ημέρας, ήταν τόσες πολλές, που θυμάμαι πως έλεγα στον εαυτό μου ότι θα έχω να γράφω άρθρα για τα επόμενα δυο χρόνια σίγουρα χαχα.

Εγώ πάλι είμαι της Deep-Focus μουσική, την λατρεύω όταν γράφω, αλλά και αυτό με την μελωδική και λίγο ρομαντική μουσική δεν είναι καθόλου άσχημα ιδέα. Έχεις να μας προτείνεις κάποια playlist που ακούς όταν γράφεις;

Οι βραδινές ώρες είναι όντως οι καλύτερες, αλλά αν έχεις και ένα πρόγραμμα το οποίο σου επιτρέπει να κοιμάσαι λιγότερο από 6 ώρες τη μέρα, δύσκολα κάθεσαι να γράψεις το βράδυ. Προσωπικά, τους τελευταίους μήνες ξεκίνησα να ξυπνάω πολύ νωρίς το πρωί και να γράφω άρθρα προτού ξεκινήσω με την δουλειά. Οι ώρες μεταξύ 5-6 το πρωί είναι ότι πρέπει, καθώς κρατάω το τρίωρο και κατά τις 8-9 είμαι έτοιμος να ξεκινήσω με την δουλειά μου έχοντας γράψει ένα μεγάλο άρθρο, αλλά είναι και αυτό θέμα συνήθειας.

”Τρώγοντας έρχεται η όρεξη” έτσι δεν λένε?

Μου τα ‘λεγε η μητέρα μου, αλλά δεν την άκουγα τότε.

Είμαι blogger και μου έχει συμβεί πολλές φορές. την μεγάλυτερη φάση την πέρασα το καλοκαίρι που μας πέρασε .
Θα ήθελα να ρίξεις μια ματιά στο blog μου στο http://www.mydreamland.gr

Το writer’s block το έχω νιώσει και όταν έγραφα λογοτεχνία, αλλά και ως blogger. Και τελικά στα πλαίσια του NaNoWriMo που λέγαμε προχθές, συνειδητοποίησα ότι το παν είναι να βάλεις τον πισινό στην καρέκλα και τα δάχτυλα στο πληκτρολόγιο. Αλλιώς κάθε μέρα θα είναι μια μέρα “που δεν έχεις όρεξη και έμπνευση”.

Θα το ακολουθήσω το σύστημα του Schwartz κι εγώ!

Μου αρέσει που έχει αυτό τον old-school σχεδιασμό, με γυρνάει πίσω στις καλές εποχές του blogging. Πρόλαβα να διαβάσω το άρθρο που έγραψες “Η «γνωριμία» μου με την Φρίντα Κάλο…!,” εξαιρετικό άρθρο, δεν την είχα ξανά ακούσει και η ιστορία της απ’ τι χειρότερες.

Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία! Είσαι και εσύ blogger; Έτυχε να αντιμετωπίσεις ποτέ το ίδιο “πρόβλημα” ή είναι η πρώτη φορά που το ακούς;